Η συνταγή αναπτύχθηκε τον 19ο αιώνα σε μια περίοδο έντονου εμπορίου στο λιμάνι της Καλαμάτας, όπου ο μπακαλιάρος, βασικό υλικό που εισήγαγαν, μαγειρευόταν με βασικά υλικά της τοπικής αγροτικής παραγωγής που εξήγαγαν, όπως οι σταφίδες.
Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της μεσσηνιακής τσιλαδιάς είναι ότι ο μπακαλιάρος πρώτα τηγανίζεται και στη συνέχεια μαγειρεύεται σε σάλτσα ντομάτας με πολλά κρεμμύδια και σταφίδες, δημιουργώντας έναν χαρακτηριστικό συνδυασμό γλυκόξινων γεύσεων. Η τσιλαδιά σερβίρεται ζεστή και αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της παραδοσιακής μεσσηνιακής κουζίνας.
- 1-1½ κιλό μπακαλιάρο παστό, ξαλμυρισμένο
- αλεύρι για το τηγάνισμα
- ελαιόλαδο για τηγάνισμα + 2 κ.σ. για σοτάρισμα
- 3-4 κρεμμύδια μεγάλα, κομμένα σε φέτες
- 2 σκελίδες σκόρδο
- 400 γρ. ντομάτα τριμμένη
- 1 κ.σ. πελτέ ντομάτας
- 1 κ.σ. σταφίδα κορινθιακή
- 1 κ.γ. ζάχαρη
- 1-2 φύλλα δάφνης
- πιπέρι φρεσκοτριμμένο
- Για τον μπακαλιάρο τσιλαδιά αφού ξαλμυρίσουμε τον μπακαλιάρο τον στραγγίζουμε, τον στεγνώνουμε και τον αλευρώνουμε.
- Ζεσταίνουμε πολύ καλά ελαιόλαδο σε τηγάνι, να κάψει και τηγανίζουμε τον μπακαλιάρο μέχρι να ροδίσει. Τον βγάζουμε σε πιατέλα και τον αφήνουμε στην άκρη.
- Σε κατσαρόλα σοτάρουμε τα κρεμμύδια και το σκόρδο σε 2 κ.σ. ελαιόλαδο μέχρι να μαλακώσουν.
- Προσθέτουμε τη ντομάτα, τον πελτέ, τη δάφνη, τη ζάχαρη, πιπέρι και αφήνουμε τη σάλτσα να σιγοβράσει μέχρι να δέσει.
- Ρίχνουμε τότε τις σταφίδες και προσθέτουμε τον τηγανισμένο μπακαλιάρο μέσα στη σάλτσα.
- Σιγομαγειρεύουμε για περίπου 10 λεπτά, ώστε να ενωθούν οι γεύσεις και να απορροφήσει ο μπακαλιάρος τη σάλτσα. Ανακινούμε απαλά το σκεύος για να ανακατέψουμε χωρίς να διαλυθεί το ψάρι.
- Αφήνουμε το φαγητό να σταθεί για λίγα λεπτά πριν το σερβίρισμα, για να δέσουν ακόμη περισσότερο τα αρώματα της ντομάτας, του κρεμμυδιού και της σταφίδας.
- Σερβίρουμε τον μπακαλιάρο ζεστό, με μπόλικη σάλτσα και φρέσκο χωριάτικο ψωμί.
Καρολίνα Δωρίτη