Όλοι ψάχνουμε το «μυστικό» της μακροζωίας και πολλοί είναι και οι ειδικοί που το ψάχνουν ακόμη περισσότερο, μέσα από διάφορες μελέτες και έρευνες.
Ανάμεσά τους ο Dan Buettner, ειδικός στη μελέτη της μακροζωίας, ο οποίος συνεργάζεται με το National Geographic. Εδώ και πολλά χρόνια ερευνά πώς οι κάτοικοι ορισμένων περιοχών του πλανήτη καταφέρνουν να ζουν περισσότερο από τον μέσο όρο, συχνά ξεπερνώντας τα 100 χρόνια ζωής.
Ανάμεσα σε αυτές τις περιοχές βρίσκεται βέβαια και η δική μας Ικαρία, που φημίζεται για την ικανότητα των ντόπιων να διατηρούν χαμηλούς ρυθμούς στην καθημερινότητά τους, αποφεύγοντας το στρες, με αποτέλεσμα να ζουν πολλά χρόνια. Μαζί με αυτή στη λίστα βρίσκεται και η Σαρδηνία στην Ιταλία, η χερσόνησος Nicoya της Κόστα Ρίκα και η Okinawa της Ιαπωνίας. Περιοχές της οποίες ονομάζει «μπλε ζώνες».
Οι συνήθειες που συμβάλλουν στη μακροζωία των κατοίκων αυτών των περιοχών είναι αρκετές: έχουν λιγότερο στρες, δίνουν έμφαση στην κοινωνικοποίηση και στον σκοπό της ζωής. Αλλά πάνω απ’ όλα προσέχουν τη διατροφή τους.
«Οι κάτοικοι ζουν σε περιοχές όπου μπορεί κανείς να περπατήσει, διατηρώντας φυσικά την ενεργητικότητά τους και τις κοινωνικές τους σχέσεις. Και ακολουθούν μια διατροφή κυρίως φυτικής προέλευσης, βασισμένη σε ολόκληρες τροφές», λέει χαρακτηριστικά ο ίδιος σε άρθρο του στο nationalgeographic.com.
Υπάρχει τελικά μυστικό;
Το μυστικό για να ζήσει κανείς 10 χρόνια παραπάνω δεν βρίσκεται σε ένα μόνο πράγμα. Η μακροζωία οφείλεται σε έναν συνδυασμό περιβαλλοντικών παραγόντων και τρόπου ζωής που κρατούν τους ανθρώπους να κάνουν τα σωστά πράγματα για πολλά χρόνια: να κινούνται φυσικά, να μένουν κοινωνικά συνδεδεμένοι και να τρώνε σωστά, χωρίς να αναπτύσσουν χρόνιες ασθένειες.
Αυτό που κάνουν διαφορετικά όσοι φτάνουν έως και τα 100 είναι ότι ζουν με σκοπό και νόημα, σε περιβάλλοντα που ενθαρρύνουν το φυσικό περπάτημα και τη δραστηριότητα, ενώ παράλληλα διατηρούν στενές κοινωνικές σχέσεις. Επιπλέον, η διατροφή τους είναι κυρίως φυτοφαγική και βασίζεται σε ολόκληρα τρόφιμα, πλούσια σε λαχανικά, φρούτα, όσπρια, καρπούς και δημητριακά.
Όπως εξηγεί ο Buettner, στις ΗΠΑ, η τυπική διατροφή είναι ακριβώς το αντίθετο: πλούσια σε επεξεργασμένα τρόφιμα, κρέας, ζάχαρη και πρόσθετα, προκαλώντας πρόωρο θάνατο και ασθένειες όπως υπέρταση, διαβήτη και υψηλή χοληστερόλη.
Αντίθετα, η παραδοσιακή αμερικανική διατροφή μακροζωίας, όπως την ανακάλυψε ο Dan Buettner, βασίζεται σε τοπικά φυτικά τρόφιμα που καλλιεργήθηκαν για αιώνες από ιθαγενείς και μετανάστες. Στη Νέα Αγγλία, για παράδειγμα, οι Wampanoag καλλιεργούσαν καλαμπόκι, φασόλια, κολοκύθες και ρίζες. Στη Χαβάη, γλυκοπατάτες, φρούτα και μπαχαρικά παίζουν τον κύριο ρόλο, ενώ οι Κινεζοαμερικανοί, Ιάπωνες και Φιλιππινέζοι εισήγαγαν φυτικά προϊόντα και τεχνικές μαγειρικής που βασίζονται κυρίως σε φυτικές πρωτεΐνες και ολόκληρα τρόφιμα.
Μειωμένο το κρέας
Το κρέας δεν αναφέρεται ως βασικό στοιχείο της καθημερινής διατροφής, και όταν υπάρχει, είναι περιορισμένο ή περιστασιακό. Οι Wampanoag, για παράδειγμα, έτρωγαν κυνήγι και θαλασσινά, αλλά το 70% της διατροφής τους προερχόταν από φυτικές πηγές.
Η ουσία της μακροζωίας είναι η φυτική διατροφή με φυσικά, μη επεξεργασμένα τρόφιμα, η σωματική δραστηριότητα που ενσωματώνεται στην καθημερινή ζωή και η κοινωνική σύνδεση μαζί με τη ζωή με νόημα και σκοπό.
Αν κάποιος ακολουθήσει αυτά τα τρία στοιχεία, μπορεί να αυξήσει τη ζωή του κατά έως δέκα χρόνια και να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο χρόνιων ασθενειών, σύμφωνα πάντα με τη συγκεκριμένη μελέτη.
Διάβασε ακόμα:
