Αθηναϊκή Ταράτσα: Θέα στην Ακρόπολη και κουζίνα που ενώνει Ελλάδα και Λίβανο

Πριν μερικά χρόνια, οι ταράτσες της Αθήνας, όπως συνηθίζουμε να λέμε τα καφέ, μπαρ και εστιατόρια που έχουν το προνόμιο να βρίσκονται ψηλά, χαρίζοντάς μας ειδυλλιακή θέα στα φώτα της πόλης και, στις περισσότερες των περιπτώσεων, στον επιβλητικό Παρθενώνα, αποτελούσαν τάση.

Λίγο αργότερα όμως θεωρήθηκαν από πολλούς παρωχημένες, τουριστικές και χωρίς κάτι ιδιαίτερο να σου προσφέρουν, εκτός από την υπέροχη θέα τους. Τα τελευταία χρόνια βέβαια, υπάρχουν μέρη που έχουν επαναπροσδιορίσει αυτό που έχουμε στο μυαλό μας ως εστιατόριο σε ταράτσα της Αθήνας, δίνοντάς στην έννοια πιο σύγχρονη και urban οπτική. Αυτή που δεν εφησυχάζει στο πλεονέκτημα της θέας, αλλά σου προσφέρει μία συνολική εμπειρία που αξίζει να δοκιμάσεις. 

Ένα από αυτά τα μέρη είναι και η Αθηναϊκή Ταράτσα, ένα all-day rooftop bar & restaurant που αυτή την περίοδο περιβάλλεται από τζαμαρία, για να απολαμβάνεις τη θέα του ανεξάρτητα από τις καιρικές συνθήκες. Ακριβώς απέναντί σου, μόλις καθίσεις, δεσπόζει η Ακρόπολη, ενώ στα αριστερά σου βλέπεις τη Μητρόπολη Αθηνών και καθώς το βλέμμα σου συνεχίζει να «εξερευνεί», εντοπίζεις τον Λυκαβηττό, τον λόφο Φιλοπάππου και άλλα τοπόσημα της πόλης. Και παρότι η Αθηναϊκή Ταράτσα είναι ένας all day προορισμός, ψέματα δεν θα σου πω, νομίζω αξίζει να πας όταν έχει πέσει πια η νύχτα, αφού το σκηνικό είναι πραγματικά μαγικό. 

Όνομα και πράγμα λοιπόν, για να επισκεφθείς στην Αθηναϊκή Ταράτσα μπαίνεις από τη Μητροπόλεως στο ξενοδοχείο Regal, ανεβαίνεις με το ασανσέρ στον 6ο όροφο και με τα πόδια μόλις μία σκάλα, για να βρεθείς μπροστά σε όλη την Αθήνα. 

Από φασολάκια - έκπληξη, μέχρι σουβλάκι με ντοματόρυζο

Και αφού χαζέψεις τη θέα, ξεκινά η γαστρονομική εμπειρία. Την κουζίνα διευθύνει ο σεφ Αλέξανδρος Καρακατσάνης, συνδυάζοντας ελληνικές και λεβαντίνικες γεύσεις. Στον χώρο θα δεις την ανοιχτή κουζίνα με εστίες φωτιάς, ξυλόφουρνο και ρομπάτα (την ιαπωνική ψησταριά) και από αυτό και μόνο αντιλαμβάνεσαι αμέσως ότι κάτι ενδιαφέρον θα ακολουθήσει. 

Το μενού λοιπόν βασίζεται στην ελληνική κουζίνα, εμπλουτισμένη με έντονες ανατολίτικες επιρροές, και περιλαμβάνει πολλά πιάτα με γνώριμες γεύσεις, παρουσιασμένα μέσα από μια σύγχρονη ματιά. Η πρόσφατη επίσκεψή μου εκεί ήταν πράγματι μία γευστική έκπληξη.

Μας υποδέχθηκαν με ένα καλάθι με χειροποίητα ψωμιά και ελιές Καλαμών, μαζί με μία καπνιστή μελιτζανοσαλάτα, που συνδυάζεται με μοσχαρίσιο μεδούλι και γαρνίρεται με μπόλικο κουκουνάρι και όντως, κατάλαβα αυτή τη μίξη ελληνικού και λιβανέζικου στοιχείου εξ αρχής. 

Μαζί ήρθε και ο λευκός ταραμάς με πίτα από τον ξυλόφουρνο, και αυτός με σωστή υφή και γεύση, όμως για να είμαι ειλικρινής, όχι κάτι που δεν έχω δοκιμάσει πρόσφατα ξανά σε διάφορα εστιατόρια της Αθήνας. 

Στη συνέχεια προσγειώθηκε στο τραπέζι και το χειροποίητο, φρέσκο τυρί, με μπόλικο μέλι ελάτης και σουσάμι, που ήταν ό,τι έπρεπε για να ανοίξει την όρεξη. 

Μετά ήρθαν τα ντολμαδάκια στα κάρβουνα, με έντονη την καπνιστή γεύση να τους δίνει το χαρακτηριστικό που τα ξεχωρίζει από άλλα ντολμαδάκια. Σφιχτά - σφιχτά, με λίγο στημένο λεμόνι από πάνω, το οποίο περνούν επίσης από τα κάρβουνα, ένιωσα ότι δεν χρειαζόμουν τίποτα άλλο για να τα απολαύσω. Βέβαια, ωραία προσθήκη ήταν και το γιαούρτι με μυρωδικά από δίπλα, για τις αντίστοιχες βουτιές. 

Το πιάτο που δεν μπορώ να ξεχάσω με τίποτα όμως και είναι ο λόγος για να πάω ξανά στην Ταράτσα, είναι τα φασολάκια στα κάρβουνα, με πετιμέζι ροδιού που ισορροπούσε με τη γλύκα του τη γεύση, καπνιστό ξινοτύρι Καρπενησίου και φουντούκια ψιλοκομμένα, που έδιναν αυτό το τραγανό στοιχείο που χρειαζόταν το πιάτο. 

Από τον ξυλόφουρνο βγήκε και ήρθε στο τραπέζι μας και το πεϊνιρλί με τέσσερα τυριά και ωραία ζύμη, καψαλισμένη στις άκρες και πλούσια, κρεμώδη γέμιση. 

Το κοτόπουλο σουβλάκι ήταν κάτι εντελώς έξω από τα συνηθισμένα, αφού έχει μαριναριστεί πριν με μπόλικα καρυκεύματα που το κάνουν αρκετά πικάντικο, ζουμερό και νόστιμο, ενώ σερβίρεται με πρωτότυπο τρόπο, μαζί με ένα ντοματόρυζο που ψήνεται επίσης στον ξυλόφουρνο, αποκτώντας ωραία κρούστα.

Δοκίμασα και το κεμπάπ στα κάρβουνα, με χειροποίητη πίτα και σως από γιαούρτι που ήταν ζουμερό και γευστικό, παρότι το κεμπάπ γενικά δεν θα έλεγα πως είναι στις γεύσεις μου. 

Προτείνω να πας με την παρέα σου και να βάλετε πιάτα στη μέση για να δοκιμάσετε διαφορετικές επιλογές του μενού. Επίσης, αξίζει να συνοδεύσετε με ένα κοκτέιλ από την άκρως ενδιαφέρουσα λίστα τους, που έχει και αυτή άρωμα Ελλάδας αλλά και Λιβάνου. Κατά τα άλλα, αφήστε το μάτι να απολαύσει τη θέα.