Επισκεφθήκαμε την Pub μια καθημερινή στα μέσα Γενάρη. Για να ξέρεις, βρίσκεται επί της Καποδιστρίου, έναν δρόμο που δεν τον λες και πιάτσα, μάλλον πέρασμα είναι. Προσωπικά μου θυμίζει ποτάμι που πηγάζει από τη διασταύρωση με την Κηφισίας, συνεχίζει τη ροή του ήσυχα, αγγίζοντας το Μαρούσι και τη Φιλοθέη και χύνεται με ορμή στη Νέα Ιωνία.

Το μαγαζί πάντως δεν το χάνεις με τίποτα. Θα το βρεις στο ύψος της Φιλοθέης, στη δεξιά «όχθη» ανεβαίνοντας προς Νέα Ιωνία, μετά από ένα όμορφο παρκάκι και λίγο πριν το Βενέτη.

Η πρώτη εντύπωση 

Από το όνομα και μόνο και τη γιγαντοθόνη που έπαιζε ποδόσφαιρο, την οποία ξεχωρίσαμε απ’ έξω κιόλας, καταλάβαμε ότι το μαγαζί ομιλεί άπταιστα την αγγλική. Μπαίνοντας το επιβεβαιώσαμε και από το ύφος του χώρου, ενώ ξεφυλλίζοντας τον κατάλογο διακτινιστήκαμε στην Αγγλία - ίσως και στην Ιρλανδία - όπου οι pubs είναι το μπαρ της γειτονιάς - ένας χαλαρός χώρος συνάντησης αγοριών και κοριτσιών, όλων των ηλικιών, όπου η έξοδος συνδυάζεται με μπίρες, ανεπιτήδευτο φαγητό, μουσική αλλά και αθλητικά όταν το καλεί η μέρα και η ώρα.  

Η ατμόσφαιρα

Το ίδιο mood κι εδώ, το μαγαζί δείχνει να έγινε κιόλας «της γειτονιάς». Τα φώτα είναι χαμηλά, μια ευχάριστη μουσικούλα παίζει στα σωστά decibel ώστε και να μιλάς με την παρέα σου και να την χαίρεσαι, το ξύλο κυριαρχεί παντού: στο πάτωμα, στους τοίχους, στο μπαρ, στα τραπεζοκαθίσματα. Τα οποία καταλαμβάνουν άνθρωποι όλων των ηλικιών, κυρίως όμως νεαρά αγόρια και κορίτσια, που κάθονται γύρω από τα τραπέζια τους με την μπίρα τους στο χέρι και κάτι... αμαρτωλό στο πιάτο τους. Δείχνουν ήδη εξοικειωμένοι με τον χώρο και από ότι μαθαίνουμε, τα Σαββατοκύριακα γίνεται χαμός.

Στις μεγάλες οθόνες κυριαρχούν τα αθλητικά, από ποδόσφαιρο και μπάσκετ έως τένις και Formula 1, ενώ τις βραδιές που έχει ματς η αδρεναλίνη των φιλάθλων ανεβαίνει κι όλοι γίνονται μια παρέα. Βέβαια, δεν θα λείψουν κι οι μουσικές βραδιές, με lives, dj sets αλλά και karaoke, τα οποία προγραμματίζονται ήδη. 

Ωστόσο το Pub μυρίζει «καινουργίλα» ακόμη, αφού ξεκίνησε τη λειτουργία του μόλις δυο μήνες πριν. Μαθαίνω ότι ανήκει στον έμπειρο επιχειρηματία Αχιλλέα Κυριακόπουλο που έχει και την Παλιά Αγορά, ένα μαγαζί που εδώ και 2,5 δεκαετίες δρέπει δάφνες στη γειτονιά της Φιλοθέης, οπότε, ξέρει καλά και τη δουλειά και την περιοχή. Όσο για το branding και την επικοινωνία, φέρει την υπογραφή της Εριφύλης Γαλλή.

