Στο Lunu της Ηλιούπολης για mac n cheese, ριζότο μανιταριών και κοκτέιλ μέχρι αργά

Απέναντι σε fine dining δημιουργίες και εξωτικές κουζίνες που πάντα θέλεις να ανακαλύψεις, υπάρχουν και αυτά τα all day σημεία συνάντησης με την παρέα σου, στα οποία θέλεις να επιστρέφεις ξανά και ξανά. Το Lunu στην Ηλιούπολη, επί της πολυσύχναστης λεωφόρου Ανδρέα Παπανδρέου είναι σίγουρα ένα από αυτά.

Αγαπημένο μέρος συνάντησης για Ηλιουπολίτες σίγουρα, νότιους γενικώς, αλλά και για όποιον ψάχνει το απόλυτο comfortness σε ένα μενού. 

Μπαίνοντας σε περιμένει ένας χώρος με θερμές αποχρώσεις και χαλαρή ατμόσφαιρα, που σε προετοιμάζει όπως πρέπει για το φαγητό που θα ακολουθήσει, ενώ, τις ζεστές μέρες - που σιγά-σιγά μας αποχαιρετούν -, βγάζει τραπέζια στο πεζοδρόμιο. 

Και μπορεί στους ντόπιους το Lunu να αποτελεί ένα καθαρόαιμο «μπραντσάδικο», όμως μία επίσκεψη εκεί οποιαδήποτε άλλη στιγμή της ημέρας θα σου αποδείξει ότι πρόκειται για ένα all day που ικανοποιεί κάθε σου ανάγκη. 

Μενού για όλες τις ορέξεις

Βρέθηκα εκεί ένα βράδυ Παρασκευής και μπορώ να πω πως αποτέλεσε το ιδανικό κλείσιμο μίας γεμάτης εβδομάδας, με καλή παρέα, διάθεση, φαγητό και ποτό που σε χαλαρώνει. 

Και αφού καθίσαμε αναπαυτικά στους βελούδινους καναπέδες του Lunu, ήρθαν τα πρώτα πιάτα. Ξεκινήσαμε με τη σαλάτα burrata με τοματίνια, προσούτο crudo, ρόκα, πέστο βασιλικού και ελαιόλαδο για να δροσιστούμε και να μας ανοίξει ακόμη περισσότερο η όρεξη για τα επόμενα. 

Στη συνέχεια έφτασε ένα κολασμένο mac n cheese. Πληθωρικό, τυρένιο - από τον συνδυασμό τσένταρ, παρμεζάνας και μοτσαρέλας -,  όπως οφείλει να είναι, με το λιωμένο τυρί να τραβιέται την ώρα που πας να σερβίρεις στο πιάτο σου, ωραία ροδισμένο από πάνω και με μπόλικο τηγανητό κρεμμύδι να δίνει ένα ωραίο, τραγανό στοιχείο. 

Και επειδή το κρεατικό δεν μπορεί να λείπει από το τραπέζι μας, στη συνέχεια ήρθε και μία ζουμερή μοσχαρίσια ταλιάτα που συνοδευόταν από ψητές baby πατάτες.

Η πίνσα με μοτσαρέλα, μπουράτα, μορταδέλα και τριμμένο φιστίκι ήταν νόστιμη, όμως λίγο πιο καλοψημένη απ’ όσα θα την ήθελα, ενώ με κέρδισε σίγουρα το ριζότο με μανιτάρια, κρέμα τρούφας και flakes παρμεζάνας, που ήταν ωραία χυλωμένο, με γεμάτη γεύση. 

Ένα πιάτο που συνδυάζει δροσιά, πλούσια θρεπτικά στοιχεία και ωραία γεύση είναι το φιλέτο ψητού σολομού με μαύρο ρύζι, ντομάτα και σάλτσα γουακαμόλε που θα σου πρότεινα, ειδικά αν αγαπάς τον σολομό. 

Ωραία ήταν και τα bao buns με τραγανό fried chicken, λεπτοκομμένο καρότο, πίκλα αγγουριού και sweet chilli mayo.

Για το κλείσιμο, βάλαμε στη μέση και τη μηλόπιτα που φτιάχνουν με τραγανό crumble που αγκαλιάζει μία μπάλα παγωτό βανίλια και περιχύνεται με μαρμελάδα μήλου και γαρνίρεται με κομμάτια λευκής σοκολάτας.

Σημαντικό κεφάλαιο στο Lunu αποτελούν και τα κοκτέιλ, signature ή twists κλασικών. Εγώ αυτή τη φορά προτίμησα ένα κλασικό αλλά ωραιότατο aperol spritz, όμως όταν ο δρόμος με ξαναφέρει προς τα εκεί, θα δοκιμάσω σίγουρα και κάποιο από τα signature που έχει η λίστα τους.