Οι επιθεωρητές του οδηγού Michelin δεν ψάχνουν μόνο να μας προτείνουν τα καλύτερα εστιατόρια σε κάθε χώρα, αλλά καταγράφουν και τις αλλαγές που παρατηρούνται στις κουζίνες και δίνουν τις δικές τους προβλέψεις για τις τάσεις που θα επικρατήσουν τη νέα χρονιά.
Και αν έχεις βγει και εσύ σε εστιατόρια πρόσφατα, ίσως το έχεις ήδη νιώσει: Δεν υπάρχει πλέον ένα μόνο «μεγάλο trend» που να καθορίζει τα μενού. Αντίθετα, μερικά συστατικά μπαίνουν σιγά-σιγά στο προσκήνιο. Για παράδειγμα, τα μανιτάρια εμφανίζονται πια ως πρωταγωνιστές, όχι απλώς ως γαρνιτούρα, τα βότανα χρησιμοποιούνται κατά κόρον στη μαγειρική και πολλά ακόμη.
Οι επιθεωρητές του οδηγού σε όλο τον κόσμο παρατηρούν την ίδια αλλαγή. Μερικά από αυτά χτίζονται πάνω στις τάσεις της περασμένης χρονιάς, κάποια αντανακλούν την ανανεωμένη προσοχή στην προέλευση των υλικών, την εποχικότητα και τον αντίκτυπο που έχουν οι τάσεις αυτές στο κοινό. Ας δούμε λοιπόν τα 7 food trends που εκτιμούν ότι θα δούμε περισσότερο τη νέα χρονιά:
Το μαγείρεμα με φωτιά, καπνό και φλόγα γίνεται κανονικότητα
Οι σεφ αγκαλιάζουν στοιχειώδεις τεχνικές μαγειρέματος που αναδεικνύουν βάθος και υφή. Πέρα από το απλό ψήσιμο, πειραματίζονται με ανοιχτές φλόγες, καπνό από ξύλα που καίγονται και καραμελωμένα τελειώματα για να ενισχύσουν τις γεύσεις. Αυτή η προσέγγιση μετατρέπει το μαγείρεμα σε μια αισθητηριακή εμπειρία, δίνοντας στα πιάτα αρωματική πολυπλοκότητα που συναρπάζει τους πελάτες που αναζητούν αυθεντικότητα και έντονες γεύσεις.
Παραδοσιακές κουζίνες με μοντέρνες ρίζες
Κλασικά πιάτα από Ουγγαρία, Πολωνία, Κίνα και άλλες χώρες ανανεώνονται με πιο ελαφριά, καθαρά γευστικά προφίλ, δείχνοντας σεβασμό στην παράδοση αλλά με σύγχρονη εκτέλεση. Γενικώς ορισμένα μέρη όπου η γαστρονομία παρέμενε για καιρό δεμένη με την παράδοση, εξελίσσονται γρήγορα.
Πικρές γεύσεις και βαθιά προφίλ γεύσεων (αυτό που λέμε umami)
Η γεύση γίνεται πιο έντονη, πικρή και πολύπλοκη, με υλικά όπως αυτά που έχουν υποστεί ζύμωση ή ωρίμαση, οι ιδιαίτεροι ζωμοί, ή τα φύκια. Σε πολλές χώρες οι σεφ στρέφονται όλο και περισσότερο προς την πικράδα και το umami, που σε λίγο όπως φαίνεται θα το αναφέρουμε ακόμη περισσότερο.
Ο χρόνος ως συστατικό των συνταγών
Οι σεφ δίνουν έμφαση σε τεχνικές που χρειάζονται χρόνο, όπως η ζύμωση, παλαίωση και ώριμη επεξεργασία για να χτίσουν γεύση με φυσικό τρόπο, αντί απλά να προσθέσουν πλούσια υλικά. Γενικώς, δίνουν στα υλικά τον χρόνο τους.
Αναβίωση της εξυπηρέτησης στο τραπέζι
Το σέρβις δεν είναι απλώς λειτουργικό αλλά γίνεται μέρος της εμπειρίας. Έχει πια ξεκάθαρα πιο προσωπική και θεατρική παρουσίαση. Για παράδειγμα, όταν το τελικό στήσιμο των πιάτων γίνεται μπροστά στον πελάτη, στο τραπέζι του - από μία σάλτσα που θα προσθέσει στο πιάτο σου το σέρβις, το τυρί που θα σου τρίψουν στα ζυμαρικά ή το πιπέρι που θα τρίψουν επίσης εκείνη την ώρα.
Μια αναφορά σε δημοφιλή γαλλικά πιάτα
Παρατηρείται αυξανόμενο ενδιαφέρον για την απλή γαλλική φιλοσοφία στην κουζίνα, όπου πιάτα εμφανίζονται σε εκδοχές που παραμένουν κοντά στην παράδοση. Αυγά με μαγιονέζα, λευκά μαγειρευτά κρέατα, ανάλαφρα επιδόρπια και κάπως έτσι, η απλότητα γίνεται πολυτέλεια.
Νέοι γαστρονομικοί προορισμοί
Φυσικά και οι κλασικοί προορισμοί μένουν πάντα διαχρονικοί, όμως νέα μέρη προστίθενται στον γαστρονομικό χάρτη, με νέους δημιουργούς να αναζητούν τη θέση τους σε μη κλασικούς προορισμούς. Το μάθημα; Δεν υπάρχει μια μοναδική πορεία, παρά μόνο περισσότεροι τρόποι για να μας εκπλήξουν οι σεφ στο μέλλον.
Διάβασε ακόμη:
