Πότε έκλεισε τα 20 του χρόνια, ούτε που το κατάλαβα, αλλά συνέβη κι αυτό. Το Άνετον είναι το εστιατόριο που άνοιξαν το 2005 στην Πεύκη σε μια outsider γειτονιά ανάμεσα σε πυλωτές πολυκατοικιών και παρκαρισμένα αυτοκίνητα δυο καλοί φίλοι και συνεργάτες, ο Δημήτρης Φωτόπουλος και ο Βασίλης Καλλίδης. Τους είπαν τρελούς, όμως η επιτυχία του εστιατορίου ήταν εκκωφαντική κι έπεσε πάνω του σαν παλιρροιακό κύμα που γρήγορα το έφερε στον αφρό της εστιατορικής σκηνής της Αθήνας. Όλοι γι’ αυτό μιλούσαν κι έσπευδαν να κλείσουν τραπέζι μερικές εβδομάδες πριν γιατί αλλιώς που να βρουν… 

Τα χρόνια πέρασαν, ο Βασίλης αποχώρησε κάποια στιγμή από το εστιατόριο, ο Δημήτρης έμεινε, όμως πριν φύγει ο Βασίλης άφησε πίσω του στην κουζίνα έναν γερό και άξιο αντικαταστάτη. Έναν συνονόματο, τον Βασίλη Ζώη, εξαιρετικό μάγειρα και συνιδιοκτήτη πλέον. 

Κάποια στιγμή ο Δημήτρης αποφάσισε πως είχε έρθει η ώρα να κατέβουν στο Κέντρο. Έτσι κι έγινε, το νέο Άνετον στεγάστηκε στην οδό Νικοδήμου, εκεί που το πολύβουο Σύνταγμα πατάει φρένα, ρίχνει τους τόνους και ξεκινά σιγά σιγά η Πλάκα. Η αθηναϊκή εποχή του Άνετον έτυχε σε χρόνια δύσκολα. Με το που άνοιξε καλωσορίσαμε όλοι μαζί κορωνοϊούς, περιορισμούς κι απανωτές καραντίνες. Τελικά το Άνετον τα κατάφερε, όπως τα καταφέρνει όποιος επιμένει να κάνει τη δουλειά του με συνέπεια, αξιοπρέπεια και ποιότητα.

Ο χώρος

Η εσωτερική σάλα είναι μικρή μεν, άνετη δε, με ένα χαριτωμένο μπαρ στην άκρη. Ο χώρος ψηλοτάβανος με μια μεγάλη τζαμαρία που στέλνει μέσα άπλετο φυσικό φως, ακολουθεί μίνιμαλ αισθητική που αγαπά όλους τους τόνους του μπεζ και του γκρι, ενώ δίνει έμφαση στο ξύλο και το ύφασμα. Τον δεξί τοίχο καταλαμβάνει μια υπέροχη τοιχογραφία. 

Παρατηρώ δυο τρεις μικρές αλλαγές, τα τραπέζια με τη μαρμάρινη επιφάνεια τώρα είναι σκεπασμένα με λευκά τραπεζομάντιλα που για να είμαι ειλικρινής, προτιμώ, ενώ το πατάρι που παλιά φιλοξενούσε μερικά τραπέζια, τώρα είναι εξ’ ολοκλήρου αφιερωμένος στο κρασί. Τραπεζοκαθίσματα βγάζει και έξω, στο φαρδύ πεζοδρόμιο που όταν το κρύο δεν είναι τσουχτερό κάποιοι που δεν θέλουν να κλείνονται στους τέσσερις τοίχους το προτιμούν. Γιατί; Οι σόμπες και οι πασμίνες που έχει φροντίσει ο Δημήτρης να είναι πάντα εκεί, έτοιμες να σε ζεστάνουν ανά πάσα στιγμή. 

Τι δοκιμάσαμε

Η κουζίνα του Άνετον είναι καθαρόαιμη μεσογειακή. Ο Ζώης εδώ συνδυάζει σοφά εξαιρετικές πρώτες ύλες που ξετρυπώνει από όλη την Ελλάδα με συνταγές δοκιμασμένες κι εκτελεσμένες με πάθος που σερβίρει με μαεστρία σε πιάτα ζωγραφιές. Η σούπα ημέρας ήταν μανιταρόσουπα. Μια άψογη βελουτέ σκέτο βάλσαμο που μοσχοβολούσε βρεγμένη γη, καλό βούτυρο και φρέσκα βότανα. Το καλαθάκι με το ζεστό προζυμένιο ψωμί που φτιάχνουν οι ίδιοι της έκανε την καλύτερη παρέα. Η σαλάτα με το ψητό λάχανο, την κινόα, το μαύρο ρύζι και τις φακές ήταν αριστοτεχνικά δεμένη με φρέσκα αρωματικά, τραγανούς ξηρούς καρπούς και μια υπέροχη σος από μουστάρδα και ταχίνι, αλλά και μια από τις πιο νόστιμες που έχω δοκιμάσει τελευταία. 

Τα πρόβεια κεφτεδάκια με τσάτνευ αχλαδιού είναι πρώτα απ’ όλα θαύμα οφθαλμών. Μικρά μα θαυματουργά, τόσο νόστιμα και ζουμερά, σερβίρονται πάνω σε ένα βελούδινο αφρό κρεμμυδιού και δεν θες να τελειώσουν. Το ταλιολίνι με φρέσκα θαλασσινά και σάλτσα βούτυρου με λεμόνι είναι ένα άψογο πιάτο που εύκολα επιστρέφεις για χάρη του, ακόμη κι αν δεν είσαι μακαρονάς. Όμως το ίδιο μπορώ να πω και για το ραγού του αρνιού με παπαρδέλες και για το κοτόπουλο με πουρέ πατάτας και εσπούμα από πράσο και μαγιονέζα. 

Στο τέλος αφήσαμε λίγο χώρο για το υπέροχο τιραμισού τους με μασκαρπόνε, όπως ήταν το αναμενόμενο, και καραμελωμένους ξηρούς καρπούς. Ο Δημήτρης Φωτόπουλος δεν είναι απλώς ο ιδιοκτήτης είναι και ο άνθρωπος που φροντίζει ώστε το σέρβις και κάθε τι να είναι άψογο ως την τελευταία λεπτομέρεια. Και πράγματι έτσι ήταν όλα. 

Κάποια εστιατόρια μεγαλώνουν όμορφα, κρατώντας την ικμάδα της πρώτης τους νιότης, την ίδια στιγμή που παίρνουν τη θέση τους στη λίστα των κλασικών. Αυτών που δεν μπαίνουν στον κόπο των πειραματισμών και των εύκολων εντυπωσιασμών έτσι για να μπουν γιατί αυτά πορεύονται με ό,τι ξέρουν κι εμπιστεύονται. Την ποιότητα στην πρώτη ύλη, τις δυνατότητές τους στην κουζίνα, στη σάλα, στο σέρβις.