Τι δοκιμάσαμε

Μετά από μια προσεκτική ματιά στον κατάλογο, βρεθήκαμε να συνεχίζουμε τη βραδιά μας άλλος με μπίρα, άλλος με κρασί κι άλλος με κάποιο κοκτέιλ στα ποτήρια μας και φυσικά, με κάτι νόστιμο στα πιάτα. Το μενού έχει σχεδιάσει ο Άγης Ευθυμίου, ένας σεφ με σημαντική θητεία στην Αγγλία, όπου εντρύφησε και στην κουζίνα των pub.

Εμείς ξεκινήσαμε με μια πληθωρική μπρουσκέτα που ο κατάλογος περιγράφει ως Cheesy Ale Bread και είναι φτιαγμένη από προζυμένιο ψωμί ολικής, κρέμα από μπίρα Guinness, τσένταρ και πίκλες jalapeno. Από τις σαλάτες δοκιμάσαμε την «The cobb», που είναι ικανή να σε χορτάσει από μόνη της αφού αποτελείται από μεσκλάν, κρεμμύδι, βραστά αυγά, ντοματίνια, αβοκάντο, ψητό στήθος κοτόπουλου, blue cheese και dressing μουστάρδας. 

Προσπεράσαμε το mac n’ cheese, αφήνοντας την pasta για μια επόμενη φορά και συνεχίσαμε με τη δική τους fish & chips εκδοχή, που είναι πιο κοντά στην ελληνική, αφού γίνεται με χοντρά φιλέτα μπακαλιάρου τηγανισμένα μέσα σε τραγανό κουρκούτι. Μια ατομική και πεντανόστιμη spepherd’s pie από αρνίσιο κιμά και αφράτο πουρέ πατάτας δοκιμάμε στη συνέχεια, που σερβίρεται σε μαντεμένιο σαγάνι.

London dog μετά, τη δική τους εκδοχή hot dog με sauce τυριού, iceberg, καπνιστή sour cream και τραγανά κρεμμύδια και καταλήξαμε στη house steak, μια ολόσωστα ψημένη μοσχαρίσια μπριζόλα που συνοδεύεται στο πιάτο με αρωματικό σκορδοβούτυρο, σαλάτα και τηγανητές πατάτες.

Στο τέλος αφήσαμε λίγο χώρο για το γλυκό. Στην προκειμένη περίπτωση ένα apple crumble που ψήνουν σε ατομικό μεταλλικό σκεύος. Τα μήλα και τα blackberries καραμελώνουν όμορφα κάτω από μια τραγανή ζύμη αμυγδάλου και το σύνολο συνοδεύεται από sauce anglaise. 

Ειδικό κατάλογο έχουν για τα πρωινά τους, μέσα στον οποίο την εντύπωση κλέβει το εγγλέζικο πρωινό με αυγά, χοιρινό λουκάνικο, μπέικον, φασόλια, ψητές ντομάτες και φρυγανισμένο ψωμί. Υπάρχουν και scrambled eggs με μανιτάρια, βρετανική ομελέτα με σπανάκι και μανιτάρια, αλλά και grilled cheese sandwitches. Τη θεωρώ πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση για ένα κυριακάτικο late breakfast.

Αλλά για την έξοδο του Σαββατοκύριακου θα έβλεπα και το φιλέτο wellington, μια υπερπαραγωγή όπου το μοσχαρίσιο φιλέτο ψήνεται μέσα σε ζύμη σφολιάτας. Το πιάτο προορίζεται για δύο αλλά χορταίνει τέσσερα άτομα και συνοδεύεται με πουρέ πατάτας αρωματισμένο με τρούφα, ψητά καρότα με μέλι και σάλτσα κόκκινου κρασιού. Το συγκεκριμένο πρέπει να το παραγγείλεις από πριν, κλείντοντάς το τηλεφωνικά από την Παρασκευή. 

Από ποτά τώρα, ο κατάλογος με τις μπίρες δεν είναι τεράστιος, λίγες και καλές που λένε, κι από ελληνικές μόνο Nissos. Κάποιες επιλογές υπάρχουν και σε κρασιά - ελληνικά μόνο - όμως η επιλογή σε ποτά είναι πλούσια και αρκετά τα κοκτέιλ και τα spritz. Το σέρβις είναι γρήγορο κι ευγενικό, τυπικό θα έλεγα, οι τιμές οι προβλεπόμενες για την περιοχή.