Πώς μπορεί να φαντάζει ο κόσμος χωρίς αλκοόλ; Άραγε οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να καλωσορίσουν τη νηφαλιότητα σου ή σε θεωρούν περίεργο και δεν ξέρουν αν μπορείς να ενταχθείς σε μια παρέα, χωρίς ένα ποτό στο χέρι;
Ο Howard Chua-Eoan, αρθρογράφος του Bloomberg Opinion δοκίμασε να περάσει έναν ολόκληρο χρόνο χωρίς να πιει καθόλου αλκοόλ και περιγράφει την εμπειρία του και τα οφέλη της αποχής.
Σίγουρα οι εποχές έχουν αλλάξει, τζιν και κρασιά χωρίς αλκοόλ όλο και αυξάνονται στις κάβες και οι λίστες των κοκτέιλ στα μαγαζιά γεμίζουν με επιλογές σε mocktails. Αλλά αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, η απόλαυση του αλκόολ, ακόμη και όταν γίνεται σε λογικά πλαίσια, λειτουργεί ως ένας εθισμός, επομένως όταν προσπαθείς να απέχεις στην αρχή σου λείπει.
«Μετά τις πρώτες μέρες χωρίς αλκοόλ, είδα στον ύπνο μου ένα λευκό κρασί από το Jura, από μια μικρή ονομασία προέλευσης που λέγεται L’Etoile. Ξύπνησα και προσπάθησα να ξανακοιμηθώ για να συνεχίσω το όνειρο. Δεν τα κατάφερα», παραδέχεται ο Howard. «Στην επόμενη έξοδο επέλεξα ένα υπέροχο μη αλκοολούχο αφρώδες gamay, με το ταιριαστό όνομα L’Antidote. Ήταν μια λύση, ή τουλάχιστον ένας αντιπερισπασμός», συνεχίζει και καταλαβαίνεις ότι σε τέτοιες μεταβάσεις χρειάζονται ορισμένα υποκατάστατα.
«Πέρα από μια μικρή αλλά ουσιαστική γουλιά στη Θεία Κοινωνία τη Μεγάλη Παρασκευή πέρυσι, δεν έχω πιει καθόλου κρασί. Πριν από μερικά χρόνια, όταν ζούσα στη Νέα Υόρκη, σε μια λειτουργία η πιστή μπροστά μου κράτησε το δισκοπότηρο και δεν άφηνε τον ιερέα να το πάρει πίσω, μέχρι που ήπιε όλο το κρασί. Έπρεπε να περιμένω να το ξαναγεμίσουν - και προσευχήθηκα να μη βρεθώ ποτέ σε τέτοια απελπισμένη ανάγκη για ποτό».
«Κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου, ανακάλυπτα μη αλκοολούχες επιλογές και βρήκα αρκετές ενδιαφέρουσες προτάσεις που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τα κλασικά ποτά. Για παράδειγμα, δοκίμασα ένα τόσο καλό Amaretti Sour, που αγόρασα ένα ολόκληρο μπουκάλι 0.0% Rebels Sweet Amaretti για να το απολαμβάνω σκέτο στο σπίτι».
Με βάση τις παραπάνω παραδοχές δεν προκαλεί και εντύπωση ότι η βρετανική εταιρεία παραγωγής μη αλκοολούχων αποσταγμάτων Seedlip, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή μιας παγκόσμιας αγοράς που εκτιμάται ότι ξεπέρασε πέρυσι τα 350 εκατομμύρια δολάρια και αναμένεται σχεδόν να διπλασιαστεί έως το 2034. Οι άνθρωποι που δεν πίνουν αλκοόλ αποτελούν μια ισχυρή αγορά για μη αλκοολούχα ποτά. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Gallup τον Αύγουστο, ένα ιστορικά χαμηλό ποσοστό - 54% των ερωτηθέντων στις ΗΠΑ - δήλωσε ότι καταναλώνει αλκοόλ. Το προηγούμενο αντίστοιχο χαμηλό ήταν 55% το 1958, ενώ το τελευταίο σημαντικό υψηλό σημειώθηκε το 2022 με 67%, καθώς η χώρα έβγαινε από την πανδημία Covid.
Τα τέλη της δεκαετίας του 1970 είχαν τα υψηλότερα ποσοστά κατανάλωσης αλκοόλ - μια περίοδος που χαρακτηρίστηκε από υψηλό πληθωρισμό, την Ιρανική Επανάσταση και την κρίση των ομήρων που ακολούθησε, καθώς και τη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν. Ίσως νέες κρίσεις να κάνουν περισσότερους ανθρώπους να στραφούν ξανά στο ποτό. Αν συμβεί αυτό πάντως, υπάρχουν πλέον πολλές επιλογές χωρίς αλκοόλ.
Ο Howard Chua-Eoan λέει ότι του έλειπε το κρασί, έμαθε όμως να μην είναι υπερβολικά αυστηρός με την αποχή. Η νηφαλιότητα δεν σημαίνει ότι πρέπει να είσαι 100% χωρίς αλκοόλ. «Κάποτε μορφάζα όταν έβλεπα ότι ορισμένα ποτά είχαν 0,5% αλκοόλ, μέχρι που κάποιος μου είπε ότι μια ώριμη μπανάνα ή το γιαούρτι ή η σόγια σως μπορεί μερικές φορές να περιέχουν την ίδια ή και μεγαλύτερη ποσότητα».
Τα επίπεδα αιθανόλης σε αυτές τις περιπτώσεις μεταβολίζονται εύκολα και αποβάλλονται γρήγορα από τον οργανισμό. Ένα υγιές ήπαρ μπορεί να απομακρύνει γρήγορα μέτριες ποσότητες αιθανόλης και το παραπροϊόν της, την ακεταλδεΰδη. Επιπλέον, ορισμένες μακροχρόνιες βλάβες μπορούν να αντιστραφούν ή να μειωθούν όταν σταματά κανείς το ποτό - αν και η ουσιαστική αποκατάσταση μπορεί να χρειαστεί μήνες ή και χρόνια.
Όσα του δίδαξε μία χρονιά χωρίς αλκοόλ
«Εκτιμώ ιδιαίτερα τη διαύγεια των πρωινών που προέκυψε από την αποχή, ειδικά το πόσο πιο εύκολο είναι να σηκωθώ από το κρεβάτι. Παλιά ήταν δύσκολο - και η αλλαγή δεν ήρθε γρήγορα. Μόνο τους τελευταίους τέσσερις μήνες άρχισα να νιώθω πραγματική εγρήγορση και να μπορώ να πεταχτώ από το κρεβάτι μόλις χτυπήσει το ξυπνητήρι», δηλώνει ο Howard.
«Ποτέ δεν θεώρησα τον εαυτό μου αλκοολικό. Και ακόμη δεν τον θεωρώ. Δεν έχω λιποθυμήσει ποτέ από το ποτό, ούτε έχω χάσει τη συνοχή μου. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έκανα κατάχρηση. Πριν από τον περασμένο Ιανουάριο έπινα αρκετά: ίσως τρία ποτήρια κρασί την ημέρα από Δευτέρα έως Παρασκευή, και μερικές φορές το ισοδύναμο ενός ή δύο μπουκαλιών το Σαββατοκύριακο. Ακόμη περισσότερο τους "γιορτινούς" μήνες. Όταν το ανέφερα σε μια γιατρό, μου είπε ότι έπρεπε να σταματήσω.
»Η πρωινή διαύγεια με βοήθησε να καταλάβω γιατί έπινα τόσο πολύ. Είχα κοινωνικό άγχος - και έπινα μικρές γουλιές από ό,τι κρατούσα στο ποτήρι μου για να γεμίσω τα κενά στη συζήτηση, που πίστευα ότι έπρεπε να καλύψω. Σε πάρτι ή ακόμη και σε απλές συζητήσεις, ήταν πολύ εύκολο να πίνω από το κρασί μπροστά μου. Σίγουρα δεν βοηθούσε ότι έτρωγα έξω κάθε βράδυ. Πολύ γρήγορα, τα αλκοολούχα ποτά που χρησιμοποιούσα για να κατευνάσω τη νευρικότητα μου, έγιναν το εύκολα διαθέσιμο «κλειδί» για την κοινωνικότητα - ενώ η χαρά της παρέας μπορεί να προκύψει με πολλούς άλλους, λιγότερο επιβλαβείς τρόπους. Ίσως το διαισθανόμουν παλιότερα· τώρα ξέρω ότι ισχύει. Ακόμη και σήμερα, τελειώνω τη μπύρα μου με 0,5% αλκοόλ πολύ πιο γρήγορα από ό,τι οι φίλοι μου τα δικά τους ποτά.
»Έχω δοκιμάσει υπέροχα κρασιά και αποστάγματα μέσα στις δεκαετίες. Χαίρομαι που μπορώ ακόμη να θυμάμαι πόσο απολαυστικά μπορεί να είναι - και μπορώ να κατευνάζω τη νοσταλγία και τη ζήλια απολαμβάνοντας τη χαρά που δίνει το κρασί στους φίλους μου. Η αποχή από το αλκοόλ δεν είναι πανάκεια. Όμως ανοίγει έναν δρόμο για να αντιμετωπίσω άλλους "δαίμονες" και, αργά αλλά σταθερά, να κοιτάξω τη ζωή με ανανεωμένη διαύγεια».
Πηγή: The Washington Post
Διάβασε ακόμα:
