Το τελευταίο διάστημα, η εστίαση της Γλυφάδας φαίνεται να τρέχει με χίλια. Από εκεί που παρέμενε για χρόνια κάπως στάσιμη - όχι τόσο ως προς τις νέες αφίξεις, όσο ως προς την ποικιλία των concepts -, φαίνεται ότι τα τελευταία χρόνια έχει βαλθεί να αλλάξει το προφίλ της, με δυναμικά openings. Ανάμεσά τους και το ολόφρεσκο Koita, ένα all day που συνδυάζει το microbakery με το εστιατόριο. 

Το Koita δια χειρός Παύλου Κυριάκη άνοιξε στα τέλη Μαρτίου και όμως αμέσως έγινε αντικείμενο συζήτησης και κατάφερε να φέρει πολύ γρήγορα στα τραπέζια Νότιους και όχι μόνο. Ανάμεσα σε όσους έσπευσαν να το δοκιμάσουν ήμασταν και εμείς. Την αρχή έκανα εγώ, ένα πρωινό Σαββάτου, γύρω στις 10, που ξέρω ότι για τους Γλυφαδιώτες, δεν έχει έρθει ακόμη η ώρα του ξυπνήματος, ή τουλάχιστον η ώρα να ετοιμαστούν, να φορέσουν τα κολάν και τα αθλητικά τους, να πάρουν και το petite σκυλάκι τους και να πάνε βόλτα για καφέ και brunch. Λίγες μέρες μετά πάλι, ένα βράδυ καθημερινής, πήρα μαζί μου και τη Μάρω Σενετάκη και πήγαμε να δοκιμάσουμε και το μενού τους και να δούμε αν αξίζει όντως το hype.

Πριν όμως σου μιλήσω για την εμπειρία μας, θα σου πω λίγα πράγματα που αξίζει να γνωρίζεις για το Koita. To concept μοιράζεται στα τρία: το πρωί ξεκινάει με microbakery και brunch και στη συνέχεια ακολουθεί το κυρίως μενού με μικρά πιάτα που μπορείς να συνοδεύσεις με κοκτέιλ ή κρασί.

Ο χώρος

Το Koita στεγάζεται σε έναν μεγάλο χώρο στον αριθμό 38 της οδού Λαοδίκης και σίγουρα, ειδικά αυτή την εποχή, θα δεις καθημερινά τα τραπεζάκια έξω στο πεζοδρόμιο γεμάτα. Μέσα, κυριαρχεί η μεγάλη, παραλληλόγραμμη μπάρα που βρίσκεται στο κέντρο και μπορείς να καθίσεις σε αυτήν περιμετρικά. Εκεί βέβαια φτιάχνεται ο καφές και τα κοκτέιλ.
Τις πρωινές ώρες στο βάθος θα δεις και τα προϊόντα του φούρνου. Ήταν από τα πρώτα πράγματα που έπεσε το μάτι μου, ή για να είμαι ειλικρινής, δεν ήθελε και πολύ να γίνει αυτό, αφού τα είχα ήδη σταμπάρει από τα social του μαγαζιού. Εκεί συναντάς λαμαρίνες με φρεσκοψημένες ζύμες να πηγαίνουν και να έρχονται ασταμάτητα.

Στα τραπεζοκαθίσματα, όπως και στο μπαρ, σήμα κατατεθέν είναι αυτό το ανοξείδωτο που μάλλον έχει γίνει τάση τελευταία, και γενικά το Koita έχει λίγο industrial αισθητική. Ένα έξυπνο logo που «παίζει» με το όνομα του  και, κάπως έτσι, ολοκληρώνεται το concept.

Για brunch με απίστευτα λαχταριστά rolls

Στην πρώτη, την πρωινή μου έξοδο εκεί, ξεκίνησα με μία «βόλτα» από το section του microbakery για να δω τι έχουν - είμαι οπτικός τύπος - και πρέπει να σου πω ότι εντυπωσιάστηκα από την ποικιλία και τις επιλογές.

Κλασικό cinnamon roll με frosting, tiramisu roll, lemon - blueberry roll, babka σοκολάτας, cookies τριπλής σοκολάτας, bun με κάρδαμο και άλλα ακόμη τέτοια κολασμένα.
Επιστρέφοντας στο τραπέζι παρήγγειλα τον κλασικό μου flat white (όχι δεν πήρα matcha latte, όπως είδα να πίνουν οι περισσότεροι γύρω μου) και για να είναι πλήρες το πρωινό μου, πήρα και αλμυρό και γλυκό. Για το πρώτο επέλεξα την ομελέτα με γκουαντσιάλε και για τη συνέχεια, βάλαμε με την παρέα μου διάφορα γλυκά «ζυμοειδή» για τη μέση. Και θα πω με σιγουριά ότι τα rolls του ήταν αφράτα και ταυτόχρονα ζουμερά.

