Η ταμπέλα όπως και το μαγαζί είναι γωνιακά πάνω σε κεντρικό δρόμο και με μεγάλα ευδιάκριτα γράμματα τα λέει όλα: «Αλεξανδρής, Τρόφιμα, Παραδοσιακά τυριά, από το 1949». Πράγματι, το παντοπωλείο «Αλεξανδρής» στην Ηλιούπολη, είναι παλιό και ιδιαίτερο μαγαζί. Το αντιλαμβάνεσαι με το που μπαίνεις μέσα. 

Το επισκέφτηκα για μια ακόμη φορά, αφενός γιατί η ποικιλία του είναι ανεξάντλητη, αφετέρου για να βεβαιωθώ πως ο έρωτας του Ευθύμη Αλεξανδρή για το τυρί και κάθε τι ξεχωριστό και νόστιμο της ελληνικής παραγωγής καλά κρατεί. 

Το ζειν και το ευ ζειν

Ο τρόπος με τον οποίο ο Ευθύμης παίρνει στα χέρια του και κοιτάζει τα τυριά που επέλεξε για να φωτογραφηθεί μαζί τους είναι σχεδόν ερωτικός. Η Χαρά, σύζυγος και συνοδοιπόρος του στη ζωή και τη δουλειά, δεν κρατιέται και εκφράζει το παράπονό της: «Ούτε εμένα δεν έχει κοιτάξει ποτέ έτσι…». Και τότε πέφτει γέλιο, πολύ γέλιο! Εκείνο το γέλιο το λυτρωτικό που σε χαλαρώνει και σε λύνει σαν άνθρωπο, που κάνει τον άλλο φίλο σου και τη δουλειά σου πιο εύκολη. 

Πράγματι, ο Ευθύμης δεν είναι ένας συνηθισμένος παντοπώλης. Είναι ένας άνθρωπος με μεράκι και χιούμορ. Είναι ιδιοκτήτης ενός από τα πιο παλιά μπακάλικα της Ηλιούπολης -μάλλον το πιο παλιό όλης της περιοχής- και το κληρονόμησε από τον πατέρα του Αλέξανδρο, μαζί με το μεράκι για τα τυριά και την μπακαλική γενικότερα. 

Το «κουστούμι» του delicatessen του πέφτει κάπως στενό γι’ αυτό και προτιμά το παντοπωλείο. Η δική του φιλοσοφία περιστρέφεται γύρω από το «εύ» και όχι απλώς το ζειν. Γιατί για εκείνον το φαγητό είναι πολιτισμός, είναι ιστορία. 

Λίγη ιστορία

Όσο για την ιστορία του δικού του μαγαζιού ξεκινά κάπου στα 1947, όταν ο Αλέξανδρος Αλεξανδρής, ο πατέρας του ήρθε στην Αθήνα από την Αγία Ευθυμία Φωκίδας και έπιασε δουλειά σε κεντρικό κατάστημα της Αθήνας. 

Για την ακρίβεια, ήταν το πρώτο σούπερ μάρκετ της εποχής και ανήκε στον Κίκιζα, τον άνθρωπο που αργότερα έφτιαξε τα μακαρόνια Μέλισσα. Το πόστο του ήταν στις ελιές και τα τυριά που γνώριζε και αγαπούσε, λόγω της ρουμελιώτικης καταγωγής του. 

Δυο χρόνια αργότερα ήρθε στην Ηλιούπολη που τότε έμοιαζε με χωριό, ίσως του θύμισε και το χωριό του, ποιος ξέρει... Παντρεύτηκε, αγόρασε οικόπεδο, έχτισε τα δυο πρώτα δωμάτια να στεγάσει την οικογένειά του κι από κάτω άνοιξε μπακαλικάκι, πουλώντας τα τυριά της πατρίδας του και κάποια τρόφιμα. Το μαγαζί υπάρχει έως και σήμερα, βρίσκεται λίγο πιο πίσω από το σημερινό κατάστημα και λειτουργεί σαν ταβερνάκι. 

Η ανάπτυξη

Στον κεντρικό δρόμο ο Αλεξανδρής ήρθε λίγα χρόνια αργότερα, μετά από πρόταση του εργολάβου που έφτιαχνε τις πολυκατοικίες της περιοχής. Σαν έξυπνος επιχειρηματίας, πρότεινε στον πατέρα του να πάρει ένα μαγαζί να το κάνει μπακάλικο, σε έναν χασάπη πρότεινε ένα άλλο, σε ένα φούρναρη το παράλλο, σε ένα μανάβη ένα τέταρτο, σε έναν ανθοπώλη ένα πέμπτο και κάπως έτσι φτιάχτηκε το πρώτο, εμπορικό κέντρο της εποχής. 

Στο καινούριο μαγαζί λίγα χρόνια αργότερα, ο κύριος Αλέξανδρος πουλούσε τα δικά του τυριά αφού στη Φωκίδα είχε φτιάξει γύρω στο ‘70 και δικό του τυροκομείο, όπου έφτιαχνε φέτα, ανθότυρο και κεφαλοτύρι, ελέγχοντας απόλυτα την ποιότητα και αυξάνοντας τα κέρδη του. 

Η δεύτερη γενιά

Ο Ευθύμης σπούδασε στην Ανωτάτη Βιομηχανική, όμως ποτέ δεν έφυγε από το οικογενειακό μαγαζί. Για την ακρίβεια, γεννήθηκε, γαλουχήθηκε και ωρίμασε μαζί του. Όπως ένα ξεχωριστό τυρί, όπως το καλό κρασί, όπως η αγάπη που μεγαλώνοντας γίνεται πιο ήρεμη και πιο σοφή. 

Η χαρά του Ευθύμη δεν είναι να σου πουλήσει απλώς κάποιο από τα προϊόντα του, τα οποία γνωρίζει καλά και καμαρώνει γι’ αυτά. Ιδιαίτερα τα τυριά που φτάνουν αισίως τα 250 -ελληνικά κυρίως αλλά και ξένα- τα έχει σαν παιδιά του. Πρώτα θα σου δώσει να δοκιμάσεις, και ύστερα θα σε αφήσει να επιλέξεις. 

Αν έχεις όρεξη να ακούσεις, θα σου μιλήσει όχι μόνο για το τυρί, αλλά και για τον παραγωγό, για τον τόπο και τη χλωρίδα του, για τα ζώα που έδωσαν το γάλα τους για να γίνουν. Οι περισσότεροι παραγωγοί είναι φίλοι του και κάποιες φορές δεν διστάζει να τους δώσει ιδέες, να τους καθοδηγήσει ή να τους συμβουλέψει κιόλας. 

Η καλή φήμη

Η φήμη του έχει από χρόνια ξεπέρασει τα σύνορα της Ηλιούπολης, είναι γνωστή σε όλους, μα κυρίως στους επαγγελματίες της εστίασης - μάγειρες και εστιάτορες - που ξέρουν το πάθος του και την ποικιλία των θησαυρών που συρρέουν στα ψυγεία και τα ράφια του, αφού εκείνος πριν από όλους ταξιδεύει, αναζητά, εντοπίζει και προμηθεύεται ό,τι καλύτερο και εκλεκτότερο παράγει η Ελλάδα από την Κρήτη και τα νησιά μας ως την Μακεδονία και τη Θράκη.  

Τι να αγοράσεις

Όπως είπα και πριν, τα τυριά είναι το πιο δυνατό σημείο του και μπορείς να επιλέξεις από μια τεράστια ποικιλία που αριθμητικά αγγίζει τα 250, συσκευασμένα ή στον πάγκο. Πολλά από αυτά είναι σπάνια από μικρούς παραγωγούς και τα περισσότερα έχουν περάσει από οκτάμηνη ωρίμανση, τουλάχιστον. 

Τόσο ο Ευθύμης όσο και ο Κωστής -το δεξί του χέρι εδώ και χρόνια- θα βρίσκονται δίπλα σου να σε βοηθήσουν να επιλέξεις τα πιο κατάλληλα για το καθημερινό ή το γιορτινό τραπέζι σου, αλλά και για να συνθέσεις ένα μοναδικό πλατό τυριών. Τη Χαρά θα τη συναντήσεις στο ταμείο. 

Δεύτερο δυνατό σημείο του Αλεξανδρή είναι τα αλλαντικά. Εδώ θα βρεις τα πιο ιδιαίτερα από όλη την Ελλάδα. 

Εκτός αυτών, στα ράφια θα βρεις ξεχωριστά ζυμαρικά και τραχανάδες, όσπρια χύμα και συσκευασμένα, σπόρους και ρύζια, άλευρα, ελιές και ελαιόλαδα, ξηρούς καρπούς και φρούτα, παξιμάδια και αρτοποιήματα γλυκά και αλμυρά, μέλια, γλυκά κουταλιού, τουρσιά, σάλτσες και μουστάρδες, αλίπαστα, αυγοτάραχα, βότανα, χαλβάδες και ζαχαρώδη, κατεψυγμένα προϊόντα, πίτες και έτοιμα φύλλα και, φυσικά, κρασιά, τσίπουρα καθώς και κάποια ιδιαίτερα λικέρ κι αποστάγματα.