Όταν ζεις στα βόρεια της Αθήνας νιώθεις συχνά αποκομένος από τον έξω κόσμο, από τα hot spots του κέντρου και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Από το να ζεις όλες τις νέες τάσεις και τον παλμό της πόλης μέχρι το να συναντάς γνωστούς και φίλους που κινούνται κατά κόρον στο κέντρο. 

Έτσι, όταν ανοίγει ένα νέο μαγαζί η χαρά είναι διπλή, γιατί αυτομάτως αισθάνεσαι ότι γίνεται κάτι και στον δικό σου μικρόκοσμο, που μπορεί για άλλους να φαντάζει μακρινός, αλλά για σένα είναι αυτονόητος. 

Κάπως έτσι αισθάνομαι εδώ και λίγο καιρό όταν περνάω καθημερινά έξω από το ολοκαίνουριο ξενοδοχείο The Fiction Athens (το πρώην Civitel Olympic Hotel). Σε στρατηγικό σημείο, απέναντι ακριβώς από το Golden Hall, το νέο ξενοδοχείο αποπνέει κοσμοπολίτικο αέρα και business χαρακτήρα, ενώ φέρει την υπογραφή της SWOT Hospitality στη διαχείριση.

Παρατηρώντας το εδώ και μήνες που ετοιμαζόταν, αναρωτιόμουν μόλις είδα ότι πλέον λειτουργεί, πώς άραγε να είναι από μέσα. Πριν από δυο μέρες, λοιπόν, λύθηκαν όλες οι απορίες μου, καθώς βρέθηκα για φαγητό στο ατμοσφαιρικό εστιατόριο Lalane στον ισόγειο χώρο του.

Εισχωρώντας στα άδυτα του The Fiction, το πρώτο που με εντυπωσίασε ήταν τα επιβλητικά design φωτιστικά και η ωραία ατμόσφαιρα. Αλλά η πραγματική έκπληξη ήταν το Lalane, ένα ευρωπαϊκού τύπου μπιστρό με ωραία χρώματα, υπέροχη μουσική (έμαθα ότι την επιμελείται ο Αλέξανδρος Χριστόπουλος) και πολλά υποσχόμενη κουζίνα μιας κι εδώ έχει βάλει το χεράκι του ο βραβευμένος με αστέρι Michelin σεφ Αλέξανδρος Τσιοτίνης. 

Το μενού

Το Lalane ανοίγει από το πρωί και είναι ιδανικό για πρωινό γεύμα ή brunch, ενώ εδώ κρύβεται ένας από τους πιο δυνατούς άσσους του: κατά διαστήματα εδώ φιλοξενούνται επιλογές από επιλεγμένα τοπ microbakeries της πόλης, όπως αυτές που φιλοξενεί τώρα από το ξεχωριστό Temps Perdu του Γιάννη Βλασίου και του Δημήτρη Δρίτσα. Τα φημισμένα κρουασάν του Temps Perdu και τα αξεπέραστα δανέζικα buns του θα βρίσκονται εδώ στο Lalane μέχρι τα τέλη Μαΐου, οπότε προλαβαίνεις να τα απολαύσεις!

Το πλούσιο πρωινό και brunch συμπληρώνουν ακόμα περισσότερες επιλογές, όπως αυγά Benedict, αφράτη ομελέτα και το μοναδικό «παρφέ βρώμης», που δίνει ενέργεια και γεύση σε όλους τους επισκέπτες του ξενοδοχείου. Μια ακόμα ιδιαίτερη επιλογή είναι τα pancakes με θυμαρίσιο μέλι, φρούτα και flakes καρύδας, καθώς και το french toast με κομποτέ από κόκκινα φρούτα, κρέμα λεμονιού και σιρόπι σφενδάμου.

Πώς τα αυγά Benedict έγιναν παγκόσμιο πρωινό και η αγαπημένη συνταγή του Jamie Oliver

Αυτό που θέλεις, όμως, έπειτα από μια έντονη μέρα στο γραφείο ή -γιατί όχι- μετά τα ψώνια στο κοσμοπολίτικο mall που βρίσκεται απέναντι είναι ένα ωραίο γεύμα ή δείπνο και εδώ ακριβώς θα το βρεις. Με τον βραβευμένο με αστέρι Michelin σεφ Αλέξανδρο Τσιοτίνη να υπογράφει το δημιουργικό μενού δεν έχεις να αναρωτιέσαι τι καλό θα φας. Το μόνο που θα αναρωτιέσαι είναι ποιο από όλα όσα φτιάχνει και βασίζονται στις πιο φρέσκες και εκλεκτές πρώτες ύλες θα επιλέξεις. 

Μου άρεσαν πολύ από όσα πρώτα δοκίμασα η burrata από βουβαλίσιο γάλα που σερβίρεται με χόρτα τσιγαριαστά ανάμεσα σε τραγανά φύλλα, σαν μια αλλιώτικη χορτόπιτα, αλλά και το arancini παστίτσιο, μια τραγανή κροκέτα με μους τρουφάτης μπεσαμέλ. 

Οι τέλειες τηγανητές πατάτες (French fries) - και πώς να τις πετυχαίνεις πάντα!

Από τα κυρίως, ξεχώρισα το ριζότο με το δημιουργικό όνομα «Όταν το Ριζότο Παρμεζάνα Θέλησε Να Γίνει Caprese»! Μαγειρεμένο σε νερό παρμεζάνας με πούδρα βασιλικού, ντομάτα και βουβαλίσια στρατσιατέλα ήταν εύγευστο και κρεμώδες. Οι παπαρδέλες σε στυλ paella με σαλάμι chorizo, μπουκίτσες κοτόπουλου και θαλασσινά είχε επίσης ενδιαφέρον, αν και το δικό μου αγαπημένο ήταν το rib eye με βούτυρο Café de Paris και τραγανές τηγανητές πατάτες.

Όλα τα πιάτα του Αλέξανδρου ισορροπούν ανάμεσα στη μεσογειακή παράδοση και τις γαλλικές επιρροές, είναι άριστα εκτελεσμένα και δίνουν έναν ισχυρό λόγο για να έρθεις ως εδώ ακόμα και αν δεν μένεις κοντά.

Το μενού συνοδεύεται από 120+ επιλεγμένα κρασιά, όμως, άνετα μπορείς να συνδυάσεις με το φαγητό σου ένα από τα πολύ ωραία κοκτέιλ. Από τις signature προτάσεις ξεχωρίζουν το Aztec Sun με βάση τεκίλα reposado και το ανθικό Aegean Inspiration με βάση τη μαστίχα.

Σε όλη τη διάρκεια του δείπνου μας, ακούγαμε πολύ ωραία μουσική και αυτό πραγματικά είναι κάτι που μου λείπει από τα εστιατόρια του σήμερα. Πίστεψέ με, όταν θα έρθεις και αφεθείς στον ρυθμό της θα το καταλάβεις κι εσύ!