Περνώντας απ’ έξω είτε με το αυτοκίνητο είτε πεζός, δεν θα καταλάβεις τίποτα. Είναι η υψομετρική διαφορά από το δρόμο που δεν σου αφήνει περιθώρια οπτικής επαφής με το Αnasa, το νέο ψαροφαγικό εστιατόριο που άνοιξε επί της Καποδιστρίου, λίγα μόλις μέτρα από εκεί που η ταμπέλα στο δρόμο σε πληροφορεί πως μόλις πάτησες τη Νέα Ιωνία.

Κι όμως, η παλιά μονοκατοικία που το φιλοξενεί, ανακαινίστηκε δεόντως κι έγινε ένα πολύ όμορφο και στιλάτο μαγαζί με κοσμοπολίτικο αέρα και θαλασσινή ψυχή.

Ανεβαίνοντας τα πρώτα σκαλοπάτια θα βρεθείς σε μια συμπαθέστατη βεράντα επιπλωμένη με λευκά φερ φορζέ. Στα δεξιά της φτιάχνεται και μια δεύτερη που θα φτάνει ως το πίσω μέρος του κτιρίου. Βρίσκεται υπό κατασκευή και φαίνεται ακόμη πιο νόστιμη. Είμαι σίγουρη πως το καλοκαίρι θα γίνει η αγαπημένη των θαμώνων, που αναζητούν μεγαλύτερη ησυχία και ιδιωτικότητα.

Η ατμόσφαιρα

Μπαίνοντας θα σε υποδεχτεί η Μπέσυ Λεπτοκαρίδη, η οποία σαν καλή οικοδέσποινα θα σου χαρίσει το πιο ζεστό και αληθινό της χαμόγελο κι ύστερα θα σε οδηγήσει στο τραπέζι σου.

Εμείς, πριν καθίσουμε, κάναμε και μια γρήγορη αναγνωριστική βόλτα στο χώρο που αποτελείται από δυο ακόμη δωμάτια -εκτός από αυτό της εισόδου- όπου φιλοξενεί και το εντυπωσιακό μαρμάρινο μπαρ. Το πρώτο δωμάτιο στα δεξιά, φιλοξενεί τα ψάρια και τα κρασιά και το πίσω είναι μια ευρύχωρη τραπεζαρία όλο παράθυρα.

Από διακοσμητικής άποψης τώρα, μην περιμένεις να βρεις τη γαλανόλευκη παλέτα στην οποία υποκύπτουν σχεδόν όλα τα ψαρομάγαζα της επικράτειας. Εδώ βασιλεύει μια γλυκιά ώχρα στους τοίχους και το λευκό του μάρμαρου παίζει πολύ δυνατά στο μπαρ, στα πατώματα και στα τραπέζια. Το δεύτερο χρώμα που κυριαρχεί είναι το καφεκόκκινο της τερακότας και το καφέ της βρεγμένης άμμου, το οποίο το συναντάς στις ταπετσαρίες των ιδιαίτερα άνετων καθισμάτων, στα φωτιστικά και στο κομψό πλακάκι με το οποίο έχουν ντυθεί οι τοίχοι της πίσω τραπεζαρίας. Το μπλε θα το βρεις μόνο στο πλακάκι που είναι ντυμένοι οι τοίχοι του δωματίου με την ψαριέρα. Εκεί μόνο έρχεσαι τετ α τετ με τη θάλασσα και συναντιέσαι με την ψαριά της ημέρας πριν αποφασίσεις τι θα βάλεις στο πιάτο σου αργότερα. Κάτι σαν βουτιά στο βυθό, αλλά χωρίς αναπνευστήρα και ψαροντούφεκο...

Τι τρώμε στο Anasa

Executive chef εδώ είναι ο Νικόλας Πετρούτσος, που αφενός σαν βέρος Κεφαλονίτης ξέρει από καλό ψάρι, αφετέρου έχει μια πλούσια προϋπηρεσία σε εστιατόρια, όπως ο Νικόλας της Σχοινούσας και το 1500ΒC της Σαντορίνης, αλλά και ως private chef σε σκάφη και βίλες.

Ο κατάλογος, που έχει φτιάξει είναι σαφώς προσανατολισμένος προς το ψάρι είναι όμως και πολλαπλών αναγνώσεων. Τι εννοώ; Κλασικός και δημιουργικός την ίδια στιγμή, όμως τόσο όσο, χωρίς υπερβολές και άσκοπες κορώνες. Αν θέλεις, μπορείς να επιλέξεις ψαρένια πιάτα της μοιρασιάς για να τσιμπολογήσετε με όλη την παρέα, συνοδεύοντας με ένα ωραίο τσίπουρο ή ένα ποτήρι κρασί από την πολύ καλή λίστα κρασιών που έχουν στο Anasa. Οι επιλογές είναι πολλές και εκλεκτές.

