Το Delio Food Hub αυτοπροσδιορίζεται ως delicatesseria και μην ψάχνεσαι πού το έχεις ξανακούσει αυτό, γιατί δεν θα το βρεις πουθενά γραμμένο. Τον όρο επινόησε ο Χάρης Τζαννής, ο συνδημιουργός και συνιδιοκτήτης του Delio μαζί με τη Μαρία Χάλαρη και τo βρίσκουμε στις Τζιτζιφιές, πολύ κοντά στο Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος και το δημοτικό κολυμβητήριο Καλλιθέας.

Δεν είναι μόνο μεζεδοπωλείο, δεν είναι μόνο παντοπωλείο, δεν είναι μόνο εστιατόριο, αλλά είναι όλα αυτά μαζί. Σε ελεύθερη μετάφραση θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι μια σύγχρονη μπακαλοταβέρνα περιωπής, με μεζέδες και πιάτα που δημιουργήθηκαν από προϊόντα μικρών Ελλήνων παραγωγών από κάθε γωνιά του χάρτη. Με πρώτες ύλες που καλλιεργήθηκαν στα δικά μας χώματα, που αλιεύτηκαν στις δικές μας θάλασσες, που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Ελλάδα. 

Ποιος Χάρης; 

Το Χάρη Τζαννή πώς να σου τον συστήσω τώρα; Σαν συνάδερφο δημοσιογράφο γεύσης; Σαν εκδότη, σαν γευσιγνώστη ή σαν εστιάτορα; Αφού τα έχει κάνει όλα αυτά κι άλλα τόσα ακόμη. Θα προσπαθήσω λοιπόν να σου πω την ιστορία του σε περίληψη, ξεκινώντας από τα εφηβικά του χρόνια, όταν κέρδιζε τα πρώτα του χαρτζιλίκια δουλεύοντας στο Camino, το ιταλικό εστιατόριο του θείου του, πότε δίπλα στον πιτσαδόρο και τον μάγειρα, πότε πίσω από το μπαρ, πότε βοηθώντας τον σερβιτόρο στη σάλα, πότε κάνοντας τον ταμία. Εκεί ήταν που ένιωσε την καρδιά του να χτυπά κάπως πιο δυνατά για τα εστιατόρια και τη γεύση.

Ύστερα ξέχασε την πρώτη του αγάπη και αφού σπούδασε ψηφιακή δημοσιογραφία, έκανε και μεταπτυχιακό στο Παρίσι, πάνω στην παραγωγή περιεχομένου για ψηφιακές πλατφόρμες. Στα τέλη του ’90 αρχές του 2000 βρέθηκε να συνδυάζει τον πολιτισμό με τα media, δημιουργώντας περιεχόμενο για την Τράπεζα Κύπρου, το Νομισματικό Μουσείο και άλλους. Μετά ερωτεύτηκε την ελληνική γλώσσα κι έτσι το 2003, όταν δεν είχαμε ακόμη social media και το internet στην Ελλάδα μπουσουλούσε, δημιούργησε την «Άσπρη λέξη της Ημέρας», μια αυτόματη φόρμα όπου κάθε ενδιαφερόμενος συμπλήρωνε το e-mail του κι από την επόμενη λάμβανε εκεί την άσπρη λέξη της ημέρας μαζί με την ετυμολογία της. Κάτι σαν newsletter, θα λέγαμε σήμερα. Λέξη τη λέξη, μέρα με την ημέρα, στο τέλος οι άσπρες λέξεις του απέκτησαν αρκετές χιλιάδες αποδέκτες μέχρι που η Άσπρη Λέξη έγινε εκδοτικός οίκος εκδίδοντας γλωσσολογικά λεξικά. Το 2011 εξέδωσε και το γαστρονομικό λεξικό «Η γλώσσα της γεύσης» της Μαριάννας Καβρουλάκη. Ύστερα συνέχισε την καριέρα του ως δημοσιογράφος γεύσης σε sites και παράλληλα εμβάθυνε τις γνώσεις του στο κρασί και τη μικρή ελληνική παραγωγή από τη Μακεδονία και τη Θράκη ως την Κρήτη.

Η πρώτη εποχή του Delio

Μέχρι που το 2019 τα άφησε όλα αυτά πίσω του κι άνοιξε με τη Μαρία Χάλαρη το πρώτο Delio στο Κουκάκι, αξιοποιώντας όλη την γνώση που είχε συσσωρεύσει μέσα από τα ταξίδια και τη δουλειά του. Πρωταρικός στόχος του ήταν να μαζέψει σπάνια προϊόντα μικρών Ελλήνων παραγωγών από κάθε γωνιά της Ελλάδας και να προμηθεύει με αυτά εστιατόρια και ξενοδοχεία μέσω χονδρικής πώλησης.

Στην πορεία έβαλαν στο χώρο τους ένα ψηλό τραπέζι 8 θέσεων με σκαμπό και τα βράδια ξεκίνησαν να διοργανώνουν κατόπιν κράτησης γευσιγνωσίες ελληνικών σπάνιων προϊόντων, κρασιών και αποσταγμάτων μέσα από ένα μενού degustation. Με ένα τυρί από τη Σύρο, με παξιμάδι από τα Κύθηρα, φάβα από την Σαντορίνη ή το Φενεού, εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο από την Κρήτη, ελιές από την Καλαμάτα, γαρίδα από την Πρέβεζα.

Η πανδημία πάτησε ένα μεγάλο pause στο project με τις γευσιγνωσίες και για ένα μακρύ χρονικό διάστημα η επιχείρηση συνέχισε να λειτουργεί από τη Σαντορίνη. Όμως πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού τους υπήρχε το όνειρο του εστιατορίου - παντοπωλείου.

