Είναι κάποια γλυκά που όσο κι αν περάσει ο χρόνος, όσα food trends και αν εμφανιστούν στα ζαχαροπλαστεία ή στα... social media, παραμένουν εκεί. Με τα ίδια, απλά υλικά, την ίδια γεύση και τη συνοδεία όλων αυτών των αναμνήσεων. Στην πραγματικότητα, είναι κάτι παραπάνω από γλυκά. Είναι μνήμες από το σπίτι, ίσως και στοιχείο πολιτισμού.
Να απαριθμήσω μερικά; Τούρτα αμυγδάλου, πάστα ποντικάκι, σοκολατίνα, σεράνο, παγωτό σικάγο, νουγκατίνα, μπανάνα σπλιτ και, βέβαια, παρφέ.
Δυσκολεύεσαι να θυμηθείς; Είναι αυτό το παγωτό με τα κομματάκια από φρουί γλασέ και ξηρούς καρπούς που συναντάς σε δύο εκδοχές: σοκολατένια και λευκή με γεύση βανίλια. Βέβαια, αυτό είναι το συνώνυμο του παρφέ στην Ελλάδα. Ωστόσο, η πραγματική έννοιά του δεν έχει σχέση με αυτό και παρακάτω θα δεις γιατί.
Κάτι που ίσως δεν ήξερες: Το παρφέ δεν είναι παγωτό!
Παρότι πάντα υπήρχε στα ψυγεία των ζαχαροπλαστείων με τα παγωτά και, οπτικά τουλάχιστον, μοιάζει ίδιο, το παρφέ δεν είναι παγωτό. Είναι ένα παγωμένο γλυκό που φτιάχνεται με παρόμοιο, αλλά όχι ίδιο τρόπο.
Η ίδια παρανόηση συμβαίνει πολλές φορές και με το σεμιφρέντο, το παγωμένο γλυκό που σερβίρεται πολλές φορές ως επιδόρπιο στα τραπέζια και στο σχήμα μοιάζει με κορμό.
Ποια η διαφορά του
Η σημαντικότερη διαφορά μεταξύ των δύο είναι ότι το παρφέ έχει πολύ περισσότερα λιπαρά, σε σχέση με το παγωτό. Δε βασίζεται στο γάλα, αλλά στην κρέμα γάλακτος, τα αυγά και το σιρόπι.
Επίσης, τα υλικά περνιούνται από μίξερ και δε χρησιμοποιείται παγωτομηχανή για την παρασκευή του, αφού η κρέμα δίνει την απαλή υφή του. Όσον αφορά τις γεύσεις του, υπάρχει σε άπειρους συνδυασμούς και όχι μόνο σοκολάτα και βανίλια, όπως πολλοί νομίζουν.
Πώς δημιουργήθηκε
Η λέξη παρφέ είναι στην ουσία το γαλλικό «parfait» που σημαίνει «τέλειο» και αυτή η ονομασία προέρχεται από την τελειότητα της παγωμένης κρέμας, λόγω της ιδανικής ισορροπίας των λιπαρών υλικών που δίνουν την χαρακτηριστική υφή του.
Λένε ότι δημιουργήθηκε στη Γαλλία γύρω στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν Γάλλοι ζαχαροπλάστες αναζητούσαν ένα παγωμένο επιδόρπιο που να είναι πιο κρεμώδες, με λεία υφή και πιο εκλεπτυσμένο από τα συνηθισμένα παγωτά της εποχής. Το μείγμα χτυπιόταν μέχρι να γίνει αφράτο και στη συνέχεια καταψυχόταν μέσα σε μεταλλικές φόρμες.
Η παλαιότερη ευρέως αναγνωρισμένη καταγεγραμμένη συνταγή για το γαλλικό παγωμένο παρφέ εμφανίζεται στο Le Livre de Cuisine του Jules Gouffé, το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1867.. Στο βιβλίο περιλαμβάνεται η συνταγή «Parfait au café» (παρφέ καφέ), μία από τις πρώτες τεκμηριωμένες συνταγές του επιδορπίου.
Με τα χρόνια φυσικά, το γλυκό εμπλουτίστηκε και με άλλα υλικά, όπως σιρόπια, ξηρούς καρπούς και φρούτα. Ίσως, γι’ αυτό και στην Ελλάδα είπαμε το παγωτό με τα φρουί γλασέ και τους ξηρούς καρπούς «παρφέ». Όπως και να έχει, είναι πάντα διαχρονικό!
Δες εδώ και δύο συνταγές για παρφέ
