Κλακάζ: Πίτσα καναδέζικου στυλ και τουλούμπα παγωτό στον χώρο του παλιού six d.o.g.s

Βγαίνω από τον σταθμό του μετρό στο Μοναστηράκι λίγο μετά τις 8 το βράδυ κι είναι ακόμη μέρα, τέλη Ιουνίου σε μια Αθήνα που σκάει ο τζίτζικας και τα ταξί είναι πλέον είδος προς εξαφάνιση. Περνάω απέναντι, αφήνω πίσω μου την Αθηνάς και στρίβω αριστερά στο πρώτο στενάκι, στην Αβραμιώτου. 

Οι τόνοι της πόλης πέφτουν απότομα και αισθάνομαι πως εισέρχομαι σε παράλληλο σύμπαν. Κατευθύνομαι προς τη μοναδική φωτισμένη είσοδο και βρίσκομαι μπροστά στο Κλακάζ, εκεί που παλιά βρίσκαμε το Six d.o.g.s., τo οποίο μετά το οριστικό του κλείσιμο τον Δεκέμβρη του ’24 είχε αφήσει θεοσκότεινο το στενό δρομάκι, μέσα σε μια παράξενη σιωπή. 

Ο Κωνσταντίνος Δαγριτζίκος που είναι ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Κλακάζ δε θέλει να το δούμε σαν συνέχεια του six d.o.g.s αλλά σαν κάτι ξεχωριστό, έναν πολιτιστικό χώρο διασκεδάσεως ας πούμε. Δε θα του χαλάσουμε το χατίρι.

Τι θα δεις

Κατεβαίνω τη φωτισμένη σκάλα που έχει μείνει όπως τη θυμάμαι από παλιά και παθαίνω Κλακάζ! Προσπερνάω τον ανοιχτό χώρο που μου θυμίζει την πυλωτή του σπιτιού μου, στο πιο γυαλιστερό. Εδώ βέβαια δεν έχει αυτοκίνητα, μόνο χρωματιστά τραπεζοκαθίσματα και ένα πολύ γουστόζικο μπαρ στα αριστερά του. Από πάνω ακριβώς βρίσκεται ο χώρος εκδηλώσεων, για συναυλίες, stand-up comedy, ομιλίες, markets και parties. 

Αφήνω την εξερεύνηση για μιαν άλλη φορά και βγαίνω έξω στη μεγάλη ανοιχτή αυλή που είναι πλέον στρωμένη με βυσσινί μωσαϊκό και παίρνω μεγάλη ανάσα. Αυτό μάλιστα! Πάγκοι, τραπέζια και καρέκλες, όλα τους βαμμένα σε έντονo πορτοκαλοκόκκινο και μια ιδέα τιρκουάζ, έτσι για να σπάει η μονοτονία. Τριγύρω φτέρες και ψηλά δέντρα, πιο πάνω ένα δεύτερο επίπεδο με τραπεζοκαθίσματα. Η δροσερή αυλή πλαισιώνεται από ψηλά κτίρια, για την ακρίβεια από την πίσω όψη των γύρω πολυκατοικιών. 

Γενικά, το μέρος είναι μια τεράστια ανάσα καλοκαιρινής δροσιάς μέσα στο κέντρο της Αθήνας, ένα τόσο καλά κρυμμένο μυστικό που δεν κράτησε ούτε θα κρατήσει ποτέ κανένας μας.

Τι θα φας 

Επιλέγουμε ένα τραπέζι στα αριστερά κάτω από μια συκιά. Σειρά έχει η μελέτη του καταλόγου. Ένας κατάλογος σπιράλ επίσης χρωματιστός που μου θυμίζει ένα μπλοκ ιχνογραφίας που είχα στο δημοτικό.

Το περιεχόμενό του, αν εξαιρέσεις τα ποτά και τους καφέδες μοιάζει να έκανε βουτιά στα 90’s αφού στο κέντρο του ενδιαφέροντος παίζουν πίτσες καναδέζικου στυλ των 30εκ. Ξέρεις, εκείνες τις παλιές που τρώγαμε, πριν εθιστούμε στη φίνα ζύμη της ναπολετάνα. Εκείνες τις μπαμπάτσικες με το αφράτο ζυμάρι και την γκούντα που ψήνανε σε ταψάκι όλες οι συνοικιακές πιτσαρίες και όχι μόνο. Υπάρχουν 15 επιλογές, από απλή Μαργαρίτα μέχρι ελληνική vegan, pepperoni, mortadella, παστουρμά, κοτόπουλο bbq sauce και ανανά - μπέικον. 

Υπάρχουν επίσης κάποιες σαλάτες, δυο μακαρονάδες και μερικές «διαολιές» για να συνοδεύσεις το ποτό σου. Αυτές περιγράφονται σαν adults’ kids party και περιλαμβάνουν χειροποίητα τσιπς, κεφτεδάκια με κρέμα φέτας, σάντουιτς μπόμπα-μορταδέλα, λουκανικάκια Φρανκφούρτης, κοτομπουκιές, τυροκροκέτες. Σαν να πήγες σε παιδικό πάρτι για μεγάλους δηλαδή και να την έπεσες στον μπουφέ.

Υπάρχουν και κάποιες επιλογές πρωινού - brunch με επιλογές και για vegan, όπως είναι η ομελέτα με αλεύρι ρεβιθιού και το γιαούρτι καρύδας με αγαύη και κόλλυβα, αλλά και αφράτη ομελέτα με σπανάκι, σάντουιτς «παντόφλα» με ομελέτα φέτα και ντομάτα - όπως παλιά - αλλά και υπερμεγέθες ψημένο κρουασάν σοκολάτας.

Τι θα πιεις και με τι θα γλυκαθείς

Τα γλυκά είναι λίγα και καλά και φέρουν την υπογραφή του Μπάμπη Ζιντίλη. Δοκιμάσαμε ένα ωραιότατο αφράτο εκλέρ σοκολάτας και μια τουλούμπα με σαντιγί και παγωτό καϊμάκι. Εκμαυλιστικά και τα δύο. Ο καφές είναι specialty από τους Area 51 και τα signature cocktails φέρουν την υπογραφή του Δημήτρη Ρούσσου. Δοκιμάσαμε την Paloma και το espresso martini.

Αυτά θα βρεις από φαγητά και ποτά στο Κλακάζ. Κατά τα άλλα, αν πας, δε θες να φύγεις, παρά μόνο αν πρέπει να προλάβεις το τελευταίο μετρό.