Polaroid: Το ζαχαροπλαστείο της Ηλιούπολης που έγινε σημείο αναφοράς

Υπάρχουν ζαχαροπλαστεία που γίνονται γνωστά μέσα από τα social media και άλλα που χτίζουν τη φήμη τους από στόμα σε στόμα. Το Polaroid στην Ηλιούπολη ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Το ανακάλυψα πριν από λίγους μήνες, καθώς εξερευνούσα τη γειτονιά, και από τότε κατάλαβα γιατί έχει αποκτήσει τόσο πιστό κοινό.

Ακόμη κι αν δεν έχεις περάσει ποτέ το κατώφλι του, δύσκολα δεν θα προσέξεις το χαρακτηριστικό ροζ χρώμα του. Από νωρίς το πρωί γεμίζει με ανθρώπους που σταματούν για καφέ και πρωινό, ενώ μέχρι αργά το βράδυ, οι βιτρίνες του συνεχίζουν να τραβούν τα βλέμματα.

Παρότι αρκετές από τις δημιουργίες του έχουν γίνει viral, ο πραγματικός λόγος που ο κόσμος επιστρέφει είναι άλλος: η σταθερή ποιότητα και η φροντίδα που κρύβονται πίσω από κάθε γλυκό. 

Πρόκειται για δημιούργημα των αδελφών Σπύρου και Παναγιώτη Κάππα, μαζί με τον Γιώργο Αποστολόπουλο. Στην ουσία είναι οι άνθρωποι που σχεδιάζουν και κάνουν πράξη από το μηδέν, καθημερινά, όλα όσα γεμίζουν τις βιτρίνες του ζαχαροπλαστείου. Από τις τούρτες και τα προφιτερόλ μέχρι τα παγωτά, τις πραλίνες και τις σοκολάτες, σχεδόν όλα φτιάχνονται από την ίδια την ομάδα, χωρίς έτοιμες λύσεις.

Ένα όνειρο που ξεκίνησε από το Μεσολόγγι

Είχα τη χαρά να τους συναντήσω στον χώρο τους και να μου πουν πώς συνέβησαν όλα. Τα αδέλφια λοιπόν άφησαν τη ζωή τους στο Μεσολόγγι για να κυνηγήσουν ένα όνειρο στην Αθήνα. «Εγώ σπούδασα μηχανικός και μου άρεσε, αλλά όχι τόσο για να είναι το επάγγελμα που θα κάνω όλη μου τη ζωή. Ο Παναγιώτης ήταν ήδη ζαχαροπλάστης και κάποια στιγμή μου είπε να δοκιμάσω κι εγώ. Ξεκίνησα ως βοηθός και τελικά με κέρδισε. Σήμερα δεν θα το άλλαζα με τίποτα», μου λέει ο Σπύρος. Και έτσι ξεκίνησαν να ψάχνουν για το δικό τους χώρο. «Ψάχναμε μαγαζί σχεδόν σε όλη την Αθήνα. Γλυφάδα, Άλιμο, Αγία Παρασκευή, παντού. Κάποια στιγμή είπαμε να κοιτάξουμε και την Ηλιούπολη. Γυρνούσαμε μία - μία τις πλατείες μέχρι που, σχεδόν τυχαία, είδαμε αυτό το κατάστημα. Σταματήσαμε με το αυτοκίνητο και είπαμε "εδώ είναι". Δεν το πολυσκεφτήκαμε».

«Έχουμε δύο εργαστήρια. Στο ένα γίνονται οι πιο λεπτοδουλεμένες παρασκευές, ενώ στο μεγαλύτερο παράγονται οι τούρτες, τα παγωτά, οι σοκολάτες και ό,τι χρειάζεται καθημερινά το κατάστημα», μου εξηγεί ο Σπύρος, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τις πιο σύγχρονες δημιουργίες γλυκών. Και οι δύο έχουν πλέον διαφορετικό χαρακτήρα μέσα στο εργαστήριο. «Ο Παναγιώτης είναι πιο κλασικός. Ο καθένας έχει τον τρόπο του, τη φιλοσοφία του και αυτό τελικά λειτουργεί πολύ καλά», εξηγεί ο Σπύρος.

Γιατί όμως «Polaroid»; Αναρωτιέμαι. Έχει σχέση με το vintage στοιχείο; Με τις χαρακτηριστικές μικρές φωτογραφίες σε χαρτί που, εν τω μεταξύ, έχουν έρθει ξανά στη μόδα; «Το όνομα Polaroid δεν έχει καμία σχέση με φωτογραφικές μηχανές, όπως πολλοί πιστεύουν. Βγήκε από ένα τραγούδι του Σαββόπουλου που έπαιζε στο αυτοκίνητο εκείνη τη στιγμή που είδαμε τον χώρο που αποφασίσαμε να κάνουμε μαγαζί στην Ηλιούπολη. Μας άρεσε και έμεινε», διευκρίνισε ο Παναγιώτης. 

Το ωραίο είναι πως η γειτονιά γρήγορα τους αγκάλιασε, παρότι δεν γνώριζαν κανέναν στην περιοχή. «Δεν είχαμε καμία γνωριμία στην Ηλιούπολη. Ο κόσμος όμως μας αγάπησε από την πρώτη στιγμή. Πιστεύω γιατί είμαστε αληθινοί. Μπαίνεις και θα δεις χαμόγελο, διάθεση και ανθρώπους που αγαπούν αυτό που κάνουν», μου λέει ο Σπύρος και τον βλέπω να χαμογελάει. Πράγματι, αυτό είναι κάτι που μπορώ να το επιβεβαιώσω κι εγώ. Εκτός από τους ίδιους, η Ειρήνη που εργάζεται εκεί και είναι έτοιμη να σε εξυπηρετήσει πίσω από τον πάγκο, είναι πάντα με το χαμόγελο. Τι πιο ωραίο; 

Γλυκά που δεν «κουράζουν»

Αυτό που μου έκανε εντύπωση κατά τη διάρκεια της συζήτησης ήταν η επιμονή τους στη γεύση όλων των στοιχείων και όχι στην υπερβολή, όσον αφορά το στοιχείο της γλύκας. «Δεν θέλουμε τα γλυκά μας να είναι υπερβολικά γλυκά. Θέλουμε να μπορείς να φας ολόκληρο το κομμάτι και να το απολαύσεις. Γι' αυτό εστιάζουμε σε ισορροπημένες συνταγές, σε συνταγές χωρίς πολλή ζάχαρη και οξύτητες όπου χρειάζεται». Μου αναφέρουν ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την lemon pie, την οποία δοκίμασα και ομολογώ πως ήταν αφρός. Ένιωθες το φρέσκο λεμόνι και την τραγανότητα της τάρτας, ενώ έμαθα πως αποτελεί το αγαπημένο γλυκό του Παναγιώτη. 

Σε σχέση μάλιστα με τα γλυκά αυτό για το οποίο διαφώνησαν περισσότερο απ' όλα ήταν το προφιτερόλ. «Ο Παναγιώτης ήθελε να βάλει προφιτερόλ γάλακτος. Εγώ επέμενα στη μαύρη σοκολάτα. Τελικά, και οι δύο εκδοχές βρήκαν το κοινό τους», ισχυρίζεται ο Σπύρος που δεν πίστευε πολύ την πρώτη εκδοχή, αλλά τώρα τρελαίνεται να την απολαμβάνει. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι αποτελεί και ένα από τα best seller του μαγαζιού. 

Η επιμονή στην ποιότητα 

Ακόμη, σε μια εποχή που το κόστος των πρώτων υλών αυξάνεται συνεχώς, αποφάσισαν να μην κάνουν εκπτώσεις. Όπως μου τόνισαν και οι δύο: «Η κρέμα γάλακτος και η σοκολάτα, αλλά σχεδόν και όλες οι πρώτες ύλες έχουν αυξηθεί πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια. Θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε φθηνότερες, αλλά δεν θέλουμε. Προτιμάμε να είναι λίγο ακριβότερο το γλυκό, παρά να αλλάξει η ποιότητά του. Το ίδιο ισχύει και για τις τούρτες. Οι περισσότερες τούρτες σήμερα βασίζονται σχεδόν αποκλειστικά σε παντεσπάνι. Εμείς χρησιμοποιούμε πραγματική κρέμα πατισερί. Θέλουμε όταν κάποιος δοκιμάσει την τούρτα μας να καταλάβει τη διαφορά».

Με το βλέμμα στα trends 

Αυτό που μου αρέσει στο Polaroid είναι η σχέση που έχει με τα trends. Παρακολουθεί τις τάσεις, χωρίς όμως να βασίζεται αποκλειστικά σε αυτές. «Το Dubai Chocolate έγινε τεράστια μόδα. Το φτιάξαμε, ο κόσμος το αγάπησε, αλλά κάποια στιγμή το ενδιαφέρον μειώθηκε και προχωρήσαμε στο επόμενο. Το ίδιο έγινε και με το Lotus. Βγάλαμε cheesecake, τάρτες, προφιτερόλ, διάφορες εκδοχές. Κάποια μένουν, κάποια κάνουν τον κύκλο τους». 

Πλέον έχουν περάσει στην περίοδο με τα brookie, δηλαδή brownie και cookie και τα viral γλυκά που μοιάζουν με φρούτα. Άλλωστε, όπως μου εξηγεί και ο Σπύρος για τα viral φρούτα: «Δεν αποτελούν καινούργια ιδέα. Στην Ιταλία τα βλέπαμε εδώ και πολλά χρόνια. Απλώς τα social media τα έκαναν ξανά μόδα» και φυσικά δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με την τοποθέτησή του.

Το επόμενο βήμα

Παρότι έχουν ήδη δημιουργήσει περισσότερους χώρους παραγωγής, δεν βιάζονται να επεκταθούν. «Δεν μας ενδιαφέρει να ανοίξουμε πολλά καταστήματα. Αυτό που θέλουμε είναι να διατηρήσουμε την ποιότητα. Αυτή την περίοδο δημιουργούμε ένα νέο, μεγαλύτερο Polaroid δίπλα από το υπάρχον, ώστε να εξυπηρετούμε καλύτερα τον κόσμο. Είναι μια καινούργια αρχή για εμάς», παραδέχεται ο Σπύρος και χαίρομαι πολύ για αυτούς. Είναι όμορφο να γνωρίζεις νέους ανθρώπους που κυνηγούν το όνειρό τους και κάθε μέρα δουλεύουν όλο και περισσότερο γι' αυτό. 

Φεύγοντας από το Polaroid σκέφτηκα ότι ίσως αυτή να είναι και η μεγαλύτερη επιτυχία τους πέντε χρόνια τώρα. Δεν προσπαθούν να εντυπωσιάσουν με περίπλοκες τεχνικές ή με υπερβολικά γλυκά που υπάρχουν μόνο για μια φωτογραφία στο Instagram. Αντίθετα, φτιάχνουν επιδόρπια που θα σε κάνουν να επιστρέψεις εκεί. Και τελικά, μάλλον αυτός είναι ο λόγος που το μικρό ζαχαροπλαστείο της Ηλιούπολης έχει αποκτήσει τόσο φανατικό κοινό.