Από το όνομα και μόνο ξέρεις τι να περιμένεις. Πως το ψάρι εδώ βρήκε το ιδανικό σπίτι του. Ένα σπίτι που βρέχει τα πόδια του στη θάλασσα και στο πιάτο σου σερβίρει κλασική ψαροφαγία με μικρές δόσεις δημιουργικότητας.

Το Casa Fish ανήκει στον όμιλο Σταθοκωστόπουλου και βρίσκεται πάνω στην παραλιακή στο ύψος της Βούλας. Για την ακρίβεια, στην καρδιά της και μοιράζεται με το Viva mar το προνόμιο να είναι μέρα νύχτα αγκαλιά με τη θάλασσα.

Η ατμόσφαιρα

Ναι, το Casa Fish είναι μια αληθινή υπερπαραγωγή πλάι στο κύμα. Με μίνιμαλ διακόσμηση και κλασικά στοιχεία που περιλαμβάνουν μεγάλες ξύλινες επιφάνειες, μέσα κι έξω, τεράστιες τζαμαρίες με θέα θάλασσα, πανύψηλους φοίνικες που θροΐζουν στο παραμικρό φύσημα του ανέμου, τραπέζια στρωμένα με λευκά λινά τραπεζομάντιλα, αναπαυτικές καρεκλοπολυθρόνες και ατμοσφαιρικό φωτισμό.

Μπαίνοντας, οι άνθρωποι της υποδοχής θα σε καλησπερίσουν ευγενικά και θα σε οδηγήσουν στο τραπέζι σου. Ξέρουν πολύ καλά τη δουλειά τους. Στην αρχή αυτής της μικρής διαδρομής θα διασταυρωθείς με την ψαριέρα στα αριστερά σου. Πάνω της αναπαύεται η ψαριά της ημέρας, πλούσια και εντυπωσιακή.  

Το μενού

Το μενού εδώ υπογράφει ο Γιώργος Οικονομίδης, ένας σεφ που το όνομά του εδώ και χρόνια έχουμε ταυτίσει με την ποιοτική ψαροφαγία και τη λαχταριστή πρώτη ύλη. Όπως ήταν αναμενόμενο πρωταγωνιστής του καταλόγου του είναι το φρέσκο ψάρι και τα θαλασσινά.

Ξεκινήσαμε με την πιο παράξενη ταραμοσαλάτα που έχω δοκιμάσει ποτέ, την οποία θα μπορούσα να περιγράψω ως «Καθαρή Δευτέρα κάθε μέρα», αφού η συγκεκριμένη σερβίρεται πασπαλισμένη με τρίμμα αυγοτάραχου, κυβάκια χαλβά του μπακάλη και κουλούρι Θεσσαλονίκης εν είδη λαγάνας... Η ιδέα μου κίνησε πραγματικά το ενδιαφέρον, η μπουκιά που περιέλαβε όλα τα παραπάνω μαζί, δεν μπορώ να πω πως με ικανοποίησε όσο ο σκέτος ταραμάς.

Αντίθετα, το καρπάτσιο γαρίδας με ενθουσίασε. Το ίδιο και ο μαριναρισμένος γαύρος, που ήρθε ξαπλωμένος πάνω σε ντολμαδάκια γιαλαντζί, αλλά και η ντοματοσαλάτα που έφτασε στο τραπέζι στην απόλυτη εκδοχή της. Οι ντομάτες ήταν κατακόκκινες, ζουμερές και ολόγλυκες, κομμένες σε χοντρές ροδέλες, πασπαλισμένες με ανθό αλατιού, κάπαρη, κρίταμο και εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο.

Πεντανόστιμες ήταν και οι πάστες θαλασσινών. Ιδιαίτερη μνεία θα κάνω στα paccheri με θαλασσινά και πέστο φιστικιού με lime, αλλά και στο γιουβέτσι με ροφό το οποίο ήταν αριστοτεχνικά μαγειρεμένο σε σάλτσα μπουρδέτο.

Η αποκορύφωση της βραδιάς ήταν η ολόσωστα ψημένη στήρα, που μόνο ένας μεγάλος μάστορας της σχάρας μπορεί να πετύχει. Ο δε τρόπος που τα παιδιά του σέρβις τη φιλετάρισαν και τη σέρβιραν στο τραπέζι ήταν ένα μικρό, ωραίο σόου που απολαύσαμε όλοι πραγματικά.

Η βραδιά έκλεισε γλυκά με μια προσεγμένη πορτοκαλόπιτα, που συνοδευόταν στο πιάτο με παγωτό και γλυκό πορτοκάλι. Με βαριά καρδιά αφήσαμε το ποτό στο μπαρ που ονειρευτήκαμε από την πρώτη στιγμή που πατήσαμε το πόδι μας στο Casa Fish, για μιαν άλλη, πιο ζεστή βραδιά που δεν θα είχαμε και πρωινό ξύπνημα.

Γενικά, το Casa Fish αξίζει να μπει στη λίστα με τις ξεχωριστές εξόδους. Όχι, δεν είναι ένα φτηνό εστιατόριο, ούτε θα μπορούσε άλλωστε στο σημείο που βρίσκεται, με τη συγκεκριμένη κουζίνα και το ανάλογο σέρβις. Όμως ανταποκρίνεται σε όσα υπόσχεται χωρίς εκπτώσεις.