Bungalow 7: Ο Ντίνος Φωτεινάκης σερβίρει το καλοκαίρι στα Αστέρια Γλυφάδας

Υπάρχουν εστιατόρια στην Αθηναϊκή Ριβιέρα που δεν τα επισκέπτεσαι μόνο για το φαγητό, αλλά για ολόκληρη την εμπειρία. Το Bungalow 7, στα Αστέρια Γλυφάδας, ανήκει ξεκάθαρα σε αυτή την κατηγορία: ένα μέρος όπου η γαστρονομία συναντά τη θάλασσα, την ατμόσφαιρα και τη διακριτική πολυτέλεια. Τα καλοκαιρινά βράδια, μάλιστα, όταν η θερμοκρασία στην πόλη ανεβαίνει, το δείπνο σχεδόν πάνω στο κύμα το μετατρέπει σε μια μικρή όαση δροσιάς.

Η πρώτη εικόνα κερδίζει αμέσως τις εντυπώσεις. Η επιβλητική ξύλινη είσοδος, με έντονες μεσογειακές αναφορές και διακριτικές επιρροές από τα steakhouses της νότιας Ισπανίας, δίνει από την αρχή το στίγμα όσων ακολουθούν. Στο εσωτερικό, η μαρμάρινη μπάρα, οι λεπτομέρειες από σκούρο ξύλο και τα ειδικά σχεδιασμένα έπιπλα συνθέτουν ένα περιβάλλον που ισορροπεί ιδανικά ανάμεσα στην κομψότητα και την ανεπιτήδευτη πολυτέλεια. Οι μεγάλες γυάλινες επιφάνειες επιτρέπουν στο φυσικό φως και στη θέα προς τη θάλασσα να ενσωματωθούν οργανικά στην εμπειρία, λες και καταργούν τα όρια ανάμεσα στον εσωτερικό και τον εξωτερικό χώρο.

Αξίζει να επιλέξει κανείς ένα από τα τραπέζια στον εξωτερικό χώρο. Η θαλασσινή αύρα, ο χαμηλός φωτισμός και η μουσική, που συνοδεύει διακριτικά τη βραδιά, συνθέτουν μια ατμόσφαιρα σχεδόν κινηματογραφική. Εκεί βρέθηκα κι εγώ με την παρέα μου, ένα ζεστό καλοκαιρινό βράδυ.

Όσα δοκιμάσαμε

Πίσω από την κουζίνα του Bungalow 7 βρίσκεται ο Ντίνος Φωτεινάκης, ένας σεφ με σημαντική διαδρομή στην ελληνική γαστρονομική σκηνή. Μετά από 14 χρόνια στη Σπονδή και την επιτυχημένη πορεία του στο Bill & Coo στη Μύκονο, υπογράφει ένα μενού που αποτυπώνει την εμπειρία του, χωρίς όμως να εγκλωβίζεται στις συμβάσεις της υψηλής γαστρονομίας.

Αυτό που ξεχώρισα περισσότερο είναι ότι η κουζίνα του δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει μέσα από περίπλοκες τεχνικές ή εξεζητημένους συνδυασμούς. Αντίθετα, η δημιουργικότητα λειτουργεί ως μέσο για να αναδειχθεί η πρώτη ύλη, με γεύσεις καθαρές, ισορροπημένες και ουσιαστικές. Στο νέο μενού του «η προσέγγιση είναι ανανεωτική και απόλυτα καλοκαιρινή, με ραφιναρισμένες γεύσεις και infusion τεχνικές», όπως λέει ο ίδιος.

Το δείπνο ξεκίνησε με μια δροσερή σαλάτα με αλμύρα, ντομάτα, φέτα και dressing yuzu, ενώ από την ενότητα του sushi, που αποτελεί διαχρονική αγάπη του σεφ, ξεχώρισα το spicy toro με τόνο, αβοκάντο, takuan και spicy mayo. Από τα πρώτα που με κέρδισαν ήταν το μοσχαρίσιο καρπάτσιο με τρούφα και τα ζουμερά, σχεδόν βουτυρένια, wagyu κεφτεδάκια με yogurt-lime. 

Στα κυρίως, τα orecchiette vongole με αχιβάδες και αυγοτάραχο εξέφραζαν με ακρίβεια τον θαλασσινό χαρακτήρα του πιάτου. Η μεταξένια σάλτσα αγκάλιαζε τα ζυμαρικά, η ιωδιούχα ένταση των οστρακοειδών ερχόταν καθαρά στο προσκήνιο και το αυγοτάραχο πρόσθετε την απαραίτητη umami ένταση.

Το πιάτο, όμως, που σίγουρα θα έπαιρνα ξανά, χωρίς δεύτερη σκέψη, ήταν το Black Cod Miso με wasabi, πορτοκάλι και σαλάτα με κάρδαμο. Ο μπακαλιάρος είχε εκείνη τη χαρακτηριστική βουτυρένια, σχεδόν μεταξένια υφή που λιώνει αργά στο στόμα, ενώ το miso του έδινε βάθος και ένταση. Το wasabi και το πορτοκάλι πρόσθεταν φρεσκάδα και οξύτητα, με τη διακριτική πικράδα της σαλάτας να ισορροπεί ιδανικά το σύνολο. 

Από τις σταθερές αξίες του μενού παραμένει το κουνουπίδι στα κάρβουνα με ταχίνι και φουντούκια, ένα από τα best seller του μαγαζιού.

Το φινάλε στάθηκε στο ύψος της συνολικής εμπειρίας. Το πληθωρικό εκλέρ για μοίρασμα, που ολοκληρώνεται μπροστά στο τραπέζι, δίνει στο επιδόρπιο έναν ευχάριστα θεατρικό χαρακτήρα. Εξίσου ισορροπημένη ήταν και η namelaka μαύρης σοκολάτας με τζελ κόκκινων φρούτων, όπου η ένταση και η βαθιά γεύση της σοκολάτας συναντούσαν ιδανικά τη φρεσκάδα και την οξύτητα των φρούτων.

Την εμπειρία συνόδευσε μια προσεγμένη επιλογή λευκού κρασιού, σε ιδανική θερμοκρασία σερβιρίσματος, μια λεπτομέρεια που, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες, δεν είναι καθόλου αυτονόητη. Η βραδιά για μένα βέβαια είχε ξεκινήσει νωρίτερα στο μπαρ, με το signature Bungalow 7 cocktail, μια δημιουργία με βάση το ρούμι και τον καφέ, από τους Δημήτρη Καραπάνο και Βασίλη Σγουρομάλλη, δίνοντας τον τόνο για όσα ακολούθησαν.