με μια ματιά toggle
- Ο ηλιόσπορος είναι ο καρπός του ηλίανθου, ενός φυτού που στρέφει το άνθος του προς τον ήλιο κατά τη διάρκεια της ημέρας, μέχρι να ωριμάσει.
- Κατάγεται από τη Βόρεια Αμερική, όπου χρησιμοποιούνταν από τους ιθαγενείς στη μαγειρική και τη θεραπευτική, ενώ αργότερα διαδόθηκε παγκοσμίως και αξιοποιείται για τρόφιμα, ηλιέλαιο και διακοσμητικούς σκοπούς.
- Οι ηλιόσποροι είναι πλούσιοι σε καλά λιπαρά, βιταμίνη Ε, βιταμίνες του συμπλέγματος Β και μέταλλα όπως μαγνήσιο, σίδηρο και σελήνιο, προσφέροντας αντιοξειδωτική και καρδιαγγειακή προστασία.
Ένα από τα πιο διαχρονικά και απολαυστικά σνακ στη χώρα μας είναι ο ηλιόσπορος. Συνδεδεμένος με τα θερινά σινεμά την ώρα που παίζει η ταινία, με τα χαλαρά βράδια με φίλους στο μπαλκόνι, ή απλώς με τη στιγμή που θέλεις να τσιμπήσεις κάτι.
Κι όμως, εκτός από σνακ - «συντροφιά», ο ηλιόσπορος έχει και μεγάλη διατροφική αξία, ενώ, στην αποφλοιωμένη του μορφή, συνδυάζεται εύκολα και με πολλές άλλες τροφές.
Το όνομά του
Ο ηλιόσπορος είναι ουσιαστικά ο καρπός του καλλιεργούμενου φυτού με το όνομα «ηλίανθος». Η ετυμολογία του φυτού παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού το «άνθος» του μετατοπίζει την κλίση του και στρέφεται όπου βρίσκεται ο «ήλιος» κατά την πορεία του στον ουρανό. Δηλαδή βλέπει την ανατολή νωρίς το πρωί και τη δύση προς το τέλος της ημέρας.
Ωστόσο, αυτό το φαινόμενο παύει να υφίσταται, όταν η καλλιέργεια του φυτού ωριμάζει και τα κεφάλια των ανθών του γίνονται βαρύτερα λόγω των σπόρων που περιέχουν.
Η ιστορία του
Ο ηλίανθος είναι από την αρχαιότητα ένα από τα πιο καλλιεργούμενα φυτά του δυτικού κόσμου και έχει χρησιμοποιηθεί από φάρμακο, έως στολίδι. Συγκεκριμένα, προήλθε πριν εκατοντάδες χρόνια από τη Βόρεια Αμερική, όπου οι ιθαγενείς τον χρησιμοποιούσαν σε άγρια μορφή, τόσο στη μαγειρική, όσο και στις φαρμακευτικές πρακτικές τους.
Σε παγκόσμια κλίμακα, η καλλιέργεια του ηλίανθου εξαπλώθηκε και αυξήθηκε σημαντικά, όταν οι Ρώσοι δημιούργησαν το 1860 τις ποικιλίες «μαμούθ», αυξάνοντας την επιφάνεια των κεφαλών και την περιεκτικότητα των σπόρων σε έλαιο από 28% σε σχεδόν 50%.
Στις μέρες μας, καλλιεργείται στα περισσότερα μέρη του κόσμου, τόσο για ανθρώπινη, όσο και για ζωική κατανάλωση. Αξιοποιείται για το έλαιό του (ηλιέλαιο) καθώς επίσης και για τη διακοσμητική χρήση του σε κήπους και σπίτια, όπως λογικά ήδη γνωρίζεις. Συνεισφέρει όμως σημαντικά και στην οικονομία όσων χωρών των εξάγουν, όπως η Γαλλία και η Κίνα.
Η διατροφική αξία
Ο ηλίανθος συναντάται σε δύο διαφορετικούς τύπους: σε αυτόν που καλλιεργείται για έλαιο και παραμένει ωμός και σε αυτόν που προορίζεται για βρώσιμος (ο μη ελαιούχος).
Οι ηλιόσποροι του δεύτερου τύπου έχουν λευκές γραμμές, μεγαλύτερο μέγεθος και μπορούν να καταναλωθούν είτε ψημένοι, είτε αποφλοιωμένοι. Κοινώς, είναι αυτοί που συνήθως καταναλώνεις ως σνακ.
Διατροφικά, ανήκουν στην ομάδα των λιπαρών τροφίμων. Προσφέρουν όμως τα καλά λιπαρά που σου είναι απαραίτητα για τη φυσική και διανοητική υγεία.
Οι ηλιόσποροι είναι ακόμα πλούσιοι σε βιταμίνη Ε, βιταμίνη Β6, μαγνήσιο, μαγγάνιο, κάλιο, χαλκό, παντοθενικό οξύ, φυλλικό οξύ, νιασίνη, ψευδάργυρο, σίδηρο και σελήνιο και ιώδιο, στοιχεία που συμβάλλουν στη φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού.
Απόλαυσέ τους μόνο με μέτρο, διότι είναι ιδιαίτερα θερμιδογόνοι. Προτίμησε επίσης ανάλατους και άψητους ηλιόσπορους, για να περιορίσεις έτσι την πρόσληψη νατρίου και να αξιοποιήσεις περισσότερο τα οφέλη τους.
Διάβασε ακόμη:
