Το Beluga Art βρίσκεται εδώ και 10 χρόνια στην Τρούμπα, στην οδό 2ας Μεραρχίας, και από την πρώτη στιγμή που περνάς την πόρτα καταλαβαίνεις ότι δεν πρόκειται για ένα τυπικό all day. Οι πίνακες στους τοίχους, ο προσεγμένος φωτισμός και η αισθητική του δημιουργούν μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που σε βάζει αμέσως στο mood. Είναι από εκείνα τα μέρη που δεν χρειάζεται να σου εξηγήσουν τι είναι - το νιώθεις.
Ο χώρος ξεχωρίζει για τις art deco επιρροές, τις ρετρό λεπτομέρειες και ένα στοιχείο που δύσκολα συναντάς αλλού: ένα γυάλινο πάτωμα στο υπερυψωμένο τμήμα όπου βρίσκονται τα τραπέζια του εστιατορίου, κάτω από το οποίο αποκαλύπτονται τα αρχαία θεμέλια της στοάς του Πειραιά, από τον 5ο αιώνα π.Χ. Το να τρως ή να πίνεις το ποτό σου κοιτάζοντας κυριολεκτικά την ιστορία κάτω από τα πόδια σου, δίνει στο Beluga έναν χαρακτήρα που ξεφεύγει από το απλώς «ωραίο».
Παρότι είναι all day, η αίσθηση είναι πως το Beluga Art ζωντανεύει περισσότερο όσο πέφτει το φως. Η μπάρα γίνεται κεντρικό σημείο, η μουσική ανεβαίνει και ο χώρος αποκτά μια θεατρικότητα που θυμίζει παλιό καμπαρέ, χωρίς όμως να γίνεται στημένη ή επιτηδευμένη. Εδώ όντως κάτι συμβαίνει - και αυτό είναι μέρος της γοητείας του.
Στην κουζίνα, ο σεφ Στράτος Κουλέλης κινείται σε μεσογειακή βάση με ασιατικές και διεθνείς αναφορές. Το μενού έχει εύρος και προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στο comfort και στο πιο δημιουργικό, χωρίς να χάνει τον all day χαρακτήρα του.
Από τα πιάτα που δοκίμασα, ξεχώρισα τη σαλάτα με baby σπανάκι, μυζήθρα και λεπτές και τραγανές πίτες papadam - δροσερή και ισορροπημένη, στόχο έχει να θυμίσει κάπως σπανακόπιτα - αλλά και τα μοσχαρίσια μάγουλα που ήταν για εμένα το καλύτερο πιάτο από όσα δοκίμασα. Τα μάγουλα σιγομαγειρεύονται για 12 ώρες μέχρι να γίνουν πολύ μαλακά και σχεδόν να λιώνουν στο στόμα και συνοδεύονται στο πιάτο με πουρέ παστινάκι και σάλτσα κρασιού. Ήταν από εκείνα τα πιάτα που δείχνουν ότι η κουζίνα έχει βάθος όταν θέλει.
Στα ορεκτικά, η μπρουσκέτα με λιωμένο κασέρι, πρόβειο προσούτο και μαρμελάδα σύκο, που άνοιξε το γεύμα μας, είχε αυτό το «παιχνίδι» μεταξύ γλυκού και αλμυρού που προσωπικά μου αρέσει πολύ. Από την άλλη, τα spring rolls μουσακά που σερβίρονται με μοσχαρίσιο ραγού και μπεσαμέλ γραβιέρας, ήταν ομολογουμένως ενδιαφέρουσα ιδέα και αρκετά νόστιμα όταν η μπουκιά είχε όλα τα στοιχεία. Ωστόσο η μελιτζάνα στη γέμιση δεν ξεχώριζε όσο θα περίμενα.
Πέρα από τα μάγουλα που σου ανέφερα ήδη, δοκίμασα και ψαρονέφρι γεμιστό με μανιτάρια και τυλιγμένο με προσούτο, το οποίο συνοδεύεται από αρακά, πουρέ καρότου και κρέμα παρμεζάνας με λάδι τρούφας - ένα ωραία στημένο πιάτο στο οποίο όμως θα προτιμούσα το κρέας να ήταν λίγο πιο ζουμερό, ενώ δεν μπορώ να πω ότι ένιωσα την τρούφα.
Στο τέλος αφήσαμε λίγο χώρο και για γλυκό, με το προφιτερόλ με σου γεμιστά με κρέμα patisserie, κρέμα μπουένο και επικάλυψη λάβας φιστικιού, αλλά και την κρέμα gianduja με τριμμένο μπισκότο, αποξηραμένα κόκκινα μούρα και σορμπέ μανταρίνι να κλείνουν γλυκά το γεύμα, χωρίς υπερβολές.
Το Negroni που συνόδευσε το γεύμα μου ήταν σωστό και ισορροπημένο - ό,τι πρέπει για τον χώρο και τη διάθεσή του.
Το live cabaret show δίνει τον ρυθμό
Αν βρεθείς στον Πειραιά Παρασκευή έχεις έναν ακόμη λόγο να επισκεφθείς το Beluga Art. Ο λόγος για το Salon Du Pirée, το live cabaret show με live μουσική και καμπαρέ διάθεση. Στη σκηνή ο Κωνσταντίνος Φραντζής μαζί με την ΤΑΤΑ σε ένα εκρηκτικό live act με τον DJ Reg στα decks.
Το Beluga Art δεν προσπαθεί να είναι τέλειο ή να αρέσει σε όλους. Είναι όμως ένας πολυδιάστατος χώρος με ταυτότητα, χαρακτήρα και λόγο να τον επισκεφθείς - είτε για φαγητό, είτε για ποτό, είτε για να βιώσεις μια διαφορετική εμπειρία διασκέδασης σε μια γειτονιά με ιστορία.
