με μια ματιά toggle
- Σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες (UCLA) και του Πανεπιστημίου του Μπάφαλο, οι διατροφικές συνήθειες των προγόνων μας μπορεί να εξακολουθούν να αποτυπώνονται στα γονίδια των σημερινών πληθυσμών.
- Οι ερευνητές ανέλυσαν τον αριθμό αντιγράφων συγκεκριμένων γονιδίων σε περισσότερους από 3.700 άνδρες και γυναίκες ηλικίας 18 έως 25 ετών, που προέρχονταν από 85 διαφορετικούς πληθυσμούς σε όλο τον κόσμο.
- Όπως διαπιστώθηκε, όσο περισσότερα αντίγραφα του γονιδίου AMY1 διαθέτει κάποιος, τόσο μεγαλύτερη είναι η ικανότητά του να χωνεύει αποτελεσματικά το άμυλο ήδη από την πρώτη μπουκιά.
Ψηλά στις Άνδεις, η διατροφή των ανθρώπων διαμορφωνόταν επί χιλιάδες χρόνια από μία από τις πιο ανθεκτικές καλλιέργειες στον κόσμο, την πατάτα βέβαια. Όπως έχουμε αναφέρει ξανά, καλλιεργήθηκε για πρώτη φορά πριν από περίπου 7.000-10.000 χρόνια στην περιοχή, σε σημεία που αντιστοιχούν στο σημερινό Περού και τη Βολιβία. Λέγεται μάλιστα, ότι οι Ίνκας ανέπτυξαν ένα πολυεπίπεδο γεωργικό σύστημα και η πατάτα, η οποία στην ουσία ευδοκιμούσε σε κάθε είδους έδαφος, ήταν βασικό συστατικό της καθημερινής τους διατροφής, πολύ πριν αυτή φτάσει στην Ευρώπη.
Για χιλιάδες χρόνια, αυτό το τρόφιμο, πλούσιο σε άμυλο, δεν γέμιζε μόνο τα πιάτα των κατοίκων της περιοχής, αλλά φαίνεται πως άφησε και μετρήσιμο αποτύπωμα στη βιολογία τους.
Ας έρθουμε λοιπόν στο σήμερα και σε μία μελέτη της οποίας τα ευρήματα μας δείχνουν ότι μάλλον δεν είναι τυχαίο που οι πατάτες, σε κάθε τους μορφή, είναι αγαπημένη τροφή στη συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου.
Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη μελέτη του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες (UCLA) και του Πανεπιστημίου του Μπάφαλο, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Communications, οι διατροφικές συνήθειες των προγόνων μας μπορεί να εξακολουθούν να αποτυπώνονται στα γονίδια των σημερινών πληθυσμών.
Πώς έγινε η μελέτη
Οι ερευνητές θέλησαν να εξετάσουν κατά πόσο τροφές πλούσιες σε άμυλο, όπως οι πατάτες και η κινόα, επηρεάζουν διαχρονικά την ικανότητα του οργανισμού να παράγει πεπτικά ένζυμα.
Για τον σκοπό αυτό ανέλυσαν τον αριθμό αντιγράφων συγκεκριμένων γονιδίων σε περισσότερους από 3.700 άνδρες και γυναίκες ηλικίας 18 έως 25 ετών, που προέρχονταν από 85 διαφορετικούς πληθυσμούς σε όλο τον κόσμο.
Στόχος τους ήταν να κατανοήσουν καλύτερα πώς αλληλεπιδρούν η μακροχρόνια διατροφή και η ανθρώπινη εξέλιξη.
Το γονίδιο που ξεχώρισε
Ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα αφορούσε τους αυτόχθονες πληθυσμούς των περουβιανών Άνδεων, οι οποίοι εμφάνισαν τον μεγαλύτερο αριθμό αντιγράφων του γονιδίου AMY1 που έχει καταγραφεί παγκοσμίως.
Το γονίδιο αυτό είναι υπεύθυνο για την παραγωγή της σιελικής αμυλάσης, ενός ενζύμου που αρχίζει να διασπά τους υδατάνθρακες από τη στιγμή που η τροφή μπαίνει στο στόμα.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι όσο περισσότερα αντίγραφα του γονιδίου αυτού διαθέτει κάποιος, τόσο μεγαλύτερη είναι γενικά η ικανότητά του να χωνεύει αποτελεσματικά το άμυλο.
Πώς βοηθά το γονίδιο τον οργανισμό να χωνεύει το άμυλο;
Το γονίδιο AMY1 βοηθά τον οργανισμό να ξεκινήσει την πέψη του αμύλου από την πρώτη κιόλας μπουκιά, καθώς περιέχει τις οδηγίες για την παραγωγή της σιελικής αμυλάσης. Το ένζυμο αυτό, που βρίσκεται στο σάλιο, αρχίζει να διασπά τους σύνθετους υδατάνθρακες πριν ακόμη η τροφή φτάσει στο στομάχι.
Καθώς η διαδικασία της πέψης συνεχίζεται, οι υδατάνθρακες μετατρέπονται τελικά σε γλυκόζη, τη βασική πηγή ενέργειας του οργανισμού.
Ξεκινώντας τη διάσπαση του αμύλου ήδη από το στόμα, η σιελική αμυλάση βοηθά ώστε οι υδατάνθρακες να αποτελούν μία από τις ταχύτερα διαθέσιμες πηγές ενέργειας για το σώμα. Όταν ολοκληρωθεί η πέψη, η γλυκόζη περνά στην κυκλοφορία του αίματος και μεταφέρεται στα κύτταρα, όπου χρησιμοποιείται για την κάλυψη βασικών ενεργειακών αναγκών.
«Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους οι υδατάνθρακες αποτελούν τόσο αποτελεσματική πηγή ενέργειας: διασπώνται γρήγορα και εύκολα, χάρη εν μέρει στη γρήγορη δράση της σιελικής αμυλάσης», εξηγούν οι ερευνητές.
Όσο περισσότερα αντίγραφα του γονιδίου AMY1 έχει λοιπόν κάποιος, τόσο πιο αποτελεσματικά μπορεί να διασπά το άμυλο και να χρησιμοποιεί τα σάκχαρα για παραγωγή ενέργειας, υποστηρίζοντας τη λειτουργία του εγκεφάλου, των μυών και τη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα. Και όλα αυτά, ίσως έδωσαν στον άνθρωπο ένα γενετικό πλεονέκτημα που πέρασε από γενιά σε γενιά.
Επίσης, εκτός από το γεγονός ότι παρέχουν υδατάνθρακες, οι πατάτες αποτελούν επίσης πηγή αρκετών ακόμη σημαντικών θρεπτικών συστατικών, όπως φυτικές ίνες, κάλιο και βιταμίνες Β6 και C.
Παρότι λοιπόν είναι μία από τις πιο οικονομικές τροφές, δεν πρέπει να τις υποτιμά κανείς!
Διάβασε ακόμα:
