Oma Sushi Bar στην Ηλιούπολη: Δοκιμάσαμε το μενού του Νέστορα Νέστορα

Η οδός Ανδρέα Παπανδρέου είναι ένας από τους πιο κεντρικούς δρόμους της Ηλιούπολης και κατά μήκος και των δύο πλευρών υπάρχουν πολλά καταστήματα, μπαρ και εστιατόρια. Το Oma βρίσκεται ήδη τέσσερα χρόνια στον συγκεκριμένο δρόμο και οι Άγγελος Λάμπρου και Διονύσης Βλαχάκης είναι οι επιχειρηματίες που το εμπνεύστηκαν. Το όλο εγχείρημα φαίνεται να έχει κερδίσει τον κόσμο της ευρύτερης περιοχής όπως αντιλαμβάνομαι από τα γεμάτα τραπέζια του. 

Η ατμόσφαιρα

Ο χώρος έχει μίνιμαλ αισθητική με αρκετό μαύρο χρώμα, ξύλο και ψάθα στη διακόσμηση. Ο φωτισμός είναι χαμηλός και ολίγον σέξι. Μου αρέσει. Μάλλον αρέσει και στα νεανικά ζευγάρια που αποτελούν την πλειοψηφία της πελατείας. Το μαγαζί περιτριγυρίζεται από τεράστιες τζαμαρίες που έχουν θέα στο δρόμο και την ανοιχτή βεράντα στο πλάι. Στην ουσία, δύο καταστήματα έχουν ενωθεί σε ένα. 

Το πρώτο, που ήταν καθαριστήριο, κληροδότησε στους σημερινούς ιδιοκτήτες ένα υπέροχο τιτανοτεράστιο επαγγελματικό πλυντήριο, που είναι βαμμένο σε έντονο κίτρινο με ολίγον μαύρο χρώμα. Το βλέπεις στο βάθος καθώς μπαίνεις. Μπορεί πριν λίγα χρόνια να βγήκε στη σύνταξη, σήμερα όμως έχει γίνει διαχωριστικό και σημαντικό στοιχείο της διακόσμησης και της προσωπικότητας του χώρου. Η μπροστινή πλευρά του λειτουργεί σαν πλάτη στο μπαρ, ενώ το πίσω μέρος του με τους σωλήνες και τα σωληνάκια έχει βαφτεί σε ένα έντονο ροζ και σου φτιάχνει τη διάθεση καθώς κατευθύνεσαι προς τις τουαλέτες. Στη δεύτερη αίθουσα, το πίσω μέρος της καταλαμβάνει η κουζίνα και στο κέντρο της βρίσκεται ένα μεγάλο ανοιχτό sushi bar, όπου ένας συμπαθέστατος sushi master φτιάχνει σούσι με παραδειγματική προσήλωση. Εκεί δίπλα ήταν και το τραπέζι μας.

Τι τρώμε στο Oma

Το Oma πήρε το όνομά του από την ομώνυμη ιαπωνική κωμόπολη, στο βόρειο άκρο της επαρχίας Αομόρι της Ιαπωνίας, που είναι παγκοσμίως γνωστή για την αλιεία τόνου υψηλής ποιότητας, ένα ψάρι που η ιαπωνική μαγειρική σέβεται ιδιαιτέρως. Εδώ λοιπόν το σούσι παίζει δυνατά αλλά γενικότερα η κατάσταση είναι fusion. Όμως μιλάμε για ένα fusion που παντρεύει το σούσι με την ασιατική κουζίνα με μια σύγχρονη δημιουργική ματιά και τεράστια επιτυχία.

Ο κατάλογος εκτός από την τεράστια ποικιλία σούσι, περιλαμβάνει συνοδευτικά πιάτα, σαλάτες, σούπα, κυρίως πιάτα, noodles και ρύζι, bowls και buns. Υπερπλούσιος! 

Πίσω από αυτή την προσέγγιση βρίσκεται ο σεφ Νέστορας Νέστορας, ο νικητής του Masterchef 2025, ένα παιδί μάλαμα και ακούραστος εργάτης της κουζίνας. Που δεν επαναπαύτηκε στις δάφνες της δημοσιότητας, αλλά ταξίδεψε στην Ιαπωνία για να γνωρίσει από κοντά την ιαπωνική γαστρονομία και στο βραβευμένο με δύο αστέρια Michelin Ikoyi. Σήμερα αφοσιωμένος στην τέχνη του, μαγειρεύει με πάθος, ήθος και σεμνότητα, ενώ παράλληλα ετοιμάζει βαλίτσες για Αμερική καλεσμένος στο Culinary Institute of America. Εκεί υποθέτω θα τους μαγειρέψει πιο ελληνικά πιάτα, αφού την ελληνική κουζίνα την παίζει στα δάχτυλα. 

Τι δοκιμάσαμε

Ξεκινήσαμε με edamame, φασόλια σόγιας σε δύο εκδοχές: σκέτα και με μια ελαφρώς πικάντικη κόκκινη σάλτσα. Συνεχίσαμε με ένα υπέροχο σεβίτσε, που συνδύαζε leche de tigre, φρέσκο ανανά, κίτρινο τσίλι, φρούτο του πάθους και τραγανό ρύζι. Το μοσχαρίσιο ταρτάρ, από την άλλη, συνδύαζε ποιοτικό κρέας με παστεριωμένο κρόκο αυγού, πίκλα μανιταριού σιμέτζι και κορεάτικη αγγουροσαλάτα. Το ανακατεύεις και το απολαμβάνεις πάνω σε τραγανό φύλλο νόρι. Μιλάμε για ένα μικρό αριστούργημα. Οι τραγανές πιτούλες tostadas με ταρτάρ τόνου και λευκού ψαριού, αμύγδαλο και αβοκάντο, ήταν επίσης εξαιρετικές.

Η σαλάτα του Ποπάι με σπανάκι αμύγδαλο και γουακαμόλε κουβαλάει μέσα της όλη τη δροσιά των Τροπικών, αν και η άλλη σαλάτα με τα soba noodles, ρέβα, αγγούρι, κολοκύθι και καλαμπόκι την ανταγωνίζεται. Στα σούσι πια, έχασα τον λογαριασμό, rolls, sashimi, nigiri πέρασαν μπροστά από τα μάτια μου, σε μοναδικά χρώματα, σχήματα και γεύσεις. 

Το ένα ήταν πραγματικά καλύτερο από το άλλο, χωρίς περιττές σάλτσες και υπερβολές. Μόνο καλό ελληνικό ψάρι, γεύση και ουσία. Συνοδεύσαμε το δείπνο με κρασί και κλείσαμε με ένα βελούδινο βάσκικο τσιζκέικ. 

Το Oma ήταν τελικά μια από τις πιο ευχάριστες γαστρονομικές εκπλήξεις των τελευταίων μου εξόδων. Φιλικό σέρβις, προσεγμένες γεύσεις και ένας κατάλογος με αρκετές επιλογές για να θέλεις να επιστρέψεις.

Οι τιμές μού φάνηκαν λογικές σε σχέση με την ποιότητα όσων δοκιμάσαμε, ενώ η ποικιλία είναι τέτοια που δύσκολα θα εξαντλήσεις τις επιλογές σου σε δύο ή τρεις επισκέψεις. Εγώ, πάντως, έχω ήδη αρκετούς λόγους για να ξαναπάω.