Αμφιβάλλω αν υπάρχει βέρος Πειραιώτης που δεν ξέρει ή δεν έχει γευτεί τη Στάνη Κουντούρα. Όμως τι πειράζει; Ακόμη κι αν δεν είσαι Πειραιώτης, το μετρό μπορεί να σε πάει έξω από την πόρτα της, φτάνει να πάρεις την κατεύθυνση προς Πειραιά και να κατέβεις στη στάση Δημοτικό Θέατρο, στο τέρμα της διαδρομής δηλαδή.

Βρίσκεται στην πλατεία Κοραή, την πιο κεντρική του Πειραιά, στο ισόγειο της Ιωνιδείου Σχολής και διαγωνίως απέναντι από το Δημοτικό Θέατρο. Μόλις φτάσεις, ακόμη κι αν προτιμήσεις να πιάσεις ένα από τα εξωτερικά τραπεζάκια της, μια βόλτα στο εσωτερικό της Στάνης, επιβάλλεται. 

Δεν είναι μόνο η αύρα εκείνης της παλιάς αρχοντιάς που αντανακλούν αυτοί οι χώροι. Δεν είναι τα τραπέζια με το αστραφτερό σκουρόχρωμο μάρμαρο, οι κλασικές ξύλινες καρέκλες με τη δερματίνη και οι απλίκες που αντανακλούν εκείνο το ζεστό φως. Ούτε ο παλιός τιμοκατάλογος στον τοίχο που γράφει «Τιμολόγιον Α' κατηγορίας μετά φιλοδωρήματος» από τον οποίο πληροφορούμαι πως κάποτε το προφιτερόλ γραφόταν με «ύψιλον» και το λέγανε «Πολωνέζα». Βασικά, είναι όλες αυτές οι μυρωδιές από βούτυρο και γάλα, από ψημένους ξηρούς καρπούς, μέλι και κανέλα που ξεπηδούν ανά κύματα από το υπόγειο όπου βρίσκεται το εργαστήριο και οι φούρνοι που ξεφουρνίζουν διαρκώς πράγματα και θαύματα.

Είναι επίσης αυτές οι βιτρίνες με τα σιροπιαστά και τα ψυγεία με του κόσμου τις πάστες και τα παλιακά γλυκά, όλα τους τόσο φρέσκα και αληθινά, σου ξυπνάνε παιδικές μνήμες, πασπαλισμένες με νοσταλγία και ζάχαρη άχνη. Ναι, η Στάνη κοντεύει πια τα 100, όμως είναι ακόμη ακμαία και πληθωρική και κουβαλά στις αποσκευές της μία ακριβή προίκα και μια ιστορία που θα πρέπει να σου διηγηθώ στα γρήγορα.

Λίγη ιστορία

Για κάποιο λόγο πολλά από τα ωραία και τα νόστιμα που γνωρίζουμε και απολαμβάνουμε σήμερα έχουν τις ρίζες τους στην Κωνσταντινούπολη, τον Πόντο και τη Σμύρνη. Από τη Σμύρνη λοιπόν ήρθε ως πρόσφυγας και ο Στέλιος Κουντούρας, μετά τη Μικρασιατική καταστροφή. Και επειδή ήξερε από γάλα και ζάχαρη, το 1933 άνοιξε ένα γαλακτοπωλείο στην οδό Νικήτα που το ονόμασε «Αγνότης». Από το μαγαζάκι του πουλούσε, γάλα, γιαούρτι, ρυζόγαλο και καϊμάκι που το έφτιαχνε μόνος του και το σέρβιρε με κανέλα και βούτυρο. Το γάλα το προμηθευόταν από κτηνοτρόφους του Μαραθώνα και των Βιλίων.

Με την αύξηση της δουλειάς, το μαγαζί μεταφέρθηκε στην πλατεία Κοτζιά, σε κεντρικότατο σημείο, εδώ που το βρίσκουμε και σήμερα. Με τα χρόνια η επιχείρηση πέρασε στα χέρια των δυο γιων του, του Σωτήρη και του Κώστα, και αργότερα στις εγγονές του, Αργυρώ και Μαρία, και στους συζύγους τους Γιώργο Μπάνο και Τάκη Λάππα. Μάλιστα ο Τάκης είναι ένας από τους ζαχαροπλάστες της Στάνης, ο οποίος δουλεύει ακόμα τις συνταγές που ο παππούς Στέλιος έφερε από τη Σμύρνη. Μαζί του ο Μουσταφά, ο αιγύπτιος ζαχαροπλάστης και μέγας μάστορας των φυλλωτών γλυκών και των μπακλαβάδων που μοιάζουν με πολύτιμα κεντήματα. 

Τι αγαπάμε να απολαμβάνουμε στη Στάνη

Η Στάνη είναι το ζαχαροπλαστείο στο οποίο επιστρέφουμε ξανά και ξανά με δικαιολογία έναν καφέ. Όμως μέχρι να έρθει, προλαβαίνουμε να «τσακίσουμε» μια κρεμούλα ή ένα ρυζόγαλο, που είναι πασπαλισμένα με μπόλικη κανέλα. Υπάρχει όμως και η επιλογή για γιαούρτι ταψιού, με μπόλικο μέλι και καρύδια, για μια γαλατόπιτα ή μπουγάτσα. Εκτός και αν προτιμάμε κάτι αλμυρό, όπως για παράδειγμα τυρόπιτα κουρού ή κάποια άλλη πίτα ταψιού με σπανάκι, με φέτα, με πράσο ή κοτόπουλο. 

Ο Αλεξανδρής στην Ηλιούπολη είναι το παντοπωλείο - αυθεντία στο τυρί εδώ και 77 χρόνια

Βεβαίως, μπορούμε να κινηθούμε και προς πάστα μεριά, μπαμπάδες υπάρχουν! Αφράτοι και άψογα σιροπιασμένοι, με τη χιονάτη σαντιγί και το κερασάκι τους. Όπως υπάρχουν και κοκ, μιλφέιγ, προφιτερόλ, σεράνο και σοκολατίνες, ποντικάκια και πάστες αμυγδάλου.

Από τα σιροπιαστά φτιάχνουν ακόμη ραβανί, πορτοκαλόπιτα και καρυδόπιτα, κανταΐφι, εκμέκ, και φυσικά μπακλαβά. Δεν λείπουν και τα σύγχρονα γλυκά, όπως τάρτα φρούτων, lemon pie κ.α. Φιλική συμβουλή, μην ξεχάσεις να δοκιμάσεις το παγωτό καϊμάκι με σιρόπι βύσσινο και καβουρδισμένο αμύγδαλο ή κάποιο παρφέ τους.

Τι να πάρεις μαζί σου

Φεύγοντας, μην περάσεις το κατώφλι με άδεια χέρια. Γιαούρτια, κρέμες και ρυζόγαλα, τα μπακλαβαδοειδή πάσης φύσεως, μπισκότα και διάφορα βουτήματα, τουλουμπάκια ή κάποιο από τα μικρά κεράσματα σε περιμένουν όλα εκεί για να τα πάρεις στο σπίτι και να τα απολαύσεις οποιαδήποτε στιγμή θελήσεις.