Μπορεί να έχεις αναρωτηθεί αν κάνεις τις σαλάτες - ή συγκεκριμένα τις σως - λάθος. Μπορεί να έχεις δοκιμάσει σπιτικές βινεγκρέτ και μυστικά για το πώς να πετύχεις ένα όμορφα σταθερό, ομογενοποιημένο dressing, που ζωντανεύει με ενδιαφέροντα, απρόσμενα υλικά από το ντουλάπι σου. Αλλά η πραγματικότητα είναι ότι ένα βράδυ καθημερινής, όταν το να βγει το κυρίως πιάτο στο τραπέζι μοιάζει ήδη αρκετά δύσκολο, θα μπεις όντως στη διαδικασία να χτυπήσεις ένα προσεγμένο dressing για τη σαλάτα, λερώνοντας άλλο ένα μπολ ή βαζάκι; Πιθανότατα όχι.
Για χάρη οικονομίας χρόνου λοιπόν και με στόχο να βάλεις περισσότερα πράσινα στη διατροφή σου, δώσε στον εαυτό σου την άδεια να ανακατεύεις απλώς μια σαλάτα με λίγο χυμό λεμονιού, ελαιόλαδο, αλάτι και να τελειώνει εκεί η διαδικασία. Με άλλα λόγια να φτιάξεις το γνωστό σε όλους λαδολέμονο.
Δεν είναι μια καινούρια ή πρωτότυπη προσέγγιση, πράγματι. Οφείλεις πάντως να αναγνωρίσεις ότι ίσως δεν έχεις εκτιμήσει το λαδολέμονο όσο χρειάζεται, ώστε να καταλάβεις ότι αυτός ο απλός συνδυασμός δεν είναι σε καμία περίπτωση «κατώτερος» από ένα πιο σύνθετο dressing. Εφόσον έχεις ήδη τα υλικά στο σπίτι σου, είναι και λιγότερα τα πράγματα που πρέπει να αγοράσεις.
Αν και ένα καλό dressing μπορεί να «δέσει» πραγματικά μια σαλάτα, ένα απλό μείγμα από αλάτι, καλό ελαιόλαδο και λίγο λεμόνι είναι συχνά το μόνο που χρειάζεσαι. Η προσέγγιση είναι πραγματικά πολύ απλή, παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν μερικά σημεία που αξίζει να έχεις στο μυαλό σου όταν το ετοιμάζεις.
Ένα από αυτά είναι η αναλογία ανάμεσα στην οξύτητα και τα λιπαρά στοιχεία. Γι' αυτό καλό είναι να προτιμήσεις μια αναλογία 2:1 υπέρ του λεμονιού σε σχέση με το λάδι. Αν δεν το θες βέβαια ιδιαίτερα ξινό, μπορείς να προτιμήσεις μια ίση αναλογία, ή να προσθέσεις λίγο μέλι.
Αγαπημένη επιλογή, αντί του λεμονιού είναι και το βαλσαμικό ξύδι, που έχει μια φυσική γλυκύτητα και δεν χρειάζεται να προσθέσεις και μέλι στο dressing.
Όσο χαλαρή κι αν είναι αυτή η προσέγγιση, αξίζει να έχεις στο μυαλό σου τη σειρά με την οποία προσθέτεις τα υλικά. Όταν περιχύνεις μια σαλάτα μόνο με λάδι και λεμόνι ή ξύδι, είναι καλύτερα να προσθέσεις πρώτα το όξινο υλικό, να ανακατέψεις και μετά να βάλεις το λάδι. Η προστατευτική επιφάνεια που έχουν τα φύλλα, όπως το μαρούλι, διαπερνάται πιο εύκολα από το λάδι, κάτι που μπορεί να κάνει τη σαλάτα να «μαλακώσει» και να χάσει τη φρεσκάδα της. Αντίθετα, το ο χυμός λεμονιού και το ξύδι βοηθούν να περιοριστεί αυτό το αποτέλεσμα και να μείνουν τα λαχανικά πιο τραγανά.
Όσο για την ποσότητα, θα μετράς τα υλικά μέτρα σε κουταλιές της σούπας και όχι σε φλιτζάνια. Η πιο ελαφριά προσέγγιση σε προστατεύει από το να το παρακάνεις, ενώ πάντα μπορείς να προσθέσεις και άλλο αν χρειαστεί. Πρόσθεσε αλάτι ή και πιπέρι αν θέλεις, δοκίμασε και δες αν χρειάζεται να προσθέσεις περισσότερη ποσότητα από κάποιο υλικό.
Και μένοντας στο θέμα της απλοποίησης, μην υπεραναλύεις τα υπόλοιπα στοιχεία της σαλάτας. Είναι εντάξει να έχεις απλώς μια σαλάτα με μαρούλι, χωρίς να κόψεις ούτε ένα επιπλέον υλικό. Από τη στιγμή που τρως περισσότερες σαλάτες, δεν έχει σημασία τόσο ο τρόπος. Δεν χρειάζεται κάθε κομμάτι του γεύματος σου να είναι ολόκληρη συνταγή.
Διάβασε ακόμη:
