Η Πανόρμου είχε πάντα τον δικό της ρυθμό. Πολύβουη, ζωντανή, γεμάτη μαγαζιά που τις μικρές ώρες γεμίζουν με κόσμο που ψάχνει κάτι γρήγορο να φάει πριν γυρίσει σπίτι. Αν της έλειπε κάτι, όμως, αυτό ήταν ένας χώρος πιο ήρεμος· ένα μέρος όπου θα πήγαινες όχι από ανάγκη, αλλά γιατί ήθελες να καθίσεις λίγο παραπάνω. Να πιεις ένα καλό ποτήρι κρασί, να ακούσεις μουσική, να χαλαρώσεις πραγματικά. 

Αυτό ακριβώς προσφέρει το Philip Glass, το νέο wine bar του Φίλιππου Κουρούδη. Μετά από χρόνια πίσω από τις μπάρες της Αθήνας αποφάσισε να δημιουργήσει κάτι δικό του και μάλιστα μέσα στο παλιό του σπίτι. Ο χώρος μεταμορφώθηκε σε έναν φωτεινό, μίνιμαλ χώρο με industrial πινελιές, ανοιχτόχρωμο ξύλο και μια μεγάλη μπάρα έξι μέτρων που μοιάζει να είναι η καρδιά του μαγαζιού. Την αρχιτεκτονική υπογράφουν ο Μάνος Μπαμπούνης και το γραφείο Trail Practice, οι άνθρωποι πίσω από χώρους όπως το Nolan και το Sweet Nolan, δημιουργώντας ένα περιβάλλον λιτό αλλά με έντονη ταυτότητα και ζεστασιά.

Ακόμα και το όνομα έχει τη δική του ιστορία. Το «Philip Glass» λειτουργεί ταυτόχρονα σαν λογοπαίγνιο γύρω από το κρασί αλλά και σαν αναφορά στον σπουδαίο μουσικοσυνθέτη. Και κάπως έτσι εξηγείται και η ατμόσφαιρα του χώρου, η jazz ως μουσικό χαλί, ενώ ο φωτισμός και η ηρεμία του μαγαζιού σε κάνουν να νιώθεις πως βρίσκεσαι σε κάποιο wine bar μιας ήσυχης ευρωπαϊκής γειτονιάς και όχι στο πιο πολυσύχναστο σημείο της Πανόρμου.

Το κρασί εδώ είναι ξεκάθαρα πρωταγωνιστής. Η λίστα στηρίζεται αποκλειστικά σε μικρούς Έλληνες παραγωγούς και ετικέτες με χαρακτήρα, χωρίς περιττές επιδείξεις. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει το house wine που δημιουργήθηκε σε συνεργασία με το οινοποιείο Τσιμπίδη στη Μονεμβασιά, ένα δροσερό blend Μαλαγουζιάς, Ασύρτικου και Κυδωνίτσας. Η ετικέτα του έχει το πορτρέτο του ίδιου του Φίλιππου, ένα σχέδιο που εμφανίζεται και στα σουβέρ, δίνοντας στον χώρο μια διακριτική αλλά πολύ προσωπική υπογραφή.

Το ίδιο προσωπική είναι και η φιλοσοφία του φαγητού. Το μενού κινείται γύρω από απλές, καθαρές γεύσεις και πρώτες ύλες από μικρούς παραγωγούς.

Ξεκινήσαμε με ταραμοσαλάτα και ελιές και μια σαλάτα από ντοματίνια και ξινοτύρι, ενώ σημειώσαμε για την επόμενη φορά και την πιο έντονη σαλάτα με ρόκα, παντζάρι και γκοργκοντζόλα. Στη συνέχεια, ήρθαν οι μπρουσκέτες με ζυμωτό ψωμί σε δύο εκδοχές - με καπνιστή πέστροφα και με νούμπουλο Κέρκυρας - που ήταν πολύ νόστιμες. 

Highlight όμως ήταν αναμφισβήτητα η pinsa, τόσο η Μαργαρίτα, όσο και εκείνη με προσούτο και ρόκα. Τις βρήκαμε λαχταριστές και επειδή τα διλήμματα δεν μου ταιριάζουν τους έπεισα και παραγγείλαμε και τις δύο - και όπως αποδείχτηκε κάναμε πολύ καλά. Αν τώρα εσύ είσαι για κάτι πιο απλό, υπάρχει πάντα και η εναλλακτική του πλατό με γραβιέρα Ιθάκης και αρσενικό Νάξου, αλλά και αλλαντικά όπως Νούμπολο Κέρκυρας και προσούτο Ευρυτανίας. 

Όσο για το κρασί, εμείς μοιραστήκαμε μια φιάλη Βίβλια Χώρα, ένα ισορροπημένο blend Ασύρτικου και Sauvignon Blanc που ταίριαξε ιδανικά με όσα δοκιμάσαμε στο τραπέζι. Δροσερό, αρωματικό και ευχάριστα ισορροπημένο, είναι από εκείνα τα κρασιά που μπορούν εύκολα να συνοδεύσουν μια μεγάλη παρέα και διαφορετικά γούστα. Αν πάλι δεν κινηθείς σε φιάλη, υπάρχουν και αρκετές επιλογές κρασιού σε ποτήρι, μαζί με μπίρες και μια προσεγμένη λίστα από spirits. Ξεχώρισα ιδιαίτερα τη συλλογή από ρούμια, που δείχνει ξεκάθαρα την εμπειρία και τη γνώση του Φίλιππου γύρω από το αλκοόλ και θα έπέστρεφα όχι μόνο για το κρασί, αλλά και για ένα ποτήρι ρούμι. 

Υπάρχει όμως και μία ακόμη λεπτομέρεια που κάνει το Philip Glass να ξεχωρίζει: όλα τα πιάτα και τα κεραμικά του χώρου είναι χειροποίητα και σχεδιασμένα από τον πατέρα του Φίλιππου, τον γραφίστα Γιάννη Κουρούδη. Με ανθρώπινες φιγούρες και καλλιτεχνικά μοτίβα, μοιάζουν περισσότερο με μικρά έργα τέχνης παρά με απλά σερβίτσια και συμπληρώνουν ιδανικά τον χαρακτήρα του μαγαζιού.