Έχουμε μιλήσει αρκετές φορές για αιωνόβια εστιατόρια. Ήξερε όμως ότι υπάρχει εν λειτουργία εστιατόριο που διανύει όχι τον πρώτο, ούτε τον δεύτερο, αλλά τον τρίτο του αιώνα;
Το Sobrino de Botín στην Ισπανία έκλεισε φέτος τα 300 χρόνια λειτουργίας (το λες και πραγματικό μουσείο) και γι’ αυτό μάλιστα έχει λάβει και τη σχετική αναγνώριση στο Guinness World Records.
Το εστιατόριο στεγάζεται σε ένα τεραώροφο κτίριο, που ακόμη πιο παλιά ήταν κατοικία που χρονολογείται τουλάχιστον από το 1590. Έχει μία λιτή είσοδο και ο χώρος διαθέτει έντονο το στοιχείο του ξύλου, με κεραμικά πλακίδια, παραδοσιακές χειροτεχνίες και ένα από τα χαρακτηριστικά που το ξεχωρίζουν είναι και το τελετουργικό κόψιμο του ιβηρικού χαμόν που εφαρμόζουν.
Φυσικά και μέσα σε τρεις αιώνες μπορεί να υπερηφανεύεται ότι έχουν περάσει από εκεί θρύλοι κάθε είδους τέχνης και σημαντικές προσωπικότητες, όπως ο Φρανσίσκο Γκόγια που μάλιστα εργάστηκε εκεί ως επιστάτης, αλλά και ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ που έγραψε την τελευταία σκηνή του βιβλίου The Sun Also Rises σε ένα τραπέζι του επάνω ορόφου. Στους τοίχους δε, διατηρούνται ακόμη υπογραφές βασιλιάδων.
Και ενώ θα έλεγες ότι όλα αυτά είναι από μόνα τους εντυπωσιακά, να σου πούμε ότι λέγεται πώς το θρυλικό εστιατόριο της Μαδρίτης φιλοξενεί ένα φάντασμα στο κελάρι του!
Κελάρι με φάντασμα;
Λόγω των τόσων χρόνων λειτουργίας και της παρουσίας όλων αυτών των προσωπικοτήτων στο εστιατόριο, δεν είναι λίγοι αυτοί που άρχισαν να πιστεύουν σε έναν θρύλο περί ύπαρξης φαντάσματος, που βρίσκεται ακόμη και σήμερα στο κελάρι.
Πρόκειται άλλωστε για το παλαιότερο τμήμα του κτιρίου, γεγονός που ενισχύει το θρύλο, σε συνδυασμό και με τα χαρακτηριστικά του: είναι σκοτεινό, με έντονη υγρασία και τη μυρωδιά του παλιού τούβλου και στο βάθος λέγεται ότι διαθέτει μια κρυφή πόρτα που οδηγεί σε μία σήραγγα η οποία συνέδεε κάποτε διάφορα σημεία της πόλης, που ήταν χρήσιμα για εμπόρους. Άλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι λειτουργούσε ως καταφύγιο σε δύσκολες εποχές πολέμων.
Κάπου εκεί στο πέρασμα λένε ότι βρίσκεται και το φάντασμα ενός δυσαρεστημένου πελάτη, που έσπασε πιάτα του εστιατορίου και, για να τιμωρηθεί, καταδικάστηκε να περιπλανιέται αιώνια σε μετάνοια.
Το θρυλικό γουρουνόπουλο
Πέρα από αυτές τις ιστορίες, που το πιο πιθανό είναι πως δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα, το εστιατόριο εξυπηρετεί περίπου 800 πελάτες καθημερινά, ενώ στο φούρνο του μπαίνουν 60 γουρουνόπουλα και 20 αρνιά.
Στο βάθος βλέπει κανείς πιατέλες με το γουρουνόπουλο γάλακτος, που είναι και η σπεσιαλιτέ τους και έναν ξυλόφουρνο, ο οποίος καίει αδιάκοπα εδώ και αιώνες.
Γενικώς, το Sobrino de Botín επιμένει στις παραδοσιακές γεύσεις και την αυθεντικότητά τους. Το μενού παραμένει σκόπιμα απλό, με ισπανικά και μαυριτανικής επιρροής πιάτα, που βασίζονται στην εποχικότητα και την ποιότητα των υλικών. Το γουρουνόπουλο πάντως, είναι must!
Διάβασε ακόμη:
