Για περισσότερο από έναν αιώνα, η Μουριά αποτελούσε σημείο συνάντησης για τους κατοίκους των Εξαρχείων, αλλά και για ανθρώπους που έρχονταν από άλλες γειτονιές της Αθήνας. Στα τραπέζια της συναντήθηκαν διαφορετικές γενιές και άνθρωποι με διαφορετικές αφετηρίες, από φοιτητές, εργάτες και επαγγελματίες μέχρι καλλιτέχνες, συγγραφείς και πολιτικούς. Εκεί φιλοξενήθηκαν φιλικές και εργασιακές συζητήσεις, πολιτικές αντιπαραθέσεις, προσωπικές εξομολογήσεις και αυθόρμητα γλέντια, με τη συντροφιά ενός ελληνικού καφέ, ενός ποτηριού τσίπουρου ή ούζου και των απλών μεζέδων που συνόδευαν τις πολύωρες συναντήσεις.
Η ταυτότητα του καφενείου δεν διαμορφώθηκε μόνο από τους ανθρώπους του, αλλά και από τον ίδιο τον χώρο. Η χαρακτηριστική πράσινη τζαμαρία, το παλιό μωσαϊκό, η σιδερένια σκάλα, τα δεκάδες κάδρα στους τοίχους και οι πολύχρωμες καρέκλες συνέθεταν ένα περιβάλλον με ξεχωριστό χαρακτήρα, μακριά από την ομοιομορφία των σύγχρονων καταστημάτων.
Τη λειτουργία της Μουριάς είχε αναλάβει από το 1982 ο Χρήστος Βάνας, ο οποίος συνδέθηκε με το καφενείο για σχεδόν 45 χρόνια. Στη διάρκεια αυτής της πορείας, το μαγαζί παρέμεινε σταθερό σημείο αναφοράς για παλιούς και νεότερους θαμώνες, διατηρώντας τον ανεπιτήδευτο χαρακτήρα του και τη θέση του στην καθημερινότητα της γειτονιάς.
Το τέλος της διαδρομής του έγινε γνωστό μέσα από μια λιτή, αλλά ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση στο προφίλ της επιχείρησης στο Facebook. Η φωτογραφία με το ξεκρέμασμα του γλυπτού «Ίκαρος», που αποτελούσε χαρακτηριστικό στοιχείο του χώρου και που αρκετοί αποκαλούσαν «Άγγελο», συνοδευόταν από τις λέξεις: «Η αποκαθήλωση. Για όσες φορές μας κρατήσατε και σας κρατήσαμε. Αγκαλιά».
Το κλείσιμο έρχεται μετά την αποτυχία ανανέωσης του μισθωτηρίου, παρά την αισιοδοξία που είχε δημιουργηθεί το καλοκαίρι ότι το ιστορικό καφενείο θα μπορούσε να συνεχίσει τη λειτουργία του.
Η Μουριά αναμένεται έτσι να κλείσει οριστικά τη 1η Νοεμβρίου 2026, χωρίς να έχει βρεθεί μέχρι στιγμής νέος χώρος για να στεγαστεί.
Η ιστορία της ξεκίνησε το 1915
Η ιστορία του καφενείου ξεκινά το 1915, όταν άνοιξε για πρώτη φορά δίπλα σε μια μεγάλη μουριά, η οποία έριχνε τη σκιά της στην οδό Χαριλάου Τρικούπη και του χάρισε το όνομά του. Στην ίδια περιοχή υπήρχε κάποτε και ένα πηγάδι, από το οποίο προμηθεύονταν νερό οι κάτοικοι της γειτονιάς, σε μια Αθήνα πολύ διαφορετική από τη σημερινή.
Τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του στεγαζόταν σε μια απλή παράγκα. Αργότερα μεταφέρθηκε σε διώροφο κτίριο, το οποίο κατεδαφίστηκε το 1962. Στη θέση του ανεγέρθηκε πολυκατοικία και το καφενείο άνοιξε ξανά στο ισόγειό της, παραμένοντας στο ίδιο σημείο και συνεχίζοντας τη μακρά ιστορία του.
Σταδιακά, η Μουριά απέκτησε τη δική της αισθητική και ξεχωριστή προσωπικότητα. Οι έντονοι χρωματισμοί, τα ετερόκλητα αντικείμενα, τα έργα τέχνης και οι πολύχρωμες καρέκλες έγιναν αναπόσπαστα στοιχεία της εικόνας της. Οι τελευταίες, μάλιστα, συνδέθηκαν και με την ιδέα της πολιτικής πολυμορφίας και της συνύπαρξης διαφορετικών απόψεων, αποτυπώνοντας τον χαρακτήρα ενός χώρου όπου μπορούσαν να συναντηθούν άνθρωποι με διαφορετικές πεποιθήσεις.
Το τελευταίο γλέντι
Πριν κλείσει οριστικά, η Μουριά θα αποχαιρετήσει τους φίλους και τις φίλες της με ένα μεγάλο γλέντι, μέσα και έξω από το καφενείο, το Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2026, μετά τις 18:00.
Θα είναι μια τελευταία ευκαιρία για τους παλιούς και τους νεότερους θαμώνες ή για όποιον άλλον θέλει να τη γνωρίσει στα «τελευταία» της, να συναντηθούν στον χώρο που για δεκαετίες αποτέλεσε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία των Εξαρχείων. Να θυμηθούν ιστορίες, να μοιραστούν ένα τελευταίο ποτό και να αποχαιρετήσουν ένα καφενείο που κατάφερε να παραμείνει ζωντανό μέσα από τις αλλαγές της πόλης.
Η Μουριά
Χαρ. Τρικούπη 87, Εξάρχεια
Τηλέφωνο: 210-38.12.607