Η νέα εποχή του Delio

Πριν από ένα περίπου μήνα, μετά από μια μεγάλη περίοδο εργασιών και μια μικρότερη γευστικών δοκιμών και πειραματισμών, το Delio επανήλθε δριμύτερο σε μια καινούρια γειτονιά της Καλλιθέας, πιο ανοιχτό στο κοινό, πιο επικοινωνιακό, με περισσότερα τραπεζοκαθίσματα και με λιανική πώληση εκτός από τη χονδρική.

Η παλιά μονοκατοικία με την μπροστινή αυλή που ανοίγει και κλείνει ανάλογα τα γούστα του καιρού έγινε η κύρια σάλα με τα τραπεζοκαθίσματα του. Στο κυρίως κτίσμα λειτουργεί ο χώρος της λιανικής με το παλιό αγαπημένο τραπέζι γευσιγνωσίας ακριβώς μπροστά του και στο βάθος η κουζίνα ή πιο σωστά ο χώρος σύνθεσης και προετοιμασίας των πιάτων, τα οποία επιμελείται η Μαρία, που προέρχεται από το χώρο του κρασιού κι έχει μεγάλη προϋπηρεσία σε οινοποιεία της Σαντορίνης, τον τόπο καταγωγής της. 

Η σάλα είναι λιτή και φωτεινή, τα τραπέζια της στρώνονται με λευκά και μπεζ τραπεζομάντηλα, με λευκά πιάτα, αστραφτερά ποτήρια και μαχαιροπίρουνα, η Μαρία κι ο Χάρης με τις κομψές μαύρες ποδιές τους στα μέσα και στα έξω, μια χάνονται στα ενδότερα μια εμφανίζονται πότε με κάποιο πιάτο στο χέρι, πότε με ένα μπουκάλι κρασί ή ένα μονοποικιλιακό τσίπουρο. 

Τι τρώμε στο Delio

Θυμάσαι την «παραμάνα» το μεγάλο ξύλινο δίσκο με τα πιατάκια των μεζέδων που έβγαζε ο σερβιτόρος στα μεζεδοπωλεία κι έφερνε κάθε τόσο γύρα στα τραπέζια, κι εσύ έπαιρνες από πάνω του ό,τι σου γυάλιζε στο μάτι ή τραβούσε η όρεξή σου; Ε, η παραμάνα του Χάρη αποτελείται από 8 πιάτα με μεζέδες, τα οποία προορίζονται για δύο άτομα και αν τα επιλέξεις θα έρθουν στο τραπέζι σου σε 3-4 δόσεις, όχι όλα μαζί. Είναι όλα τους άκρως χορταστικά και νόστιμα, κοστίζει μόλις 36 ευρώ και θα τα απολαμβάνεις παρέα με το κρασί ή το τσίπουρο της επιλογής σου.

Η παραμάνα περιλαμβάνει καλωσόρισμα με τσιπουράκι συνοδευμένο από μαραθοτύρι Σύρου και μπάμια τουρσί, ντάκο με κριθαροκουλούρα Κρήτης, σάλτσα ντομάτας από την Πέλλα, ελιές Καλαμών και ξυνομυζήθρα Κρήτης, πίτα ημέρας, γαύρο μαρινάτο από την Λήμνο, μεζέ με παλαμίδα Λήμνου επίσης, ντουρμάες Κάσου (τα μικροσκοπικά ντολμαδάκια με κιμά και ρύζι), πλιγούρι Λήμνου με πέστροφα από το Πλανητέρο Καλαβρύτων, καραμελωμένα κρεμμύδια κι αγιολί Θεσσαλονίκης, όσπριο ημέρας σαλάτα (π.χ. φασολάκια μαυρομάτικα), σπαράγγια Πέλλας με τσορίθο Κέρκυρας, βραστό αυγό και σως ταρτάρ.

Πέραν της παραμάνας, το μενού είναι αρκετά πλούσιο και αλα καρτ, οπότε όλα τα πιάτα της εννοείται πως μπορείς να τα παραγγείλεις και ξεχωριστά το καθένα καθώς και πολλά ακόμη. 

Σου προτείνω να δοκιμάσεις το burger με τόνο Καλύμνου, το Deli Dog Σερρών με λουκάνικο Τζουμαγιάς, λάχανο, μουσταρδομαγιονέζα και αχνιστά κρεμμύδια, το παστό Καλαμάτας που θα το κάνεις σαντουιτσάκι με πιτάκια της Τσαμπίκας, αχνιστά κρεμμύδια, γαλένι Κρήτης και μαρούλι, τα βαρένικα (ποντιακά γεμιστά ζυμαρικά) με σιγομαγειρεμένο αγριογούρουνο Κιλκίς και σάλτσα ντομάτας από την Πέλλα.

Στο τέλος θα σε γλυκάνουν με ένα από τα ξεχωριστά σοκολατάκια του Στέφανου Διαμαντόπουλου από το Le votre piree. Μπορεί να είναι αρωματισμένο με φασκόμηλο, μπορεί και με γραβιέρα Νάξου.

Οι τιμές τους είναι εξαιρετικά λογικές για την περίσταση και νομίζω θα χρειαστείς περισσότερες από τρεις επισκέψεις μέχρι να εξαντλήσεις όλο τον κατάλογο του Delio. Βασικά, να ταξιδέψετε πάνω σε όλο το γευστικό χάρτη της Ελλάδας που σχημάτισαν μαζί του. Κάθε λιμάνι και μπουκιά, κάθε μπουκιά και χαμόγελο.