Δεν είναι πορτοκαλιά, ούτε λεμονιά, παρότι εξαιρετικά χρήσιμες και αυτές. Το κουμ κουάτ είναι ένα ιδιαίτερο εσπεριδοειδές που φυτεύεται αυτή την εποχή και σου χαρίζει τους καρπούς του όλο τον χειμώνα, μέχρι και την άνοιξη.
Μπορεί να το έχεις ήδη παρατηρήσει σε διάφορους κήπους και μπαλκόνια, βαριά φορτωμένο με αυτούς τους χαριτωμένους, πορτοκαλί καρπούς που θυμίζουν μίνι και λίγο πιο μακρόστενα μανταρίνια, να στολίζουν τον χώρο, για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Το κουμ κουάτ έχει καταγωγή από την Ασία, αλλά καλλιεργείται ιδιαίτερα στην Ελλάδα, κυρίως στην Κέρκυρα, όπου αποτελεί χαρακτηριστικό προϊόν του νησιού. Η φλούδα του είναι γλυκιά, ενώ η σάρκα του έχει πιο ξινή και ελαφρώς πικρή γεύση.
Πώς τρώγεται
Εκτός από το γεγονός ότι είναι εξαιρετικά καλλωπιστικό, το ενδιαφέρον είναι ότι σε αντίθεση με άλλα εσπεριδοειδή, το κουμ κουάτ τρώγεται ολόκληρο, μαζί με τη φλούδα.
Και έχει και πλούσια διατροφική αξία, παρόμοια με όλα τα υπόλοιπα εσπεριδοειδή, καθώς είναι πλούσιο σε βιταμίνη C, φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικές ουσίες.
Ως επί το πλείστον, χρησιμοποιείται για την παρασκευή γλυκών του κουταλιού, μαρμελάδων και λικέρ, μπορεί όμως να καταναλωθεί και φρέσκο. Μάλιστα, το λικέρ κουμ κουάτ είναι ιδιαίτερα γνωστό στην Κέρκυρα, ως τοπικό προϊόν και χαρακτηριστικό στοιχείο της γαστρονομικής παράδοσης του νησιού.
Πότε να το φυτέψεις και να το φροντίσεις
Το κουμ κουάτ φυτεύεται τους δύο πρώτους μήνες του φθινοπώρου, αλλά και την άνοιξη και τις αρχές του καλοκαιριού.
Ανθίζει στα μέσα του καλοκαιριού με τα υπέροχα λευκά αρωματικά άνθη του και οι καρποί του ωριμάζουν την περίοδο Ιανουαρίου - Φεβρουαρίου.
Δεν χρειάζεται μεγάλη φροντίδα, είναι γενικά αρκετά ανθεκτικό και μπορεί να ευδοκιμήσει τόσο στον κήπο, όσο και σε γλάστρα στο μπαλκόνι σου. Φρόντισε μόνο να το βλέπει ο ήλιος αρκετές ώρες της ημέρας και να βρίσκεται σε απάνεμο σημείο. Τον χειμώνα, θα πρέπει να προστατεύεται από τον παγετό.
Όσο για το πότισμα, δεν χρειάζεται καμία υπερβολή. Πρέπει να το ποτίζεις μόνο όταν στεγνώνει το χώμα του, ενώ χρειάζεται και καλή αποστράγγιση με ένα πιατάκι κάτω από τη γλάστρα, ώστε να μη λιμνάζει το νερό.