Δοκιμάσαμε το roll με γεύση τιραμισού και το λεμόνι-blueberry και αρκεί να σου πω πως, ολοκληρώνοντας, είπαμε μήπως πάρουμε και ένα ακόμη, αλλά συγκρατηθήκαμε. Το σίγουρο είναι πάντως ότι τα πρόσθεσα στη λίστα με τα αγαπημένα μου cinnamon rolls στην Αθήνα. Και έχω δοκιμάσει πολλά, αφού είναι η αδυναμία μου.
Η ομελέτα, να μην την παραμελήσω κι αυτή, ήταν νόστιμη, όμως ίσως ήθελα πιο έντονο κάποιο στοιχείο που θα την έκανε λίγο πιο ιδιαίτερη. Νομίζω ότι οι μυρωδιές των υπόλοιπων γλυκών με καλούν ήδη για να σπεύσω να τα δοκιμάσω!

Η ατμόσφαιρα το πρωί ήταν γενικά χαλαρή, με το φως της μέρας να μπαίνει γενναιόδωρα στον χώρο και ήταν ό,τι πρέπει για να πιούμε ευχάριστα το καφεδάκι μας, να τσιμπάμε λίγο από το πιάτο μας και να κουβεντιάζουμε.

Τι δοκιμάζουμε στο dinner menu

Μετά από αυτή την τόσο ωραία εμπειρία, καταλαβαίνεις και εσύ γιατί αποφασίσαμε να επιστρέψουμε τόσο άμεσα και για βραδινή έξοδο στο Koita.
Δεν ξέρω αν φταίει η ημέρα - ήταν βραδιά καθημερινής και πριν αρχίσει η καλοκαιρινή εξόρμηση όλων των Αθηναίων στη Γλυφάδα - ή αν αυτό είναι τελικά το στυλ του Koita, πάντως και αυτή τη φορά η ατμόσφαιρα ήταν πολύ χαλαρή. Το ένιωθες και από τον κόσμο γύρω, που όλοι έπιναν το ποτό τους συζητώντας πολύ ήρεμα, λες και είναι στέκι τους για χρόνια.

Το βραδινό μενού είναι μικρό αλλά προσεγμένο, με πιάτα που μπορείς να βάλεις στη μέση και να μοιραστείς με την παρέα σου. Έτσι κάναμε και εμείς, που ξεκινήσαμε με μοσχαρίσιο ταρτάρ που συνοδεύεται από μία φέτα φρυγανισμένης μπρουσκέτας και το burrata flatbread.

Για το ταρτάρ θα σου πω ότι είναι απλά άψογο. Η Μάρω μάλιστα επέμενε ότι ήταν από τα νοστιμότερα που έχει δοκιμάσει. Ήταν δροσερό, ωραία κομμένο, με όξινες και πικάντικες νότες. Με άλλα λόγια η πιο ωραία αρχή στο γεύμα μας.

Το flatbread με μπουράτα, ντοματίνια, ρόκα και βασιλικό ήταν και αυτό γευστικό, με τα φρέσκα υλικά από πάνω να ταιριάζουν αρμονικά μεταξύ τους. Ίσως να θέλαμε πιο λεπτή τη ζύμη μόνο.

Ενδιαφέρουσα ήταν και η Caesar salad με baby gem, καπνιστή πανσέτα, κοτόπουλο και προζυμένια κρουτόν.

Στα κυρίως τέλος, ξεχωρίσαμε την πανσέτα με γλάσο κονιάκ και καμένη ζάχαρη, που είναι ένα ιδιαίτερο πιάτο το οποίο αν έχουν ακόμη στο μενού όταν το επισκεφθείς, θα σου έλεγα να το δοκιμάσεις σίγουρα.

Μπορείς να συνοδεύσεις το γεύμα σου με κρασί ή κοκτέιλ, για τα οποία αξίζει να σου πω ότι ακολουθούν zero-waste φιλοσοφία, αξιοποιώντας υλικά από την κουζίνα. Εμείς αυτή τη φορά επιλέξαμε κρασί και αφήσαμε τα κοκτέιλ για την επόμενη.

Για το τέλος, σημείωσε να αφήσεις χώρο για γλυκό και συγκεκριμένα για παγωτό, αφού το Koita σερβίρει μια τριλογία soft παγωτού, που περιλαμβάνει lila pause, bitter σοκολάτα και mix των δύο, σερβιρισμένα σε ψηλά μπολάκια, με μια ρετρό αισθητική.

Αν κάτι μένει τελικά από το Koita, είναι ότι δεν στηρίζεται μόνο στο hype του νέου opening. Έχει comfort ατμόσφαιρα, ωραίες ιδέες στο μενού και μερικά πιάτα που πραγματικά αξίζει να δοκιμάσεις, από το πρωί μέχρι το βράδυ.