Tavernaki: Πήγαμε στην ασιατική ταβέρνα του Άνταμ Κοντοβά

Στο ισόγειο του ξενοδοχείου Lycabettus, στη γωνία με την Ξανθίππου, βρίσκουμε πλέον ένα ασιατικό “ταβερνάκι”. Προς το παρόν λειτουργεί μόνο η εσωτερική του σάλα, όμως όταν καλοκαιριάσει ξανά θα βγάλει τραπέζια κι απέναντι, πάνω από την πλατεία της Δεξαμενής. Κοιτώ από μακριά τη φωτισμένη ταμπέλα καθώς πλησιάζουμε. Ακόμα και αυτή σε βάζει σε απωανατολίτικο mood. 

Το Ταβερνάκι είναι λέει ασιατική ταβέρνα και είναι γραμμένο καθέτως με γραμματοσειρά που θυμίζει τα ιαπωνικά ιδεογράμματα. Μπαίνοντας, λούζεσαι ένα μελί φως, στα αριστερά σου το μπαρ κι απέναντι ακριβώς η ανοιχτή κουζίνα. Τραβά την προσοχή σου με τη μία κι αισθάνεσαι τη ζεστασιά της. Μπροστά από φούρνους και φωτιές και πίσω από τον πάγκο εργασίας, ο Άνταμ και δυο ακόμη μάγειρες βρίσκονται ήδη υπ’ ατμόν. Σκυμμένοι πάνω από κάτι που ετοιμάζουν για να στείλουν έξω είναι απόλυτα συγκεντρωμένοι στην προετοιμασία του και δουλεύουν με χορογραφημένες θαρρείς κινήσεις. Χαιρετάμε και κατευθυνόμαστε προς το τραπέζι μας.

Πάτωμα από καλογυαλισμένο μωσαϊκό, βελούδινες κουρτίνες στις τζαμαρίες, ξύλο και πλακάκια από μαύρο μπιζουτέ καθρέφτη στους τοίχους, δερμάτινες καρέκλες, τραπέζια με υπέροχες μαρμάρινες επιφάνειες που είναι στρωμένα με πορτοκαλί σουπλά. Η αίσθηση που βγάζει ο χώρος είναι super chic χωρίς να το φωνάζει. Ο φωτισμός είναι εξαιρετικός, φτιάχνει μια ζεστή ατμόσφαιρα που σε αγκαλιάζει γλυκά και σε κάνει φίλο της με τη μία. Η μουσική παίζει ακόμα σε χαμηλά ακόμη ντεσιμπέλ - γιατί μετά τις 11 πατάει γκάζια - και η όλη φάση γίνεται πιο πάρτι. Βλέπεις τη λίστα των κοκτέιλ έχει φτιάξει ο Κωνσταντίνος Γκιώνης και δεν γίνεται να μην κλείσεις ή να ανοίξεις τη βραδιά με ένα από αυτά.  

Κι από φαγητό, τι τρώμε στο Tavernaki;

Eδώ τρώμε ασιατικά πιάτα με ελληνική καρδιά αλλά και το αντίθετο, ελληνικά πιάτα με ασιατική καρδιά, δηλαδή. Ομολογώ πως το concept αρχικά με προβλημάτισε, αλλά ευτυχώς διαψεύστηκα από την πρώτη κιόλας μπουκιά. Ο Κοντοβάς για μια ακόμη φορά έκανε το θαύμα του. Σε κάθε πιάτο του μενού καταφέρνει να ενώσει τη Δύση με την Ανατολή, αλλά χωρίς πίεση, με μια αόρατη γέφυρα, θαρρείς. Σε καμία περίπτωση απλά, αλλά σίγουρα πολύ νόστιμα και κυρίως, αβίαστα. Τι κι αν στο πιάτο δεις με τα ματάκια σου λαχανοντολμάδες, μακαρόνια με κιμά ή μια αθώα πράσινη σαλάτα; Μόλις δοκιμάσεις οι γευστικοί σου κάλυκες θα εκραγούν, να το ξέρεις! 

Τι δοκιμάσαμε

Ταιριάξαμε τις πρώτες γουλιές του κρασιού μας με τα δικά τους αφράτα ψωμάκια που συνοδεύονταν από βούτυρο δουλεμένο διακριτικά με φύκι wakame. Δίπλα τους βάλαμε και μια καπνιστή μελιτζανοσαλάτα με miso και πεκάν. Η πράσινη σαλάτα χωρούσε όλες τις εποχικές πρασινάδες του μανάβη -μαρούλι, φινόκιο, κρεμμυδάκι φρέσκο, αλλά και φασολάκι edamame και πράσινο κάρυ, δεμένα μεταξύ τους με μια υπέροχη σος που μιλούσε άπταιστα την ιαπωνική γλώσσα. 

Για τις τηγανητές πατάτες, χοντροκομμένες και χρυσαφένιες, βελούδινες στο εσωτερικό και τραγανές επ’ έξω κατόπιν της στενής επαφής τους με πάνκο και μείγμα αρωματικών τι να πω; Απλώς ευχήθηκα να μην τελειώσουν ποτέ. Συνοδεύονταν από μια φανταστική σος μαγιονέζας και τελείωσαν γρήγορα. Το ταπεινό κουνουπίδι καπαμά ήρθε έντονα κοκκινισμένο κάτω από ένα πλούσιο στρώμα ελληνικότατης ψιλοτριμμένης μυζήθρας. Κι όμως, η κάθε μπουκιά ήταν ένα θαύμα με εκρηκτική γεύση και γλυκόξινες νότες που μου έμεινε αξέχαστη. 

Edamame, όπως τα προτιμάς: με αλάτι ή με τσίλι και σκόρδο;

Στο ίδιο στιλ και ο λαχανοντολμάς. Η γέμισή του είναι από κιμά γαρίδας, τόφου και κους κους, το φύλλο του λάχανου που την αγκάλιαζε τραγανό και αντί για αβγολέμονο ήταν σκεπασμένοι με μια πλούσια κρέμα που σου άφηνε στο στόμα άρωμα δυόσμου. Λαχανοντολμάς μεν, αλλά από άλλο γευστικό γαλαξία. Τα μακαρόνια με κιμά είναι το γκραν σουξέ του μενού, με εθιστική επίδραση. Το ζυμαρικό είναι από μαστιχωτά udon και ο κιμάς από πάπια. Τόσο νόστιμα και αριστοτεχνικά δεμένα μεταξύ τους με μια κρέμα από καπνιστό τυρί που σου κόβουν την ανάσα. Κλείσαμε γλυκά με μια αλλιώτικη κρέμα καραμελέ από ταπιόκα και σιρόπι σόγιας. 

Γενικά το Tavernaki δεν το λες μια απ' τα ίδια, έχει δική του ξεχωριστή προσωπικότητα, είναι πεντανόστιμο και τα έχει όλα σε ένα. Είναι αυτό που λέμε ολοκληρωμένη έξοδος. Κυρίως όμως είναι ένα μέρος που θέλεις να επιστρέψεις.