Αν το προτιμάς, κάθεσαι στο μπαρ για κρασί και όστρακα. Είναι μια πιο σοφιστικέ, αλλά εξίσου καλή επιλογή. Αν πάλι θέλεις να κινηθείς όπως σε μια κλασική ψαροταβέρνα, μπορείς κάλλιστα να το κάνεις. Είτε με κάτι ελαφρύ για το άνοιγμα, βραστή σαλάτα και ψητό ψάρι για τη συνέχεια, είτε με κάτι πιο πληθωρικό, όπως οι ψαρομακαρονάδες και τα θαλασσινά γιουβέτσια του που είναι μέγας πειρασμός.

Τι δοκιμάσαμε

Ο Φώτης Παναγιώτου είναι ο chef de cuisine κι ο υπεύθυνος για την καθημερινή εκτέλεση των πιάτων. Τη βαθειά γνώση και την κοινή αγάπη τους με τον Νικόλα για τη θάλασσα τη διαβάζεις σε κάθε πιάτο, τόσο σε γεύση και ουσία όσο και σε ομορφιά. Το καλωσόρισμα μας ενθουσίασε. Ψωμί ζυμωτό αργής ωρίμασης με μια τριπλέτα από ελιές πράσινες και μαύρες μαριναρισμένες με πορτοκάλι, ολόφρεσκο γάβρο μαρινάτο και ντιπ «αθηναϊκής». Η ταραμοσαλάτα τους, ιδιαίτερα αφράτη με αυθεντική γεύση ταραμά, ήρθε στο τραπέζι σαν τη νύφη στολισμένη, με λάδι σχοινόπρασου, αυγά μπρικ και πανσέδες.

Το καρπάτσο ψαριού με λάδι lemongrass και καμένο πορτοκάλι είναι μια θεσπέσια σύνθεση με χρώματα κι αρώματα. Στο πιάτο ζωγραφίζουν ένα εξωτικό λουλούδι και στο στόμα σού αφήνουν δροσιά από λεμόνι και πορτοκάλι. Η Ceasar’s τους είναι θαλασσινή με ζουμερή γαρίδα, παρμεζάνα κι αντσούγια ανακατεμένα με ολόδροσες πρασινάδες και μια ολόσωστη βινεγκρέτ αντσούγιας.

Το μωσαϊκό χταποδιού είναι ένας μεζές χάρμα οφθαλμών, που εκτός από ομορφιά, κρατάει μέσα του όλη τη δύναμη της θάλασσας και την υφή που πρέπει να έχει ένα καλομαγειρεμένο χταπόδι. Το σερβίρουν με πέρλες βαλσάμικο, φρέσκια ρίγανη και ελαιόλαδο. Τα ντολμαδάκια τους είναι ιδιαιτέρως αρωματικά και μοιάζουν να πέρασαν από τα χέρια μαστόρισσας μαμάς, πριν κάνουν τις στροφές τους πάνω στη σχάρα μέχρι να τραγανίσει το φύλλο τους.

Φάβα με χταπόδι και καραμελωμένα κρεμμύδια έχουμε δοκιμάσει πολλές φορές. Αυτή όμως ήταν αλλιώς... Η φάβα Σχοινούσας, απαλή και γήινη, σφιχταγγαλιασμένη με ένα άψογα ψημένο χταπόδι -ούτε νιανιά, ούτε λάστιχο- με τη θάλασσα μέσα του θαρρείς. 

Τα σουτζουκάκια μπακαλιάρου, αν έπρεπε να τα βαθμολογήσω, στην κλίμακα του δέκα, θα τους έβαζα δέκα με τόνο γιατί με έναν τρόπο παντρεύουν την κεφαλονίτικη μπακαλιαρόπιτα με την αλιάδα, σε κάθε μπουκιά. Ζουμερά και ελαφρώς ψαρένια τα σουτζουκάκια, είναι τυλιγμένα μέσα σε μια υποδειγματική σάλτσα ντομάτας και σερβίρονται πάνω σε ένα σκορδάτο πουρέ, σκέτο βελούδο - τόσο στο στόμα όσο και στο στομάχι.

Δυο γλυκές μπουκιές τις πήραμε για το τέλος, γιατί πάντα υπάρχει χώρος για γλυκό. Η τάρτα λεμόνι στο πιάτο μεταφράζεται σε μια αιθέρια σύνθεση από σπασμένο μπισκότο, κρέμα λεμονιού και καμένη μαρέγκα στην οποία δεν μπορείς να αντισταθείς. Από την άλλη, το προφιτερόλ τους ίσως σου φέρει λιποθυμία μόλις δεις τον σερβιτόρο να γράφει κύκλους με σάλτσα σοκολάτας στο πιάτο με τα τραγανά σου και το παγωτό.

Γενικά, το Anasa ήταν για μένα και την παρέα μου μια πολύ ευχάριστη έκπληξη από κάθε άποψη. Για να το πω απλά, έχει όλο το πακέτο. Συνδυάζει ένα πραγματικά ξεχωριστό φαγητό με όμορφο περιβάλλον, ευγενέστατο σέρβις και λογικές τιμές. Τελικά τείνει να γίνει κανόνας: το καλό το ψάρι δεν το τρως μόνο δίπλα στη θάλασσα…