Πόσο συχνά βγαίνεις για φαγητό στη Δραπετσώνα; Εγώ οφείλω να ομολογήσω ότι δεν πηγαίνω σχεδόν ποτέ, έτσι όταν κάποιοι φίλοι μου πρότειναν να πάμε για φαγητό στο Bounty all aboard ήμουν κάπως διστακτική.

Φτάνοντας εκεί ωστόσο, κατάλαβα αμέσως ότι πρόκειται για εκείνα τα μαγαζιά που σου τραβούν την προσοχή από την πρώτη στιγμή. Η φωτισμένη πρόσοψη και η μεγάλη τζαμαρία δημιουργούν μια εντυπωσιακή εικόνα, ενώ στο εσωτερικό, ο χαμηλός φωτισμός, τα φωτάκια που κρέμονται από το ταβάνι, τα άνετα τραπέζια και η ελληνική μουσική σε σωστή ένταση, δημιουργούν μια ζεστή και χαλαρή ατμόσφαιρα, ιδανική για παρέες.

Σεφ στο Bounty είναι ο Γιώργος Νησίριος, με μακρά παρουσία στο χώρο, ο οποίος θεωρεί ότι η βάση ενός ιδανικού γεύματος είναι τα φρέσκα υλικά μαγειρεμένα με μεράκι και δημιουργική διάθεση. Πράγματι, στα πιάτα που κατέφθασαν στο τραπέζι διακρινόταν έντονα η φιλοσοφία του. 

Τι δοκιμάσαμε

Η αλήθεια είναι πως στον κατάλογο μπορείς να βρεις κυριολεκτικά τα πάντα, από πίτσες και μακαρόνια μέχρι κοπές κρεάτων, αλλά για να είμαι ειλικρινής, αξίζει οπωσδήποτε να το επισκεφτείς για τα κρεατικά του. Στην παρέα άλλωστε όλοι έχουμε μια αδυναμία στην πρωτεΐνη, οπότε η επιλογή τέτοιων πιάτων ήταν μονόδρρομος.

Αρχικά δοκιμάσαμε δύο σαλάτες την orange mango με πανδαισία σαλατικών, ρόδι, φιλέτα πορτοκαλιού και μάνγκο και ψητό μανούρι και τη σαλάτα με burrata, ντοματίνια, ρόκα, πίκλα αγγούρι, κάππαρη, κρουτόν από φοκάτσια και πέστο βασιλικού. Ήταν και οι δύο αρκετά δροσερές και όπως έπρεπε για να ξεκινήσει το γεύμα μας.

Έπειτα περάσαμε στα ορεκτικά και ανυπομονούσαμε για τα επόμενα. Πρώτα ήρθαν οι κροκέτες μουσακά, που αν και μόδα πλέον οι συγκεκριμένες ήταν πολύ νόστιμες και τα υλικά έδεναν μεταξύ τους, και η φωλιά πατάτας με 3 αυγά, καπνιστή πανσέτα, ντομάτα, μίξ τυριών και πάπρικα, που ομολογουμένως είναι ένα βαρύ πιάτο, αλλά δεν ήθελες να σταματήσεις να τρως. Εκείνη τη στιγμή χάρηκα στη συνειδητοποίηση ότι ήμασταν μεγάλη παρέα, αλλιώς θα είχα χορτάσει και μόνο με το συγκεκριμένο πιάτο.

Προχωρήσαμε σε τηγανιά ψαρονέφρι μαριναρισμένο με αρωματικά βότανα, καραμελωμένο κρεμμύδι και κρουτόν από φοκάτσια, ποικιλία φρέσκων μανιταριών με σως τεριγιάκι και flakes παρμεζάνας, που αν και δεν είμαι φαν των μανιταριών ομολογώ πως ήταν αξιοπρεπέστατη, καθώς και συκώτι μοσχαρίσιο γάλακτος με ελαιόλαδο, λεμόνι και φρέσκια ρίγανη. Αν σου αρέσει το συκώτι, αξίζει σίγουρα να το παραγγείλεις εδώ.  

Σε αυτό το σημείο είχαμε ήδη αρχίσει να συζητάμε μήπως παραγγείλαμε πολλά και πώς θα φάμε τα επόμενα. Μόλις όμως είδαμε τι καταφθάνει αποφασίσαμε πως θα τα καταφέρουμε και ριχτήκαμε στη μάχη.

Πρώτο έφτασε στο τραπέζι το πιάτο με τα μοσχαρίσια μάγουλα και πουρέ πατάτας αρωματισμένος με τρούφα, του οποίου το κρέας πραγματικά έλιωνε στο στόμα και έδενε εξαιρετικά με τη σάλτσα. Συνεχίσαμε με σταβλίσια μπριζόλα, rib-eye black angus και το προσωπικό μου αγαπημένο την picanha black angus με ανθό αλατιού, που ψήθηκε μπροστά μας πάνω σε μαντέμι με ένα φαντασμαγορικό τρόπο. 

Οι κοπές ήταν όλες εξαιρετικές και ο κύριος Νίκος, ο υπεύθυνος του τραπεζιού μας ήξερε ακριβώς πως έπρεπε να κόψει και να σερβίρει το κάθε κομμάτι. Γεγονός που αξίζει να αναφερθεί καθώς έχει σημασία όχι μόνο η ποιότητα των πρώτων υλών, αλλά και η σωστή αξιοποίησή τους από το προσωπικό του μαγαζιού. 

Τέλος, ακολούθησαν τα γλυκά, μιλφέιγ με τραγανά φύλλα σφολιάτας με κρέμα πατισερί, καραμέλα βουτύρου και παγωτό βανίλια Μαδαγασκάρης, αλλά και ένα πολύ ωραίο προφιτερόλ με σου γεμιστά με κρέμα πατισερί και σως σοκολάτας. Αν ξέρεις το προφιτερόλ του Γαβριηλίδη καταλαβαίνεις τη νοστιμιά, στην οποία αναφέρομαι. Ο ιδιοκτήτης είναι ο ίδιος που έχει και τα ζαχαροπλαστεία με ιστορία στην παραγωγή του γλυκού από το 1978.

Το Bounty all aboard μάς άφησε πραγματικά τις καλύτερες εντυπώσεις και ήδη συζητάμε την επόμενη επίσκεψη - άλλωστε αφήσαμε επίτηδες το κοντοσούβλι που έχουν στο μενού για την επόμενη φορά.