Στον Αστακό της Σύρου για ψάρι και θαλασσινά με θέα την Ερμούπολη

Σαν το αποκαλόκαιρο στα νησιά δεν έχει. Εδώ ο Σεπτέμβρης έχει μια γλύκα αλλιώτικη. Τι και αν οι μέρες είναι κουτσουρεμένες, το φως τους είναι μαγικό, τα βράδια πιο δροσερά, οι παραλίες πιο φιλόξενες, ο κόσμος πιο λίγος και πιο χαλαρός, τα μαγαζιά λιγότερο γεμάτα, παντού σε φροντίζουν καλύτερα. 

Αρχές Σεπτέμβρη, που λες, βρέθηκα στη Σύρο και το πρώτο κιόλας βράδυ ανηφόρισα προς τον Αστακό, στα Βαπόρια. Μετά το Δημαρχείο και την Πλατεία Μιαούλη, είναι η πιο πολυφωτογραφημένη γειτονιά του νησιού. Ειδικά το σημείο πίσω από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου που τα σκαλοπάτια αρχίζουν να κατηφορίζουν προς θάλασσα μεριά. 

Η ατμόσφαιρα

Εκεί βρίσκουμε από πέρυσι τον Αστακό, μια κομψή ψαροταβέρνα που έχει τη θάλασσα και την πιο μαγική θέα της Ερμούπολης - τη μικρή Βενετία - στα πόδια της. Στην πλάτη της στέκει αγέρωχος ο βαθυγάλανος τρούλος του Άι-Νικόλα με τα χρυσά σιρίτια του και στο πλάι του μια σειρά νεοκλασικά, τα πιο μεγαλοπρεπή της Σύρου. Απέναντι του η Τήνος και η Μύκονος. Που και πού κάποιο φωτισμένο καράβι με πλώρη το λιμάνι σκίζει τα κύματα καθώς περνά βιαστικά από μπροστά του.

Τραπέζια βγάζει στη μικρή αυλή, κάτω από τα λαμπιόνια, εκεί που αρχίζει η δεύτερη μεγάλη δόση σκαλοπατιών που οδηγούν στη θάλασσα και κάποια ακόμη λίγο πιο πέρα, στο δρόμο. Έχει και εσωτερική αίθουσα, με τόσο μεγάλα ανοιχτά παράθυρα που είναι σαν να κάθεσαι έξω. 

Το φαγητό

Πιάσαμε τραπέζι με θέα. Στον Αστακό βέβαια, έρχεσαι κυρίως για το φαγητό του. Εδώ μιλάμε για ψαροφαγία κλασική όσο και δημιουργική. Ο κατάλογος τιμά τη συριανή και την κυκλαδίτικη κουζίνα και τα προϊόντα τους με μαϊντανοσαλάτα, φάβα Σαντορίνης και ταραμοσαλάτα, έχει μια διακριτική παρουσία ωμών ψαριών και οστράκων, ενώ δεν κρύβει την αδυναμία του στις σαλάτες και στους μεζέδες.

Αν και το φόρτε του είναι το κάρβουνο με πάσης φύσεως ψάρια και θαλασσινά ημέρας, υπάρχουν και αρκετές επιλογές ζυμαρικών και μαγειρευτών με βάση τα θαλασσινά και τα ψάρια όπως είναι η ψαρόσουπα, ο μουσακάς γαρίδας, το φρικασέ και οι λαχανοντολμάδες με ψάρι ημέρας. Πλούσιος είναι και ο κατάλογος των κρασιών και των αποσταγμάτων, που φέρνει βόλτα όλο τον ελληνικό αμπελώνα αλλά δίνει μεγάλη έμφαση στον κυκλαδίτικο και τον συριανό. 

Τι δοκιμάσαμε

Ξεκινήσαμε με την πολύ καλή ταραμοσαλάτα τους, μια αξιοπρεπέστατη μαϊντανοσαλάτα, ντοματοκεφτέδες και μια ωραία Αθηναϊκή, όσο πρέπει λεμονάτη. Τα αμπελοφάσολα τα παντρεύουν με κατσικίσιο τυρί, καβουρδισμένα φουντούκια, ξερά συριανά σύκα και βινεγκρέτ πορτοκάλι.

Τα ντολμαδάκια τα σκεπάζουν με καρπάτσιο ψαριού και τα περιχύνουν με μια φίνα λεμονάτη σος. Τη μακαρονάδα του ψαρά τη φτιάχνουν με λινγκουίνι, λαβράκι, μύδια, αχιβάδες και μια ωραία κρεμώδη και λεμονάτη σάλτσα. Καμιά υπερβολή στο styling. Όλα τα πιάτα είχαν απλότητα αλλά και μια έξτρα φροντίδα. Πότε ήταν μια πονηρή σαλτσούλα που έτρεχε ανέμελα, πότε λίγη μαρμελάδα, ένα κλαδάκι μάραθου ή μαϊντανού. 

Συνοδέψαμε τα πιάτα και τις κουβέντες της βραδιάς με το συριανό Isolation του Οινοποιείου Χατζάκη που συνδυάζει το ασύρτικο με σερφιώτικο. Σοφή επιλογή! Και τα παιδιά του σέρβις, αγόρια και κορίτσια ήταν πολύ περιποιητικά - όλα πολύ νεαρής ηλικίας, ευγενικά και όμορφα.

Ήταν μια πολύ όμορφη βραδιά από κάθε άποψη. Και το πιο σημαντικό; Φεύγοντας ήξερα πως θέλω να επιστρέψω. Ελπίζω σύντομα. Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει και ο Αστακός της Γλυφάδας.