Στο νέο επεισόδιο του «Έχω ένα μυστικό», ο Ηλίας Μαμαλάκης αποκαλύπτεται σε μια βαθιά, βιωματική συζήτηση για το φαγητό ως εμπειρία ζωής, μνήμης και πολιτισμού. Δεν πρόκειται για μια τυπική κουβέντα γύρω από συνταγές και τεχνικές. Αντίθετα, η συζήτηση απλώνεται σε προσωπικές ιστορίες, ταξίδια, κοινωνικές παρατηρήσεις και σκέψεις για το μέλλον της διατροφής σε έναν κόσμο που αλλάζει.

Ο άνθρωπος που το ευρύ κοινό γνώρισε μέσα από την εμβληματική εκπομπή «Μπουκιά και Συχώριο», μιλά με την ίδια ζεστασιά και τον ίδιο στοχασμό που τον χαρακτήριζαν στην τηλεόραση. Θυμάται τη στιγμή που κατάλαβε ότι το φαγητό δεν είναι απλώς μια βιολογική ανάγκη, αλλά δύναμη που επηρεάζει τη σκέψη και το συναίσθημα.

Καθοριστική, όπως λέει, ήταν η επαφή του με το βιβλίο «Το Δείπνο της Μπαμπέτ», μέσα από το οποίο αντιλήφθηκε τη «μεταφυσική» διάσταση της τροφής: ένας χορτάτος άνθρωπος σκέφτεται διαφορετικά από έναν πεινασμένο. Περιγράφει τη σιωπή που επικρατεί σε ένα τραπέζι πριν έρθουν τα πιάτα και την έκρηξη ζωής που ακολουθεί όταν το φαγητό μοιραστεί. Για εκείνον, η τροφή είναι καταλύτης· λύνει γλώσσες, μαλακώνει εντάσεις και γεννά εξομολογήσεις.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει στα ταξίδια του, και ειδικά σε εμπειρίες από τη Συρία όπου βρέθηκε να τρώει σε ένα φτωχικό σπίτι χωρίς τραπέζι, καθισμένος στο πάτωμα, κάτω από έναν απλό γλόμπο στολισμένο με πλαστικά λουλούδια. Δεν στέκεται στη συνταγή, αλλά στην πρόθεση. Η προσφορά φαγητού, λέει, είναι πράξη αξιοπρέπειας και ανθρωπιάς. Είναι μια σιωπηλή δήλωση φροντίδας. Και αυτό είναι που τον συγκινεί περισσότερο από κάθε τεχνική αρτιότητα.

Στη συζήτηση αναδεικνύει και τη βαθιά του πίστη ότι η ελληνική κουζίνα δεν είναι μία και ενιαία, αλλά ένα μωσαϊκό τοπικών ταυτοτήτων. Κάθε τόπος, κάθε γεωγραφικό διαμέρισμα, κάθε οικογένεια κουβαλά τη δική της εκδοχή της παράδοσης. Μιλά για τη σοφία των γιαγιάδων, για τα «ταπεινά» υλικά που μετατρέπονται σε αριστουργήματα, για το πώς η προσωπικότητα του μάγειρα περνάει στο πιάτο. Για εκείνον, το φαγητό είναι πολιτισμός. Αν θέλεις να καταλάβεις έναν λαό, αρκεί να δεις τι μαγειρεύει και πώς το μοιράζεται.

Τέλος, αναφέρεται στο μέλλον, όπου μιλά για την τεχνητή νοημοσύνη και την πιθανότητα εξατομικευμένων διατροφικών προγραμμάτων, για ένα μέλλον όπου η τροφή ίσως παραδίδεται έτοιμη, προσαρμοσμένη στο σώμα και τις ανάγκες του καθενός. Δεν απορρίπτει την εξέλιξη, αλλά αναρωτιέται τι θα απογίνει η τελετουργία του μαγειρέματος, η δημιουργία, η μυρωδιά που γεμίζει το σπίτι και τελικά η προσμονή γύρω από ένα τραπέζι.

Το συγκεκριμένο επεισόδιο δεν είναι απλώς μια συνέντευξη. Είναι μια αφήγηση ζωής. Ο Ηλίας Μαμαλάκης μιλά για την έμπνευση που γεννιέται μπροστά σε ένα απλό υλικό, για τη μαγειρική ως πράξη αγάπης, για τη φτώχεια και την αξιοπρέπεια και τελικά για τη γαστρονομία ως καθρέφτη της κοινωνίας.

Άκουσε το νέο επεισόδιο της σειράς «Έχω ένα μυστικό» και απόλαυσε τη συζήτηση με τον Ηλία Μαμαλάκη!