Ο Irvin E. Koch, 103 ετών, τελειοποιεί τις ατάκες του εδώ και δεκαετίες. Τις εκτοξεύει με ταχύτητα, συνοδεύοντάς τες με ένα μισό χαμόγελο που αποκαλύπτει τα τέσσερα δόντια που του έχουν απομείνει στην επάνω γνάθο και μια παιχνιδιάρικη λάμψη στα γαλανά, καθαρά μάτια του.
Έπειτα από 63 χρόνια πίσω από το μπαρ, άλλωστε, έχει τελειοποιήσει την τέχνη της ατάκας: εισαγωγή, παύση, ανατροπή. Όταν, ένα πρόσφατο βράδυ, ένας πελάτης τον ρώτησε αν είναι ο γηραιότερος μπάρμαν στον κόσμο, εκείνος απάντησε χωρίς να χάσει στιγμή. «Μη με ρωτάς», λέει. «Δεν έχω γυρίσει ακόμη όλο τον κόσμο».
Σύμφωνα με πολλές ανεπίσημες αναφορές, όμως, ο Irv, όπως είναι ευρέως γνωστός, είναι πράγματι ο γηραιότερος μπάρμαν στον κόσμο. Από το 1963 εργάζεται στο Club Sunset Knoll, ένα συνοικιακό μπαρ στα προάστια της Βαλτιμόρης, το οποίο είναι περισσότερο γνωστό ως Irv’s Basement Bar, επειδή, όπως εύκολα καταλαβαίνει κανείς, βρίσκεται στο υπόγειο του σπιτιού του.
Το παραθαλάσσιο σπίτι που αγόρασε ο Irv όταν πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν ο Τζον Φ. Κένεντι βρίσκεται στο τέλος ενός χωμάτινου δρόμου με χαλίκι, στην Πασαντίνα του Μέριλαντ. Τα παράθυρά του είναι καλυμμένα με πλαστικό και μια λεπτή κόκκινη λωρίδα διακρίνεται πάνω από την γκρίζα εξωτερική επένδυση, σαν να άφησε ο μπογιατζής τη δουλειά στη μέση για να πάει να φέρει μια σκάλα και να μην επέστρεψε ποτέ.
Η ατμόσφαιρα του μπαρ
Το Irv’s Basement Bar μοιάζει σήμερα όπως και εδώ και δεκαετίες: ένα καταφύγιο άλλης εποχής, αποκομμένο από τον κόσμο που βρίσκεται από πάνω. Τα ποτά είναι φθηνά, ο φωτισμός χαμηλός και μουσική παίζει ένα τζουκ μποξ.
Χειρόγραφα μηνύματα καλύπτουν κάθε επιφάνεια του Irv’s, από τους ραγισμένους τοίχους της τουαλέτας μέχρι τα πλακάκια του ταβανιού και τις φθαρμένες δερμάτινες καρέκλες. Τα στρογγυλά τραπέζια για χαρτιά είναι γρατζουνισμένα. Κάτω από ένα από αυτά έχει ξεχαστεί μια μοναχική παντόφλα με σχέδιο που θυμίζει δέρμα τσιτάχ.
Δίπλα σε διακριτικά της αστυνομίας από διάφορες περιοχές της χώρας κρέμονται γυμνές φωτογραφίες Polaroid. Το τραπέζι του μπιλιάρδου λειτουργεί με κέρματα των 25 σεντς, ενώ η ταμειακή μηχανή είναι περίπου συνομήλικη με τον ίδιο τον Irv.
Ένα μεγάλο πανό με το χαμογελαστό πρόσωπό του δεσπόζει πάνω από το υπόγειο βασίλειό του. «Πίνεις εκεί όπου δεν φτάνει ο ήλιος», γράφει.
Το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό του μπαρ, ωστόσο, είναι η διαρκώς αυξανόμενη συλλογή από σουτιέν - με ενίσχυση, μπανέλες και δαντέλες - που κρέμονται από τα πλακάκια της οροφής, σχηματίζοντας κάτι σαν φυλλωσιά δέντρου. Τα περισσότερα είναι καλυμμένα με ονόματα και μηνύματα. Τα έχουν γράψει οι γυναίκες που τα άφησαν εκεί.
Λίγα πράγματα για εκείνον
Γεννημένος το 1923, ο Irv μεγάλωσε σε συνθήκες φτώχειας σε μια συνοικία του νότιου τμήματος της Βαλτιμόρης, κυρίως κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης. Ως έφηβος, κατατάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό και υπηρέτησε στις Φιλιππίνες κατά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο μικρότερος αδελφός του, Harry, ακολούθησε αργότερα το παράδειγμά του και κατατάχθηκε επίσης στις ένοπλες δυνάμεις. Μετά τον πόλεμο, ο Irv εργάστηκε ως οικοδόμος για τη Sears και ως υδραυλικός μαζί με τον αδελφό του.
Η ενασχόλησή του με το μπαρ προέκυψε σχεδόν τυχαία. Το σπίτι στο οποίο εξακολουθεί να ζει χτίστηκε το 1912 ως θερινή κατοικία μιας επιφανούς οικογένειας της Βαλτιμόρης που δραστηριοποιούνταν στη βιομηχανία επεξεργασίας κρέατος. Αργότερα μετατράπηκε σε πανδοχείο, προτού το αγοράσει ο Irv το 1963.
«Λοιπόν, μου το χάρισαν, οπότε το πήρα», λέει. «Όταν γεννήθηκα, όλα κόστιζαν πένες, πεντάρες και δεκάρες. Τώρα έχουμε εικοσάρικα, πενηντάρικα, κατοστάρικα. Γι’ αυτό άνοιξα το μπαρ. Για τα λεφτά!».
Γιατί αγαπά το μπαρ ο κόσμος
Παλαιότερα, ο κόσμος πήγαινε στο Irv’s κυρίως για την παγωμένη μπίρα και τις χαμηλές τιμές. Σήμερα, πολλοί το επισκέπτονται για να επιστρέψουν σε μια εποχή πριν από την ψηφιακή πραγματικότητα. Όταν οι θαμώνες σχηματίζουν ουρά για να φωτογραφηθούν με τον Irv, τα κινητά τηλέφωνα που κρατούν μοιάζουν παράταιρα σε αυτόν τον χώρο.
Πάντως, ο Irv ανυπομονεί για το πάρτι των 104ων γενεθλίων του τον ερχόμενο Αύγουστο!
Διάβασε ακόμα:
