Το περιβόλι της Γωγώς: Για σπιτικό φαγητό πριν το θέατρο στην Επίδαυρο

Το απόλυτο θεατρικό γεγονός της χρονιάς, είναι σίγουρα το φεστιβάλ Επιδαύρου. Ολόκληροι θίασοι και συντελεστές ταξιδεύουν κάθε χρόνο για τον ιερό χώρο, για να βιώσουν ίσως το μεγάλο όνειρο κάθε ανθρώπου του θεάτρου. 

Μαζί με αυτούς, ταξιδεύει και πλήθος κοινού που κάθε χρόνο βγάζει σχεδόν όλες τις παραστάσεις του φεστιβάλ sold out, για να οδηγηθεί στο κορυφαίο αρχαίο θέατρο της χώρας, εκεί, στα μάρμαρά του, στην απόλυτη ησυχία του πευκοδάσους που το περιβάλλει και κάτω από τον έναστρο ουρανό. Για τους περισσότερους αποτελεί μία καλή ευκαιρία για μονοήμερη εκδρομή ή και διήμερη, μια ολοκληρωμένη εμπειρία που συνδυάζει τη βόλτα στο αργολικό τοπίο με τα μπάνια στη θάλασσα, την ιστορία και τον πολιτισμό και βέβαια, τη γαστρονομία. Εγώ θα σου μιλήσω, όπως καταλαβαίνεις, για την τελευταία. 

Στην πιο πρόσφατη εξόρμησή μου προς Επίδαυρο για μία παράσταση, επέλεξα λίγο πριν από αυτή κάτι που ξεφεύγει από το κλασικό και κατά τα άλλα αγαπημένο τρίπτυχο «θάλασσα - ψάρι - ούζο» και έφαγα σε όμορφο ταβερνάκι που μπορεί να μην είναι πάνω στο κύμα, αλλά αξίζει σίγουρα την επίσκεψή σου, ειδικά αν θέλεις κάτι εναλλακτικό, όσον αφορά τον χώρο. 

Μιλάω για το «Περιβόλι της Γωγώς». Παρότι γκουγκλάροντάς το καταλαβαίνεις ότι συγκαταλέγεται γενικά στα δημοφιλή ταβερνάκια της περιοχής, ομολογώ πως αυτό που με τράβηξε είναι η ταμπέλα του περνώντας απ' έξω. Δεν φαινόταν τίποτα περισσότερο από τον δρόμο, παρά μόνο αυτή η χαριτωμένη ταμπέλα που γύρω της έχει πυκνή φυλλωσιά και σε καλεί να ανακαλύψεις ένα κρυφό περιβόλι. Ε και μπήκαμε μέσα. 

Ξαφνικά βρεθήκαμε σε μία κατάφυτη αυλή, γεμάτη πράσινο και χρώματα από όμορφα, περιποιημένα λουλούδια. Στο κέντρο τα κλασικά τραπεζοκαθίσματα της ταβέρνας και γύρω - γύρω αμέτρητες γλάστρες. 

Για την αρχή ζητήσαμε τα υπέροχα βλίτα τους, που μέσα στην απλότητά τους, με σωστό βράσιμο και μόλις λίγο λεμόνι ήταν ό,τι έπρεπε για να γίνει η αρχή. Και φυσικά τα συνόδευσε το φρέσκο, αφράτο χωριάτικο ψωμί που σου σερβίρουν, αυτό που είναι σχεδόν αδύνατο να φας μόνο μία φέτα. Νόστιμη ήταν και η παντζαροσαλάτα, λιτή και απέριττη, ενώ δεν αντισταθήκαμε στον πειρασμό να παραγγείλουμε και σαγανάκι για τη μέση και μετά φύγαμε για τα κυρίως. 

Για να είμαι ειλικρινής, το δικό μου πιάτο στον κατάλογο συγκαταλέγεται στα ορεκτικά, όμως ήταν για εμένα κάτι παραπάνω από χορταστικό. Μόλις είδα λοιπόν «ρεβιθάδα φούρνου με μελιτζάνες», είπα εδώ είμαστε. Ακόμη θυμάμαι το πύλινο που έφτασε καυτό μπροστά μου, τη μπόλικη σάλτσα και το άρωμα από δενδρολίβανο, καθώς και τα μελωμένα ρεβίθια και τις μελιτζάνες που έλιωναν στο στόμα. 

Αν είσαι του κρέατος, τότε στο Περιβόλι της Γωγώς θα βρεις ακριβώς αυτό που ψάχνεις, αφού φτιάχνουν αρκετά - και στην κατσαρόλα και ψητά της ώρας. Από αρνίσια παϊδάκια και σπαλομπριζόλα χοιρινή και μοσχαρίσια, μέχρι ψαρονέφρι, μπιφτέκι και σνίτσελ, έχουν από όλα. Η αγάπη μου όμως παραμένει το μαγειρευτό, γι’ αυτό και το κρεατικό που παραγγείλαμε ήρθε μέσα από τα κατσαρολικά και ήταν το κοκκινιστό μοσχαράκι, πολύ τρυφερό και σερβιρισμένο με πατατούλες, μύριζε «σπίτι». Αν είσαι πιο μερακλής, συνήθως φτιάχνουν και αγριογούρουνο, όπως και κουνέλι στιφάδο, αλλά και αρνάκι με δενδρολίβανο. 

Το γιαουρτάκι με μέλι για το τέλος ήταν το ιδανικό κλείσιμο, και δεν θέλαμε τίποτα παραπάνω.

Ήσυχο, με ωραία ελληνική μουσική στη σωστή ένταση, το Περιβόλι της Γωγώς είναι η ταβέρνα που εμπνέει την ηρεμία και την ελληνικότητα που χρειάζεσαι σε μία καλοκαιρινή εκδρομή. Θα σε συμβούλευα μόνο, για να μην ταλαιπωρηθείς και να φας ακόμη καλύτερα, να το επισκεφθείς πριν την παράσταση στην Επίδαυρο, γιατί όπως καταλαβαίνεις μετά, όλοι θα τρέξουν για φαγητό. 

Ας είσαι από αυτούς που θα προνοήσουν και προτίμησε ένα ποτάκι για μετά, ιδανικά στη Disco Capaki, μία σωστή υπαίθρια disco με πίστα για χορό, ντισκομπάλα και φοβερή αυλή για να πιεις ακόμη και πιο χαλαρά το ποτό σου. Το place to be της Επιδαύρου! Άκουσέ με.