Μόνο μια τέτοια εμπειρία δεν περίμενα να βιώσω όταν μου πρότειναν να πάω στο 7ο Φεστιβάλ Λεσβιακής Γαστρονομίας Lesvos Food Fest, που διοργάνωσε ο Φορέας Τουρισμού Μολύβου στις 9 με 12 Ιουλίου 2026.
Οι σεφ Αλέξανδρος Παπανδρέου και Κωστής Κωστάκης συμμετέχουν ενεργά στο φεστιβάλ από την πρώτη του χρονιά. Έπειτα από επτά συνεχόμενες διοργανώσεις, έχουν πια γίνει, κατά κάποιον τρόπο, Λέσβιοι. Στο νησί έχουν δημιουργήσει ισχυρούς δεσμούς με τους διοργανωτές, τους εθελοντές, τις μαγείρισσες των τοπικών συνεταιρισμών και τους ανθρώπους της εστίασης.
Τη «ζεστασιά» αυτή μου τη μετέφεραν και εμένα, κάνοντας με να αισθανθώ πολύ γρήγορα μέρος μιας παρέας που, πέρα από επαγγελματικές ιδιότητες και υποχρεώσεις, ανυπομονεί να συναντιέται κάθε χρόνο και πάνω απ’ όλα, να περνάει καλά, δημιουργώντας δεσμούς ουσιαστικούς και συμβάλλοντας στην επιτυχία του φεστιβάλ.
Τέσσερις ημέρες, λοιπόν, γεμάτες δράσεις, παραδοσιακές συνταγές, τοπικά προϊόντα και, φυσικά, πολύ καλό φαγητό, σε τέσσερα πανέμορφα σημεία της Λέσβου, με πρωταγωνιστές τους ανθρώπους του νησιού και τη γενναιοδωρία με την οποία μοιράζονται τον τόπο, τις γεύσεις και τις ιστορίες τους.
Αγία Παρασκευή: Άρωμα Πόλης - Η Λωξάνδρα συναντά το Νόστιμον Ήμαρ
Την Πέμπτη 9 Ιουλίου στον υπέροχο προαύλιο χώρο του Μουσείου Βιομηχανικής Ελαιουργίας Λέσβου, ο Αλέξανδρος Παπανδρέου όχι μόνο μαγείρεψε live μυρωδάτο χαλβά με μαστίχα, αποξηραμένα βερίκοκα, σταφίδες και κουκουνάρι αλλά έκανε και μια θεατρική εμφάνιση - έκπληξη, υποδυόμενος τον Ταρνανά στη θεατρική και γαστρονομική δράση με τίτλο «Άρωμα Πόλης - Η Λωξάντρα συναντά το Νόστιμον Ήμαρ», σε σκηνοθεσία του Χριστόδουλου Χατζηιωάννου.
Μια παντρειά της Πολίτικης κουζίνας με τη λεσβιακή παράδοση, μέσα από τις χορογραφίες του Παναγιώτη Κουρλή (ΕΘΟΚ), τις δημιουργίες του σεφ, της Ελπίδας Κουμαρέλα και του δραστήριου Αγροτουριστικού Συνεταιρισμού Γυναικών Αγίας Παρασκευής «Η Σελάδα», που έφτιαξαν επίσης live πεντανόστιμους κολοκυθοκεφτέδες που απόλαυσε το κοινό.
Μόλυβος: Η παράδοση σε κίνηση
Την Παρασκευή, 10 Ιουλίου, η «περατζάδα» του Μολύβου μετατράπηκε σε ένα street food δρόμο με πλανόδιους μουσικούς που έπαιζαν τραγούδια της δεκαετίας του '70 και την πιο όμορφη πανοραμική θέα. Σε έξι διαφορετικά περίπτερα μαγειρεύονταν επιτόπου και σερβίρονταν παλιές καλοκαιρινές συνταγές, που απολάμβαναν όλοι όσοι βρίσκονταν εκεί.
- Ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Κάπης προσέφερε την «Καπιράδα», μια σαλάτα με ντομάτες, κρεμμύδια, ελιές και μπόλικο ντόπιο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο με ζυμωτό ψωμί.
- Η ΑΜΚΕ Visit Agiasos παρουσίασε το «Καϊνάρ' αλλιώτκα», γνωρίζοντάς μας το μείγμα μπαχαρικών Καϊνάρ με κανέλλα, γαρίφαλο και πολλά άλλα, φτιάχνοντας δροσιστικά mocktails και καναπεδάκια με ψωμί από Καϊνάρ.
- Ο σεφ Κωστής Κωστάκης έφτιαξε μυρωδάτους γκιουζλεμέδες στο σάτζι, ανοίγοντας επιτόπου ζυμάρι, γεμίζοντάς και ψήνοντας τους.
- Η Ελπίδα Κουμαρέλα κέρασε παραδοσιακά κεφτεδάκια με πατάτες τηγανητές.
- Ο Βαγγέλης Χαλβατζής σέρβιρε γαύρο πλακί σε ψωμάκι.
- Και το γλυκό φινάλε έδωσαν οι λουκουμάδες Μανταμάδου με μπόλικο καρύδι, μέλι και κανέλλα.
Όλο αυτό κατέληξε σε ένα μεγάλο ανοιχτό πάρτι με κρασιά από τον ΕΟΣ Σάμου, κοκτέιλ από την ποτοποιία ΕΒΑ και το Congas, μπίρα Αλφά, ούζο Πλωμαρίου και λαδοτύρι, ντόπια φέτα και σφουγγάτο.
Σίγρι: Συνδέοντας τη φυσική κληρονομιά και τη γαστρονομία
Το Σάββατο 11 Ιουλίου ταξιδέψαμε στο ηφαιστειογενές τοπίο του Σιγρίου, με τους διάσπαρτους απολιθωμένους κορμούς κατά τη διάρκεια όλης της διαδρομής, φτάνοντας στο Απολιθωμένο Δάσος που έχει κηρυχθεί Παγκόσμιο Γεωπάρκο της UNESCO, για τα καθιερωμένα «Open Days».
Ξεναγηθήκαμε στην τοπική ζυθοποιϊα Sigri Brewery και στην οικοτεχνία «Το Μέλι στο Απολιθωμένο Δάσος» (Sigri Honey), δοκιμάζοντας τα προϊόντα τους, για να καταλήξουμε στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου.
Εκεί παρακολουθήσαμε το θεματικό workshop με τίτλο «ΛΕΣΒΟΣ: Τουρισμός με Ταυτότητα - Χτίζοντας έναν Αυθεντικό Προορισμό: Συνδέοντας τη Φυσική Κληρονομιά και τη Γαστρονομία». Ένα ανοιχτό κάλεσμα προς τοπικούς παραγωγούς, φορείς και ειδικούς, θέτοντας στο επίκεντρο την ενίσχυση του τουριστικού προϊόντος του νησιού και τονίζοντας την ανάγκη σύνδεσης της τοπικής γαστρονομίας με το φυσικό περιβάλλον και τις αρχές του βιώσιμου τουρισμού μέσα από συνέργειες.
Και όλο αυτό, δεν μπορούσε παρά να κλείσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, με νόστιμα κεράσματα από τοπικούς παραγωγούς, οικοτεχνίες και συνεταιρισμούς, όπως πιτσάκια με χάχλες (τραχανάς σε μορφή παξιμαδιού), σουγάνια (κρεμμυδόφυλλα γεμιστά με κιμά), μπατζίνα, μελιτζάνες ιμάμ, πλατσέδα (τηγανητό φύλλο σιροπιαστό) και πολλά άλλα.
Ανάμεσα στους παραγωγούς και ένα νεαρό ζευγάρι, η Βάσω και ο Κώστας, με βαθειά αγάπη για τα αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά και βότανα του νησιού, που έχουν φτιάξει το Krinellia Organics, ένα βιολογικό αγρόκτημα και εργαστήριο όπου καλλιεργούν, επεξεργάζονται και μοιράζονται τα βότανά τους. Δοκίμασα και τα δύο παγωμένα τσάγια τους που ήταν εξαιρετικά.
Το βράδυ ήμασταν καλεσμένοι από τον Νίκο Μόλβαλη, τον Πρόεδρο του Φορέα Τουρισμού Μολύβου, στην ιστορική του ταβέρνα Βαφειός, που βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό με τη φανταστική θέα που φτάνει ως την κορυφή του Αγίου Όρους.
Ο Νίκος, πολυπράγμων και παθιασμένος με τον τόπο και τη δουλειά του, δεν θα μπορούσε παρά να έχει τον δικό του κήπο με λαχανικά και μυρωδικά, τα οποία αξιοποιεί καθημερινά στην κουζίνα του και είχα την τύχη να απολαύσω.
Πέτρα: Με αλεύρι και νερό
Την τελευταία ημέρα του φεστιβάλ, την Κυριακή 12 Ιουλίου, το ραντεβού δόθηκε στο μικρό προαύλιο του Αγίου Νικολάου, ενός ναού με τοιχογραφίες του 16ου αιώνα. Εκεί, μπροστά σε μια μικρή ομάδα επισκεπτών - κυρίως από το εξωτερικό -, ο Κωστής Κωστάκης μίλησε για το προζύμι και έδειξε βήμα - βήμα τη διαδικασία παρασκευής του, αποδεικνύοντας πως ένα βασικό υλικό διατροφής μπορεί να γίνει παγκόσμιο συνδετικό στοιχείο όλων των λαών. Και πως η επιστροφή στις ρίζες είναι πανανθρώπινη ανάγκη και σκοπός, όποια γλώσσα και αν μιλάς.
Εκπληκτικό φαγητό φάγαμε το μεσημέρι στο εστιατόριο του Αγροτουριστικού Συνεταιρισμού Πέτρας - αυτή την παστή λακέρδα σαν βούτυρο θα τη θυμάμαι για πάντα, όπως και της ταβέρνας Ο Νίκος που πήγαμε την πρώτη νύχτα μετά το φεστιβάλ, όπου την έφαγα για πρώτη φορά και ενθουσιάστηκα.
Το βράδυ, στην Πλατεία Ηρώου, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πέτρας προσκάλεσε τον κόσμο σε μια γαστρονομική βόλτα στα καλντερίμια και σε επιλεγμένες αυλές των σπιτιών του οικισμού, με ξεναγούς την «Παρέα στη Λέσβο».
Οι νοικοκυρές του χωριού κέρασαν παραδοσιακά γλυκά και αλμυρά εδέσματα, όλα φτιαγμένα με τα πιο απλά υλικά - αλεύρι και νερό. Ο Κωστής Κωστάκης, παρών και εδώ, έφτιαξε τις περίφημες νερόπιτές του με μέλι και πολλή αγάπη.
Το νοσταλγικό ταξίδι ολοκληρώθηκε με μια παραδοσιακή βεγγέρα, σε ρομαντική ατμόσφαιρα σε ένα μαγικό κήπο, υπό τους ήχους των «Enjoy the Vibes» και αγαπημένα τραγούδια των δεκαετιών του ’50 και του ’60 και τον κόσμο όλων των ηλικιών να χορεύουν βαλς!
Την επόμενη μέρα, η τελευταία μου στο νησί, με βρήκε σε ένα μικρό κρυμμένο παράδεισο, στη Δρώτα. Μια παραλία, λίγα σπιτάκια ακριβώς πάνω στο κύμα και η ομώνυμη ταβέρνα με τις απίστευτες νοστιμιές, αρκούσαν για να έχουμε το πιο όμορφο κλείσιμο.
Εκεί συνειδητοποίησα πως όλα όσα έζησα δεν θα είχαν την ίδια αξία χωρίς τους ανθρώπους που έκαναν αυτό το φεστιβάλ πραγματικότητα. Πίσω από το Lesvos Food Fest βρίσκονται άνθρωποι που εργάζονται ακούραστα, συχνά μακριά από τα φώτα. Η Μαρία Καπλανέλλη, που συντονίζει με συνέπεια και αφοσίωση τη διοργάνωση μαζί με τη Μυρτώ Δρακούλη, οι δεκάδες εθελοντές που δεν σταματούν στιγμή να προσφέρουν και είναι η πραγματική ψυχή του φεστιβάλ, αλλά και εκείνοι που συμμετέχουν κάθε χρόνο με την ίδια αγάπη, όπως οι σεφ Αλέξανδρος Παπανδρέου και Κωστής Κωστάκης, οι παραγωγοί, οι συνεταιρισμοί και οι κάτοικοι του νησιού. Είναι εκείνοι που αποδεικνύουν πως το Lesvos Food Fest δεν είναι απλώς μια σειρά εκδηλώσεων, αλλά μια κοινότητα που χτίζεται χρόνο με τον χρόνο, μέσα από τη συνεργασία, τη φιλοξενία και τις ανθρώπινες σχέσεις.
Λίγη Λέσβος ακόμη...
